“ചേട്ടാ… ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ… പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ തലമൂത്തൊരു ശരി പറയുകയെന്നത് എനിക്ക് ഇത്രയും പെട്ടെന്ന്
ഉൾക്കൊള്ളാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമല്ല. ഇന്നലെ രാത്രി നടന്നതൊക്കെ ഒരുതരം ഒഴുക്കിൽ സംഭവിച്ചുപോയതാണ്.
ശരിയാണ്, ഞാനത് തടയാൻ നിന്നില്ല എന്നതൊക്കെ സത്യം
തന്നെയാണ്, അൻസിയും അത് എൻജോയ് ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഇതിനൊരു പച്ചക്കൊടി കാണിക്കുകയാണെന്ന് കരുതരുത്.
കാരണം, ഇതൊരു സാധാരണ കാര്യമല്ലല്ലോ ചേട്ടാ. നമ്മൾ സമൂഹത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യരാണ്. ഇന്നലത്തെ ആ ഒരു സാഹചര്യം, ആ മൂഡ്… അതൊക്കെ വേറെയായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ഇത് ഇനിയും ഇങ്ങനെ തുടർന്നുകൊണ്ടുപോവുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ… അതിന്റേതായ പാപഭാരവും പ്രശ്നങ്ങളും നാളെയെങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാൻ പോലും വയ്യ.
അൻസിയുടെ കാര്യത്തിലും എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്. ഞങ്ങൾ പരസ്പ്പരം ഭയന്നോടിയോ മറച്ചുവെച്ചോ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു അവസ്ഥ ഇതിലൂടെ ഉണ്ടായാലോ?
അതുകൊണ്ട്, ഇത് സ്ഥിരമായി ഇങ്ങനെ ഷെയർ ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് പോകാം എന്ന്
എനിക്ക് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അങ്ങോട്ട് സമ്മതിക്കാൻ പറ്റില്ല ചേട്ടാ. എനിക്ക് എന്റെ പെണ്ണിന്റെ മാനവും ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ സമാധാനവുമൊക്കെ നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നലത്തെ ആ രാത്രി അവിടെ തീർന്നു എന്ന് കരുതുന്നതാണ് നല്ലത്…”
ഞാൻ അങ്ങനെ വളരെ സീരിയസായി പറഞ്ഞതും, രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്തെ ആ വലിയ ആവേശം പെട്ടെന്ന് ഒതുങ്ങി. പുള്ളി വല്ലാതെയൊന്ന് പരുങ്ങി, തലയാട്ടി ഒതുങ്ങിയിരുന്ന് പറഞ്ഞു:
“അത്… അത് ശരിയാണ് ഷാജു… നീ പറയുന്നത് ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ വെറുതെ ഒരു ഒഴുക്കിൽ അങ്ങ് ചോദിച്ചുപോയതാണ്. നിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ടെൻഷനും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്ടാ. നീ വിഷമിക്കേണ്ട, എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റി…”
അൻസിബയാകട്ടെ, കട്ടിലിൽ തല താഴ്ത്തി ഒന്നും മിണ്ടാതെ
ഇരുന്നു. എങ്കിലും എന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിഷമവും അതേസമയം ഒരുതരം സുരക്ഷിതത്വബോധവും തോന്നി.
ഞങ്ങൾ പുറമെ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആ കനൽ പൂർണ്ണമായും അണഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ഉള്ളിൽ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു. ആ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു വിഷമവും നിരാശയും പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
പുള്ളി തന്റെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച്, അല്പം താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ എന്നെ അനുനയിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:
“നീ പറഞ്ഞതിലൊക്കെ വലിയൊരു കാര്യം ഉണ്ട് ഷാജു… പുറംലോകം എന്ത് വിചാരിക്കും, നാളെ അതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം
വരുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള നിന്റെ പേടിയും ആതിയുമൊക്കെ നൂറുശതമാനം ശരിയാണ്. ഒരു ഭർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ നീ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ലടാ… ഇന്നലെ രാത്രി അങ്ങനെ സംഭവിച്ചുപോയതാണ്, അതൊരു
കാമത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള ഒഴുക്കായിരുന്നു എന്നൊക്കെ നീ കരുതുന്നുണ്ടാവും.
പക്ഷേ ഷാജു, നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്ക്… നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് അല്ലെ ഇവിടെ കഴിയുന്നത്? പുറംലോകം അറിയാതെ, നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയിൽ ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണിത്.
ഇതിൽ ആർക്കാണ് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടാനുള്ളത്? അൻസിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്ക്… അവളും അത് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളത് നിനക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ?
ഞാൻ ഇനി നിന്നോട് ഇതിന്റെ പേരിൽ യാതൊരു അതിക്രമത്തിനും നിൽക്കില്ലടാ.
പക്ഷെ നമ്മൾ മൂന്നുപേരുടെയും പരസ്പരമുള്ള ആ ഒരു വിശ്വാസവും സന്തോഷവും… അത് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. നമ്മൾ ആരും ആരോടും ഇത് പുറത്തുപറയാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ.
പിന്നെ
എന്തിനാണ് ഷാജു നീ ഇത്രയധികം ഭയപ്പെടുന്നത്? നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല, എങ്കിലും… നീ ഒന്നുകൂടി ആലോചിച്ച് നോക്ക്ടാ…ഒരു പ്രാവിശ്യം കൂടി എങ്കിലും,അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹത്തിന്റെ പുറത്ത് ചോദിച്ചതാണ്”