പിന്നീട് അവൾ അയച്ചുതന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങൾ അവൾക്ക് കൊടുത്തു…
ഞാൻ : ഇതൊക്കെ ഇടുന്നതിലും ഭേദം. ഇല്ലാത്തതാണ്.
ഞാൻ അവളെ കളിയാക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അമ്മു: (മുഖം ചുളിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഓ… അപ്പൊ മഹിയേട്ടൻ ഇതൊക്കെ നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയല്ലേ വാങ്ങിയത്? ഞാൻ അയച്ചു തന്ന ലിസ്റ്റിൽ ഇത്രയും ‘ഡേയ്ഞ്ചറസ്’ ആയ ഐറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ?”
ഞാൻ: “പിന്നല്ലാതെ… ഇതൊക്കെ വാങ്ങാൻ പോയ എന്റെ അവസ്ഥ നീ ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ. കടക്കാരൻ എന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. നീ പറഞ്ഞല്ലോ നിന്റെ അളവ് വല്ലാതെ കൂടിപ്പോയെന്ന്, അത് നോക്കി വാങ്ങാൻ തന്നെ ഞാൻ പാടുപെട്ടു.”
അവൾ ആ വസ്ത്രങ്ങൾ തന്റെ ശരീരത്തോട് ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചു നോക്കി. ആ കറുത്ത ടോപ്പിന് മുകളിൽ ആ ചുവന്ന ലേസ് പടർന്നു കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും മിന്നൽ പിണരുകൾ പാഞ്ഞു. 34D സൈസ് അവൾ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.
അമ്മു: “അതൊക്കെ പോട്ടെ ഏട്ടാ… ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇത്രയും ‘ട്രാൻസ്പരന്റ്’ ആണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. ഇതിട്ടാൽ പിന്നെ ഒന്നും ഇടാത്ത പോലെ തന്നെയല്ലേ?”
ഞാൻ: “അതാണല്ലോ ഞാൻ പറഞ്ഞത്, ഇത് ഇടുന്നതിലും നല്ലത് ഇടാതിരിക്കുന്നതാണെന്ന്. നിന്റെ ആ പഴയ കാമുകൻ ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ അപ്പോൾ തന്നെ ബോധം കെട്ടു വീണേനെ.”
അവൾ പതുക്കെ എന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തല്ലി.
അമ്മു: “ഏട്ടൻ വെറുതെ അവനെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കണ്ട. ഇതിപ്പോൾ എന്റെ ഏട്ടൻ എനിക്ക് വാങ്ങിത്തന്നതല്ലേ? ഇത് കാണുമ്പോൾ ഏട്ടനാണോ അതോ അവനാണോ ബോധം കെടുന്നത് എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.”
അവൾ ആ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചിട്ട് പെട്ടിയിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് തിരയാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശമാണ്. ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ബോക്സിലേക്ക് അവളുടെ കൈകൾ എത്തുന്ന നിമിഷത്തിനായി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു.
പിന്നീട് അതവൾ എടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഞാനായി കൊടുക്കുന്നതല്ലേ എന്നെനിക്ക് തോന്നി.
പെട്ടിയുടെ അടിയിൽ ഇരുന്ന ആ ചെറിയ സ്വർണ്ണ ബോക്സ് ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. വലിയ ആവേശത്തോടെയാണ് അവൾ അത് വാങ്ങിയത്.
അമ്മു: “ഇതെന്താ ഏട്ടാ… സ്വർണ്ണമാണോ? ഇതിന്റെയൊക്കെ വല്ല ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?”
അവൾ പതുക്കെ ആ ബോക്സ് തുറന്നു. അതിനുള്ളിലെ വെൽവെറ്റ് പാഡിൽ തിളങ്ങി നിന്ന ആ ഡയമണ്ട് മൂക്കുത്തി കണ്ടതും അവളുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. ആ ചെറിയ വജ്രക്കല്ല് റൂമിലെ വെളിച്ചത്തിൽ നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മു: (കണ്ണുകൾ വിടർത്തിക്കൊണ്ട്) “മഹിയേട്ടാ… ഇത്… ഇത് ഡയമണ്ട് ആണോ? ഇതെത്ര വിലയാകും? എന്തിനാ ഏട്ടാ ഇത്രയും വിലകൂടിയതൊക്കെ എനിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയത്?”
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ആ മൂക്കുത്തിയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
ഞാൻ: “വില നോക്കണ്ടടി. നിന്റെ ആ ചെറിയ മൂക്കിന് ഇത് നല്ല ഭംഗിയായിരിക്കും. നീ ഒന്ന് വെച്ച് നോക്കിക്കേ.”
അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. നിലവിലുള്ള മൂക്കുത്തി മാറ്റി ആ ഡയമണ്ട് മൂക്കുത്തി അണിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഐശ്വര്യം വന്നതുപോലെ. അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. സങ്കടവും സന്തോഷവും കലർന്ന ആ ചിരി എന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹത്തെ ഉണർത്തി.
അമ്മു: “ഏട്ടൻ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഇതിനൊന്നും അർഹയല്ലെന്ന് ഏട്ടന് അറിയില്ലേ?”
അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. ആ നിമിഷം കാമത്തേക്കാൾ ഉപരി അവളോടുള്ള കരുതൽ ആയിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ. പക്ഷേ, എന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത സമ്മാനം ഞങ്ങളുടെ ഈ അന്തരീക്ഷത്തെ വീണ്ടും മാറ്റാൻ പോകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.