ഇതാണ് എന്റെ മുന്നിലുള്ള ഒരേയൊരു വഴി.
എന്റെ വാളിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുകി. ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചുപോയി… ശരിക്കും ആരാണ് ഈ മാനസ? ഈ രുധിരമണിയെപ്പോലും മാറ്റിനിർത്തി വെറും കൈകൊണ്ട് എന്നെ നേരിടാൻ മാത്രം അവളുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി എത്രത്തോളമുണ്ട്? അവൾക്ക് പിന്നിലുള്ള രഹസ്യമെന്താണ്?
അതിലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു ചിന്തയായിരുന്നു എന്റെ തലച്ചോറിലൂടെ കടന്നുപോയത്… ഇത്രയും വലിയ അമാനുഷിക ശക്തിയുള്ള ഇവരാണ് ഞങ്ങളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഇതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ പോരാടാൻ പോകുന്ന യഥാർത്ഥ ശത്രുവും ഇവളെപ്പോലെ ഭയാനകമായ ശക്തിയുള്ളവരായിരിക്കുമോ…?
ചോദ്യങ്ങൾക്ക് അവിടെ ഉത്തരങ്ങളില്ലായിരുന്നു. പതുക്കെ മാനസ ആ ചുവന്ന കളരിയിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകളിലെ രക്തവർണ്ണം ഒന്നുകൂടി തിളങ്ങി. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ പോരാട്ടത്തിന് അവിടെ തുടക്കമാവുകയായിരുന്നു!
നടുന്നുക്കൊണ്ടിരുന്ന മാനസ നടുവിലായി ഒരു നിമിഷം പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലയായി നിന്നു….
അവളിൽ നിന്നും ഒരദൃശ്യമായ ഊർജ്ജം പ്രവഹിക്കുന്നത് ആ കളരിയിലുള്ള എല്ലാവർക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. സച്ചിനും രാഹുലും ആമിയും നിധിയും റോസും കൃതികയും എല്ലാവരും ഭയത്തോടെ പുറകോട്ട് മാറി…. അവർക്കൊപ്പം തക്ഷകനും നാഗികയും കൂടെ കൂടിയപ്പോൾ എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോവുന്നു എന്നെന്നോട് ആരോ പറയുന്നത് പോലെ….
ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് കാത്തിരുന്നു..
പതുക്കെ, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വക്രമായ പുഞ്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു. യാതൊരു ആയാസവുമില്ലാതെ, ശേഷം അവൾ തന്റെ വലത്തേ കാൽ മുന്നോട്ട് വെച്ചു. ആ നിമിഷം… ആ കളരിയിലെ അന്തരീക്ഷം ഒന്നാകെ മാറിമറിഞ്ഞു!
ആ ചുവടോടു കൂടി അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നും ഭയാനകമായ ഒരു ചുവന്ന പ്രകാശം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു. അത് വെറുമൊരു വെളിച്ചമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ജീവനുള്ള ഒരു ദ്രാവകം പോലെയായിരുന്നു! കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ പാഞ്ഞുവന്ന ആ രക്തവർണ്ണം അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്നും മുകളിലേക്ക് പടർന്നു കയറാൻ തുടങ്ങി.
അതൊരു സാരി പോലെയോ, മറ്റേതെങ്കിലും വസ്ത്രം പോലെയോ ആയിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവളുടെ മാംസത്തിൽ നിന്നും ചോര വാർന്നൊഴുകി, അത് വായുവിൽ മരവിച്ച്, അവളുടെ ശരീരത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി പുതിയൊരു രൂപം നൽകുന്നതുപോലെയായിരുന്നു! ആ രക്തവർണ്ണം അവളെ പൂർണ്ണമായും പൊതിഞ്ഞു.
ആ പ്രകാശധാരകൾക്കിടയിൽ നിന്നും അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ… എന്റെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി! അവിടെ നിന്നിരുന്നത് ഇതുവരെ ഞാൻ കണ്ട മാനസയായിരുന്നില്ല. അവളുടെ രൂപം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിഞ്ഞിരുന്നു!
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെയുള്ളവരെല്ലാം ഇവളെ ‘മാനസാ ദേവി’ എന്ന് വിളിക്കുന്നതെന്ന് ആ നിമിഷം എനിക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി.
എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ ചാമ്പലാക്കാൻ പോന്ന കൊടുംശക്തിയുടെ ഉടമയായ ഒരു ദേവതയായിരുന്നു!
അവളുടെ സൗന്ദര്യം… അത് ഏതൊരു പുരുഷനെയും ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. എങ്കിലും, അതൊരു മാസ്മരികമായ ആകർഷണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു ഭയം കലർന്ന ഒരു വശ്യതയായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ആകാരവടിവ്… അത് പൂർണ്ണതയുടെ പരകോടിയായിരുന്നു.
പാകത്തിന് ഒതുങ്ങിയ പേശികൾ അവളുടെ അമാനുഷികമായ കരുത്ത് വിളിച്ചോതി. അവളുടെ നിവർന്ന നില്പും, ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച തലയും അവളെ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
അവളുടെ സർപ്പ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ അഹങ്കാരത്തോടൊപ്പം പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല അറിവും അധികാരവും ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
അവളുടെ നോട്ടം എന്റെ ആത്മാവിനെ തുളച്ചുകയറുന്നതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ചുറ്റും ഒരു ഭയാനകമായ പ്രഭാവലയം അവളെ പൊതിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ആ ചുവന്ന പ്രകാശവലയത്തിന് നടുവിൽ, അവൾ ഒരു ജ്വാല പോലെ തിളങ്ങി….