കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫ്രഷായി ഡ്രസ്സ് മാറി അങ്ങോട്ട് വന്നു.
പുള്ളി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു, ഞാനും തിരിച്ചു ചിരിച്ചു. പക്ഷേ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ചെറിയൊരു മൗനവും, രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്ത് എന്തോ ഒരു മടിയും അകൽച്ചയും ഒക്കെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുള്ളിക്ക് നമ്മളോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്നൊരു ചെറിയ
ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടെന്ന് ആ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാമായിരുന്നു.
ആ മൗനം മുറിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പുള്ളിയോട് ചോദിച്ചു:
“എന്താ ചേട്ടാ… എന്താ പണ്ടത്തെ പോലെ ഉഷാറില്ലാത്തത്? നമ്മൾ നന്നായി സംസാരിച്ചതല്ലേ, പിന്നെന്താ ഇത്ര മടി?
ചേട്ടന്: ഞാൻ മുമ്പ് കുറെ സംസാരിച്ച് നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നതായിട്ട് തോന്നി?
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ ചേട്ടൻ എങ്ങനെയാണോ പെരുമാറിയത്, അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നോളൂ, ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഇന്നലത്തെ ചെറിയൊരു പിരിമുറുക്കം ഒക്കെ നേരത്തെ അവിടെ തീർന്നില്ലേ, അതോർത്ത് ചേട്ടൻ ഇപ്പോഴും
മനസ്സിൽ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയാണോ?”
ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും പുള്ളിയുടെ മുഖത്തെ ടെൻഷൻ ഒക്കെ ഒന്ന് മാറി പുള്ളി ഒന്ന് കൂളായി വന്നു.
ആ സമയത്താണ് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അൻസിബ അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നത്. ആ കാഴ്ച കണ്ടതും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളിപ്പോയി! അവൾ ഒരു ഷാൾ ഒക്കെ ചുറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആ നേരിയ ഷാളിന് അവളുടെ ആ ശരീരത്തിന്റെ ആകൃതിയെയോ ആ വേഷത്തെയോ ഒളിച്ചുവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
വെളുത്ത ടോപ്പും കറുത്ത ഷോർട് സ്കേർട്ടും ഷാളിന്റെ ഇടയിലൂടെയും അല്ലാതെയും പൂർണ്ണമായി പ്രകടമായിരുന്നു. ചേട്ടൻ ഞെട്ടലോടെ അൻസിബയെയും പിന്നീട് എന്നെയും മാറിമാറി നോക്കി. എന്നിട്ട് പുള്ളി എന്നോട് പതറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“എടാ… മോള്… ഈ
വേഷം…?”
ഞാൻ കൂളായിട്ട് പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു:
“അതിനെന്താ ചേട്ടാ? അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സാധാരണ ഇടുന്ന ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ അല്ലേ ഇത്… മീൻസ്, അവൾക്ക് ഇത്തരം വേഷങ്ങൾ ഇടാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് അവൾ ഇട്ടോട്ടെ, അതിൽ എന്താ കുഴപ്പം?”
ചേട്ടൻ അല്പം സംശയത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“അല്ലടാ… നമ്മൾ ഇന്നലെ രാത്രിയൊക്കെ അങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരുന്നില്ലേ, പിന്നെ…”
ഞാൻ ഉടനെ അത് തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട. അതിനുമുമ്പേ അവൾ ഇട്ട ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇതേപോലെ തന്നെയല്ലേ? അതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ. ചേട്ടൻ ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കണം, അവൾക്ക് ഇത്തരം ഡ്രസ്സുകൾ ഇടാൻ എപ്പോഴും ഫ്രീഡം ഉണ്ട്.
നമ്മൾ വീട്ടിനുള്ളിലല്ലേ ഉള്ളത്, അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് അവൾ ഇട്ടോട്ടെ!”
അത് കേട്ടതും ചേട്ടൻ അൻസിബയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“പിന്നെ… ഈ ഷോൾ എന്താടാ? നേരത്തെ ഇതില്ലായിരുന്നല്ലോ…”
അപ്പോൾ അൻസിബ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു:
“അതല്ല… ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ ഷോൾ ഇട്ടില്ലെങ്കിൽ ഇക്കാക്ക് ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ഈ ഷോൾ ഇട്ടത്…”
അത് കേട്ടതും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അൻസിബയോട് പറഞ്ഞു:
“നിനക്ക് ഷോൾ ആണോ ഇഷ്ടം? എനിക്ക് ഇതിലൊന്നും ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല മോളെ, നിനക്ക് കംഫർട്ടബിൾ ആയതുപോലെ നടക്ക്, എനിക്കൊരു പ്രശ്നമില്ല എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ! പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ നാടകം ഒക്കെ?”
എന്നിട്ട് ഞാൻ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനോട്
തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു:
“കണ്ടില്ലേ ചേട്ടാ, നിങ്ങളിപ്പോഴും ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന ആ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ? അതിനുമുമ്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ എൻജോയ്
ചെയ്തത്?
എനിക്ക് ഇതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല, ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് വേവലാതിപ്പെടേണ്ടതില്ല!”
അൻസിബ എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഒട്ടും വൈകാതെ പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് വീട്ടില് ഈ ഷാൾ ഇടുന്നതൊന്നും ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല!” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ആ ഷാൾ തോളിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ എടുത്ത് മാറ്റി എറിഞ്ഞു.