മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും – 5 26

ഒരു നിമിഷം അവൻ മടിച്ചു.
പക്ഷേ ഇന്നത്തെ ചാറ്റിന് ശേഷം, ആ മടിക്ക് അത്ര അർത്ഥമില്ലെന്ന് തോന്നി.

 

അവൻ മെസ്സേജ് അയച്ചു.

 

—————————–

അന്നേരം എയ്ഞ്ചൽ ബെഡിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മനു സാറിന്റെ മെസ്സേജ് ഇനി വരില്ലെന്ന് വിചാരിച്ച് ഫോൺ ബെഡിൽ വച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നിരുന്നില്ല.

 

അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇന്നത്തെ ചാറ്റിലായിരുന്നു.


താൻ ഇത്രയും തുറന്ന് പറഞ്ഞുവോ?
സാർ അത് എങ്ങനെ എടുത്തിരിക്കാം?
നാളെ കാണുമ്പോൾ സാർ മാറിനിൽക്കുമോ?

 

അപ്പോഴാണ് ഫോൺ തെളിഞ്ഞത്.

 

മനു സാർ.

 

അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു.

 

മനു: എയ്ഞ്ചൽ… ഈ കാര്യം അവരോട് ആരോടും പറയരുത്.

 

ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ പുഞ്ചിരി വന്നു.

അവൾക്ക് അത് മനസ്സിലായിരുന്നു.
അവൾക്കും അതേ തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറയില്ല സാർ. ഇതൊന്നും ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.

ചില സെക്കൻഡുകൾക്ക് ശേഷം മറുപടി വന്നു.

 

മനു: ഉറപ്പാണോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഉറപ്പ്. ലക്ഷ്മിയോടോ ആർദ്രയോടോ പോലും പറയില്ല.

 

മനു: നിങ്ങൾ മൂന്നു പേരും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറയുന്നവരല്ലേ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെ… പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പറ്റില്ല സാർ.

മനു ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.

 

മനു: എന്തുകൊണ്ട്?

 

എയ്ഞ്ചൽ: പറഞ്ഞാൽ അതിന്റെ ഭംഗി പോകും.

ആ മറുപടി മനുവിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നിശ്ശബ്ദമായി ഇറങ്ങി.

 

മനു: ഭംഗി?

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ്… ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾക്ക് മാത്രം അറിയുമ്പോഴാണ് അത് സ്പെഷ്യൽ ആയി തോന്നുക.

 

മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വന്നു.

 

മനു: ഇന്ന് നീ വളരെ തുറന്ന് സംസാരിച്ചു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാർ ചോദിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.

 

മനു: ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ എല്ലാം പറയുമോ?

കുറച്ച് സമയം മറുപടി വന്നില്ല.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അറിയില്ല… സാറിനോട് എല്ലാം പറയാൻ തോന്നുന്നു.

 

ആ വരി വായിച്ചപ്പോൾ മനു ഫോൺ കുറച്ച് നേരം കൈയിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്നു.
അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ മെഹർ പറഞ്ഞ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.
താൻ മാറുകയാണ്.
അവൾ മാറ്റുകയാണ്.

 

മനു: വീട്ടിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയോ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതെ. അമ്മയും ചേച്ചിയും ഉറങ്ങി.

 

മനു: അച്ഛൻ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അച്ഛൻ ഗൾഫിലാണ്. ദുബായിൽ. ജോലിയാണ്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ‘അമ്മ സർക്കാർ ഓഫീസിലാണ്. കുറച്ച് സ്ട്രിക്ട് ആണ്, പക്ഷേ നല്ല സ്നേഹമുള്ള ആളാണ്.

അവൾ ചെയ്തിക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു….

 

മനു: ചേച്ചി?

 

എയ്ഞ്ചൽ: പി.ജി ചെയ്യുന്നു.

 

അവൾ തുടരെ തുടരെ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

എയ്ഞ്ചൽ: സാറിന്റെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ?

 

മനു: അച്ഛൻ, അമ്മ, ചേട്ടൻ, അനിയത്തി.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ചേട്ടൻ എന്ത് ചെയ്യുന്നു?

 

മനു: ബിസിനസ് നോക്കുന്നു. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതലും ചേട്ടനാണ് നോക്കുന്നത്

 

എയ്ഞ്ചൽ: അനിയത്തി?

 

മനു: എം.ബി.ബി.എസ് രണ്ടാം വർഷം.

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹോ, സാറിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും വലിയ ആളുകൾ ആണല്ലോ.

 

മനു: വലിയ ആളുകൾ ഒന്നുമല്ല. ഓരോരുത്തരും അവരുടെ വഴിയിൽ പോകുന്നു.

 

എയ്ഞ്ചൽ: പിന്നെ സാർ മാത്രം ടീച്ചർ ആയത് എന്തുകൊണ്ട്?

 

മനു: ടീച്ചർ ജോലിക്ക് എന്താ ഒരു കുറവ് ?

 

എയ്ഞ്ചൽ: അയ്യോ അങ്ങിനെയല്ല, സാറിനും ഡോക്ടർ ഒക്കെ ആയികൂടായിരുന്നോ എന്ന് വിചാരിച്ചാ….

 

മനു: എനിക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമാണ്.

 

എയ്ഞ്ചൽ: അതുകൊണ്ടാകും സാറിന്റെ ക്ലാസ് എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം.

 

മനു: എല്ലാവർക്കും?

 

എയ്ഞ്ചൽ: ഹ്മ്മ്… പ്രത്യേകിച്ച് എനിക്ക്.

അത് അയച്ച ഉടനെ എയ്ഞ്ചൽ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
“കൂടുതൽ ആയോ?” എന്നൊരു പേടി.
പക്ഷേ മെസ്സേജ് പോയിരുന്നു.

 

മനു കുറച്ച് നേരം ആ വരിയിലേക്കു നോക്കി.

മനു: അതുകൊണ്ടാണോ ഫിസിക്സിന് മുഴുവൻ മാർക്ക്?

1 Comment

Add a Comment
  1. Next part yevide. Waiting aaan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *