അവൾ ഷാൾ പെട്ടെന്ന് എടുത്ത് മാറ്റിയ നിമിഷം, വെളുത്ത ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെയും ചെറിയ വേഷത്തിന്റെ ഇടുക്കത്തിലൂടെയും അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗവും
ആകാരവടിവുമെല്ലാം രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വെളിപ്പെട്ടു. കാഴ്ച കണ്ട പെട്ടെന്നുള്ള ഞെട്ടലിലും വികാരത്തള്ളിച്ചയിലും പുള്ളിക്ക് കൺട്രോൾ വിട്ടുപോയി. ആ വേഷപ്രകടനവും ശരീരവും കണ്ടതിന്റെ ചൂടിൽ പുള്ളി പതറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എടാ… ഇവളുടെ ഈ ശരീരം കണ്ടിട്ടാണെങ്കിൽ… മനുഷ്യന് ശരിക്കും കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂലട്ടോ! ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് പിടിച്ചുനിൽക്കുക?”
അത് കേട്ടതും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയോട് പറഞ്ഞു:
“അതൊക്കെ ശരിയാണ് ചേട്ടാ… കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂലല്ലോ, അതുതന്നെയാണ് കാര്യം! പെണ്ണല്ലേ, ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഈ കോലമൊക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ ആർക്കാണ് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റുക? പിന്നെ അതൊക്കെ ഇവളുടെ ഇഷ്ടമല്ലേ, അവൾക്ക്
താല്പര്യമുള്ളത് അവൾ ഇടട്ടെ ചേട്ടാ!”
അതു കേട്ടതും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ കൂടുതൽ അക്ഷമയോടെയും കൊതിയോടെയും പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ അറിയാതെ എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുപോയാൽ…”
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ചേട്ടൻ ഇതിനുമുമ്പും അതൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ… പിന്നെ അതിലൊക്കെ എന്ത് കുഴപ്പം? അതൊന്നും ഓർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ, ഇരിക്ക് ചേട്ടാ!”
രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അവളിൽ നിന്ന്
കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയാതെ, ശരീരത്തിന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ മുഴുകി അല്പം കൂടെ
അടുത്തു വന്നു. ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണുന്ന കാഴ്ചകൾ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരം വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചു. പുള്ളി ശബ്ദം താഴ്ത്തി, വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“സത്യം പറയാലോ… ഇവളെ ഇങ്ങനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയാൽ എനിക്ക് വേറെ ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റില്ല. രാവിലെ തന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ മനസ്സ് വേറെ എവിടെയെങ്കിലും ഒക്കെയാകും പോവുക…”
ഞാൻ പുള്ളിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതിന് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ ചേട്ടാ! മനസ്സ് എവിടെ പോയാലും, നമ്മൾ തന്നെയല്ലേ ഇവിടെയുള്ളത്. പിന്നെ ഇതിലൊക്കെ എന്ത് മടി? ചേട്ടൻ ധൈര്യമായിട്ട് ഇരുന്നോളൂ…”
ഹാളിലെ അലമാരയിൽ എന്തോ എടുക്കാൻ
വേണ്ടി അവൾ പുള്ളിയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അല്പം കുനിഞ്ഞു കൊടുത്തു. ആ കുനിഞ്ഞ നിൽപിൽ ആ വെളുത്ത ടോപ്പിന്റെ ബട്ടണുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടം പാടെ വിടർന്നു പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ പാകത്തിലായി.
ആ ദൃശ്യം കണ്ട പെട്ടെന്നുള്ള ഞെട്ടലിലും വികാരത്തള്ളിച്ചയിലും പുള്ളിക്ക് കൺട്രോൾ പൂർണ്ണമായി വിട്ടുപോയി.
പുള്ളി വറ്റിയ തൊണ്ടയോടെ പതറി പറഞ്ഞു:
“എടാ… ഇവളുടെ ഈ കോലവും ഈ നിൽപും കണ്ടിട്ടാണെങ്കിൽ… മനുഷ്യന് ശരിക്കും കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂലട്ടോ! ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കുനിഞ്ഞും തിരിഞ്ഞുമൊക്കെ നിന്നാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് പിടിച്ചുനിൽക്കുക?”
ഇതൊക്കെ കണ്ടാല് നമുക്ക് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റൂല്ലല്ലോ! പക്ഷേ, ഈ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ വെച്ചിട്ട് അവള്ക്ക് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ?
അതൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് ഇതേപോലെയുള്ള ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ കണ്ണിന് കുളിർമയായിട്ട് കിട്ടുമല്ലോ. അതപ്പോ നമ്മൾ കണ്ട്
ആസ്വദിച്ചു വിടുക, അത്രയേ ഉള്ളൂ!”
അൻസിബ എന്റെ സംസാരം കേട്ട് ഒന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുള്ളിയുടെ തൊട്ടടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്നിട്ട് ചെറിയ ഷോർട്ട് സ്കേർട്ടിൽ കൈകൾ വെച്ച് ഒന്നിളകിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“പിന്നെ… ഇക്ക പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ? ചേട്ടൻ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിച്ച് നിൽക്കാതെ. അതിനിടയിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാണാനും
ആസ്വദിക്കാനുമുള്ള ചാൻസ് കിട്ടുമ്പോൾ അതങ്ങ് എൻജോയ് ചെയ്യ്, അത്രയല്ലേ ഉള്ളൂ!”
അവളുടെ സംസാരത്തിലെ കുസൃതിയും, ആ രൂപം നൽകുന്ന പ്രകോപനവും കണ്ടപ്പോൾ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന് കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പുള്ളി ഒന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് മുഖം താഴ്ത്തി.