ക്ലാസ്സിൽ വരുമ്പോൾ… വരാന്തയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ… സ്റ്റാഫ് റൂമിന് മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോൾ…
എവിടെയെങ്കിലും ഒരു നോട്ടം, ഒരു ചിരി, ഒരു സൂചന കിട്ടുമോ എന്ന് അവൾ നോക്കി.
പക്ഷേ മനു അത് അറിഞ്ഞിട്ടും അറിയാത്തവനെ പോലെ നടന്നു.
അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ച രീതിയിൽ ഒരു വാക്കും പറഞ്ഞില്ല.
സ്റ്റാറ്റസിനെ കുറിച്ചൊരു പരാമർശവും ഇല്ല.
അവൾ തന്റെ നോട്ടം അവന്റെ മേൽ നിർത്തിയപ്പോൾ പോലും, അവൻ വളരെ സാധാരണമായി പെരുമാറി.
അത് ലക്ഷ്മിക്ക് ചെറിയൊരു നിരാശയായി.
തിരക്കേറിയ ആ ദിവസം അങ്ങനെ അവസാനിച്ചു.
പിന്നീട് രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
ആ ഇടയിൽ ലക്ഷ്മി വീണ്ടും ഒരു സെൽഫി സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടു.
ഈ പ്രാവശ്യം കൂടി അത് മനുവിന് കാണിക്കാനായിരുന്നുവെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ മനു അതിനും വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല.
അവൾ മനുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ചോദിച്ചിട്ടും.
അവൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്തവനായി നടിച്ചു.
പക്ഷേ മറ്റൊരു കാര്യം പതിയെ പതിവായി മാറി .
മെഹർ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, എയ്ഞ്ചലിന്റെ മെസ്സേജുകളും മനുവിന്റെ രാത്രികളിൽ ഇടം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യത്തിൽ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ
പഠനം, ഫിസിക്സ്, വീട്ടുകാർ, സ്കൂൾ.
പിന്നെ പതിയെ ലക്ഷ്മി, ആർദ്ര, അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ സംസാരങ്ങൾ, ക്ലാസ്സിൽ നടന്ന ചെറിയ സംഭവങ്ങൾ…
എയ്ഞ്ചൽ പറയുന്ന ഓരോ കാര്യവും മനു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കും.
അത് പിന്നെ അവൻ മെഹറിനോടും പറയും.
മെഹർ അതൊക്കെ കേട്ടിരിക്കും.
ചിലപ്പോൾ ചിരിക്കും.
ചിലപ്പോൾ കളിയാക്കും.
ചിലപ്പോൾ മിണ്ടാതെയും പോകും.
എന്നാൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിയെ ഒരു സംശയം വളർന്നു തുടങ്ങി.
എയ്ഞ്ചൽ അടുത്തുവന്നതോടെ, മനുവിന് ലക്ഷ്മിയോടുള്ള ആ ചെറിയ കൗതുകം കുറഞ്ഞോ?
ഒരു രാത്രി, പതിവുപോലെ ഫോൺ വിളിയിൽ, അവൾ അത് ചോദിച്ചു.
“മനു…”
“ഹ്മ്മ്…”
“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”
“ചോദിക്ക്.”
“എയ്ഞ്ചൽ വന്നതോടെ ലക്ഷ്മിയെ മറന്നോ?”
മനു ചിരിച്ചു.
“എന്ത് ചോദ്യം ആണ് ഇത്?”
“സീരിയസ് ആയി ചോദിച്ചതാണ്.”
“ലക്ഷ്മിയെ മറക്കാൻ എന്തുണ്ട്?”
“അതെ, അതാണ് ചോദിക്കുന്നത്. കുറച്ച് ദിവസം മുൻപ് വരെ ലക്ഷ്മിയുടെ സ്റ്റാറ്റസ്, അവളുടെ നോട്ടം, അവളുടെ ധൈര്യം… എല്ലാം നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നാൽ മതി, നിന്റെ ശബ്ദം മാറും.”
“അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല മെഹർ.”
“ഉണ്ട്.”
മെഹർ ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് മനസ്സിലാകും.”
മനു കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ലക്ഷ്മി വേറെ തരമാണ്,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ഏറെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് തോന്നും.”
“എന്തിന്?”
“അവൾക്ക് പേടിക്കില്ല. എയ്ഞ്ചലിനെ പോലെയല്ല.
എയ്ഞ്ചൽ ഒരു വാക്ക് പറയുന്നതിന് മുൻപ് പത്തു പ്രാവശ്യം ചിന്തിക്കും.
പക്ഷേ ലക്ഷ്മി… അവൾക്ക് തോന്നിയത് നേരെ ചോദിക്കും.”
“അതുകൊണ്ടല്ലേ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ രസം?”
മനു ചിരിച്ചു.
“അത് വേറെ കാര്യം.”
“അതായത് രസം ഉണ്ട്.”
“മെഹർ…”
“സത്യം പറ.”
“ഹ്മ്മ്… ഉണ്ട്.”
അവൻ ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു.
“അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ടെൻഷനും ഉണ്ട്, ഒരു കൗതുകവും ഉണ്ട്.”
“അത് തന്നെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.”
മെഹർ പറഞ്ഞു.
“നീ ഇപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിനോട് ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെ, ലക്ഷ്മിയോടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
“അതാണ് പ്രശ്നം.”
“എന്ത് പ്രശ്നം?”
“അവൾ അതിന് വേറെ അർത്ഥം കൊടുക്കും.”
“അവൾക്ക് ഇതിനകം തന്നെ അർത്ഥമുണ്ട് മനു. നീ സംസാരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും.”
മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
മെഹർ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“അവൾ വീണ്ടും സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടത് കണ്ടില്ലേ?”
Next part yevide. Waiting aaan