“ഇക്കാ… ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ എവിടെ പോയേക്കുമെന്ന് അറിയാമോ? എണീറ്റ് പോയതുപോലും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല…”
ഞാൻ അവളുടെ പുറകിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“പുള്ളി എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും. ചിലപ്പോൾ ഞാന് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് ചേട്ടന് വിഷമം ആയിക്കാണും, അപ്പോ ഇന്നലത്തെ അവസ്ഥ ഒക്കെ ഓർത്ത് എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാന് പുള്ളിക്കും ചെറിയൊരു മടിയോ വെപ്രാളമോ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും. നമ്മൾ സാധാരണ
പോലെ പുറത്തിറങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം പഴയപോലെ ശരിയാകും.”
അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നുന്നുണ്ട്
ഇക്കാ. ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ എന്തോ ഒരു ഭാരം ഇരിക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു. ഇക്കാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുമെന്ന് ഞാൻ സത്യത്തിൽ കരുതിയേയില്ല.”
ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
“പിന്നെ നീ എന്താ കരുതിയത്? ഞാൻ വടിയുമായി നിന്നെ തല്ലാൻ വരുമെന്നാണോ? എന്റെ പെണ്ണ് വേറെ ഒരാളും കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ കിടന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒരു ഭർത്താവിന് കിട്ടുന്ന കൗതുകവും ലഹരിയും എന്താണെന്ന് നിനക്ക് ഇനിയും മനസ്സിലായില്ലേ.”
അത് കേട്ടതും അവൾ നാണത്തോടെ എന്റെ തോളിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് അടിച്ചു. എന്നിട്ട് ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“ഛെ… ഇക്കാ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ… വെറുതെ എന്നെ നാണിപ്പിക്കാതെ…”
“പിന്നെ നാണിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ഇന്നലെ രാത്രി ആ വലിയ കുണ്ണ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കിടന്ന് അടിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ ഈ നാണമെല്ലാം എങ്ങോട്ടാ പോയേ?” ഞാൻ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അവൾ ആ ഓർമ്മയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒന്നുകൂടി ചൂടായി, എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പുഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഇക്കാ… പിന്നെ അതൊക്കെ ആ ഒരു മൂഡിൽ… അതെല്ലാം ഓർമ്മിപ്പിച്ച് വീണ്ടും എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിക്കാനാണോ പ്ലാൻ?”
“പിന്നെ അല്ലാതെ! എന്റെ കൊച്ചിന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ? നമുക്ക് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ അങ്ങ് സെറ്റ്
ചെയ്യാം… അല്ലേ” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞു മുറുകിപ്പിടിച്ചു. മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം വീണ്ടും കാമത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ചൂടിലേക്ക് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങി.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് പരസ്പരം തമാശകളും പ്രണയവും നിറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് കുറച്ചുനേരം കൂടി കഴിഞ്ഞു. ഇന്നലത്തെ
വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിനുശേഷമുള്ള ഈ സമാധാനപരമായ അന്തരീക്ഷം ഞങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന് പുതിയൊരു ആത്മബന്ധം കൂടി നൽകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്തുനിന്ന് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടത്. പുള്ളി പുറത്തുപോയി തിരിച്ച് റൂമിന്റെ വാതിലിലേക്ക് വരുന്ന ശബ്ദം ഞങ്ങൾ കേട്ടു.
അതുകേട്ടതും അൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് വെപ്രാളപ്പെട്ടു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെ നാണവും ചെറിയൊരു ഭയവും
വീണ്ടും നിഴലിച്ചു. അവൾ വേഗത്തിൽ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
“ഇക്കാ… ചേട്ടൻ വരുന്നേ… നമ്മൾ ഇപ്പോ കിടക്കുന്ന കിടപ്പും സംസാരവും കണ്ടാൽ പുള്ളി എന്ത് വിചാരിക്കും?”
ഞാൻ അവളുടെ പരിഭ്രമം കണ്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“പിന്നെ.., പേടിക്കാൻ മാത്രം നമ്മൾ എന്താ തെറ്റ് ചെയ്തത്? നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആവേണ്ട ആവശ്യമില്ലടി. ഞാൻ കൂടെയുണ്ടല്ലോ, റിലാക്സ് ആയിട്ടിരിക്ക്.”
അപ്പോഴേക്കും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് വന്നു. പുള്ളിയുടെ കയ്യിൽ ചായയും പലഹാരവുമായിട്ടാണ് കയറിവന്നത്. വിഷമത്തിന്റെയും കുറ്റബോധത്തിന്റെയും നിഴലുകൾ പുള്ളിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സാധാരണപോലെ കിടക്കുന്നത്
കണ്ടപ്പോൾ പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.