……………………………………………………………..
സുലോചന : ഹരി പോകുന്ന വരെ, കുട്ടികളെ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് കയറ്റി വിടണ്ടട്ടോ.. രണ്ടിനും ഒരു പരിസര ബോധം ഇല്ല…
രഞ്ജിത ചിരിച്ചു കൊണ്ട്, കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ച ശേഷം ചോദിച്ചു : ഹരിക്ക്,, എല്ലാ കഥകളും അറിയില്ല അല്ലെ?…
സുലോചന കൈ കൊണ്ട് തന്റെ വാ പൊത്തി, പതുക്കെ എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞു രഞ്ജിതയോട്.
സുലോചന മുകളിലേക്കുള്ള കോണി പടിയിലേക്ക് നോക്കി ആരും ഇല്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം ശബ്ദം കുറച്ച് പറഞ്ഞു : ഇല്ല.. അതല്ലേ, അവൻ ഒരു നല്ല നിലയിൽ എത്തുന്നതിനു മുമ്പേ, അഞ്ജുവിനെ ഞാൻ കെട്ടിച്ചു കൊടുത്തത്.
രഞ്ജിത : മ്മ്മ്…… നന്നായി.. അവളുടെ ജീവിതമെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടില്ലേ അത് കൊണ്ട്. നല്ല പയ്യനാ ഹരി. അഞ്ജുവിന്റെ ഭാഗ്യം.
സുലോചന സോഫയിൽ നീങ്ങി ഇരുന്ന് രഞ്ജിതയോട് ചേർന്ന് കൈ പിടിച്ചു സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു : നീ സ്വയം പഴിക്കുന്നത് നിർത്തണം, ഈ അമ്മക്ക് അറിയാം, ഈ അമ്മയുടെ വഴി വിട്ട ജീവിതം ആണ് എന്റെ രണ്ടു മക്കളുടെയും…..
സുലോചന : അഞ്ചു രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷെ എന്റെ മോൾ…..
സുലോചനയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി.. കണ്ണ് നീർ തുള്ളികൾ ഒലിച്ചിറങ്ങി..
അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ച ശേഷം രഞ്ജിത : എല്ലാം വിധി ആണ് അമ്മേ… തലയിൽ എഴുതിയത് മായിക്കാൻ ആവില്ലല്ലോ.അഞ്ജുവിന് ഹരിയെ പോലെ, ഇത്രയും നല്ല ഒരു പയ്യനെ കിട്ടും എന്നോ, ഇത്ര വലിയ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ പറ്റും എന്നോ അമ്മ വിചാരിച്ചിരുന്നോ?..
സുലോചന : മ്മ്മ്.. എല്ലാം ശരിയാ മോളെ. ചിന്തിക്കാൻ പോലും പാടില്ലാത്തതാണ്, എന്നാലും, അഞ്ജുവിനെ ഹരിയുടെ വീട്ടിൽ കയറ്റാത്ത്തു നന്നായി എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ തന്നെ ജീവിച്ചു മരിക്കേണ്ടി വന്നേനെ..
കുറച്ച് നേരത്തിനു ശേഷം സുലോചന : നമുക്കൊരു ടൈലറിങ് ഷോപ്പ് തുടങ്ങിയാലോ മോളെ.. അപ്പോൾ നിനക്ക് ഇവിടെ നിക്കാൻ മനസ്സിൽ ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാവില്ല. ഞാനും സഹായിക്കാം…
രഞ്ജിത : കാശ് വേണ്ടേ അതിന് അമ്മേ…
സുലോചന : എന്റെ രണ്ടു സ്വർണ വള പണയം വക്കാം. പക്ഷെ ഹരിയോട് ഒന്ന് ചോദിക്കണം.
രഞ്ജിത മനസ്സിലാവാതെ സുലോചനയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി…
കൈ നീട്ടി വള കാണിച്ച് കൊണ്ട് സുലോചന പറഞ്ഞു : അമ്മ വാങ്ങിയത് അല്ല ഇത്. ഹരി വാങ്ങി തന്നതാ.
( വീട് വിറ്റ പൈസയും, സുലോചനയുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്പാദ്യവും, ഹരിയുടെ അച്ഛൻ ” ദേ നിനക്ക് കിട്ടാനുള്ള പൈസ ഭാഗം ആയി, ഇനി അങ്ങോട്ട് നോക്കണ്ട. രണ്ടു കുട്ടികൾ വളർന്നു വരുന്നുണ്ട് അവിടെ ” എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്ത പൈസയും ആണ് പുതിയ വീടിന്റെ ആദ്യ മുതൽ മുടക്ക് )
പിറ്റേന്ന് സുലോചന കാര്യം ഹരിയോട് പറഞ്ഞു…
എല്ലാം കേട്ട ഹരി ഉടനെ പറഞ്ഞു : അതൊന്നും വേണ്ട, അമ്മയുടെ കയ്യിൽ വള ഉണ്ടെങ്കിലേ ഭംഗി ഉള്ളൂ. ഞാൻ നോക്കട്ടെ. വഴി ഉണ്ടാവും..
സന്തോഷം കൊണ്ട് ഹരിയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ മനസ്സ് വെമ്ബി എങ്കിലും ഒരു നിറഞ്ഞ ചിരിയിൽ ഒതുക്കി സുലോചന.
ഹരി അഞ്ജുവിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് ബെന്നി ചേട്ടനെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. രണ്ടാമത് ഒന്ന് ചിന്തിക്കുക കൂടെ ചെയ്യാതെ ബെന്നി ഹരിക്ക് ആവശ്യമുള്ള പൈസ ഉടനടി അയച്ചു കൊടുത്തു.
ഹരി ഉടനെ തന്നെ സുലോചനയെ തേടി നടന്നു, അടുക്കളയിൽ, രെഞ്ചു കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു അപ്പോൾ.
അതുകൊണ്ട്, ഹരി നേരെ രഞ്ജുവിനോട് പറഞ്ഞു : ചേച്ചി,, പൈസ ഓകെ ആണ്, നമുക്ക് നാളെ ഇറങ്ങാം, പറ്റിയ സ്ഥലവും കടയും നോക്കാം.
രെഞ്ചു സന്തോഷം കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു മൂളി : മ്മ്മ്…
ഹരി : പിന്നെ,, ഞാനിത് പറയുന്നത് ശരിയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പറഞ്ഞോട്ടെ?..
എല്ലാവരും ഹരിയെ തന്നെ നോക്കി..
ഹരി : നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ, അതായത്, സുനി ഏട്ടൻ,, ഡിവോഴ്സ് നോക്കണ്ടേ.. അതോ ഭാവിയിൽ ഏട്ടൻ നന്നായി തിരിച്ചു വന്നാൽ, വിളിച്ചാൽ….
രഞ്ജുവിന്റെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയ മാതിരി ആയി. കണ്ണുകൾ ചുവന്നു. നിറഞ്ഞു..
” ഏട്ടൻ… തൂ…… ” രഞ്ജിതയുടെ ആട്ടലും തുപ്പലും, എല്ലാവരും ഞെട്ടി..