ഞാൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്) “അമ്മൂ… ഒന്ന് നേരെ നിൽക്ക്… കൊളുത്ത് വീഴുന്നില്ല.”
ഞാൻ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ആ കൊളുത്ത് മുറുക്കി. ആ അരഞ്ഞാണം അവളുടെ വയറിൽ മുറുകിയപ്പോൾ, ആ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ തിളക്കം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒന്നുകൂടി തെളിഞ്ഞു നിന്നു. എന്റെ വിരലുകൾ വീണ്ടും അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നപ്പോൾ, ആ സ്നേഹത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച വന്യമായ കാമം എന്നെ വീണ്ടും കീഴ്പ്പെടുത്തി.
അരഞ്ഞാണം കെട്ടി കഴിഞ്ഞതും അവൾ കണ്ണാടിയിൽ പോയി നോക്കി. “ഹോ… എന്ത് ഭംഗിയാ മഹിയേട്ടാ… ഈ ഏട്ടൻ ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ളവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല,” അവൾ സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു
അമ്മു ആ അരഞ്ഞാണം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ആസ്വദിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസവും അതോടൊപ്പം വന്യമായ ഒരു തളർച്ചയും തോന്നി. രാത്രി ഏറെ വൈകിയിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിലെ തണുത്ത കാറ്റ് ജനാലപ്പടികളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ: “ശരി അമ്മൂ, നേരം ഒരുപാടായി. നീ ബെഡിൽ കിടന്നോ, ഞാൻ താഴെ ഈ മാറ്റിൽ കിടന്നോളാം.”
ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു പുതപ്പെടുക്കാൻ കുനിഞ്ഞതേയുള്ളൂ. പെട്ടെന്ന് എന്റെ കൈകളിൽ ഒരു പിടിത്തം വീണു. തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അമ്മു ഗൗരവത്തിൽ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
അമ്മു: “താഴെയോ? അതൊന്നും വേണ്ട മഹിയേട്ടാ. ഈ തണുപ്പത്ത് ഏട്ടനെ ഞാൻ താഴെ കിടത്തില്ല. ഈ ബെഡിന് അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുണ്ട്. ഏട്ടൻ ഇവിടെ കിടന്നാൽ മതി.”
ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ എന്നെ ശക്തിയായി ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ നീക്കത്തിൽ ഞാൻ മലർന്നു വീണു. അടുത്ത നിമിഷം, അവൾ എന്റെ ഇടതുവശത്തായി ചേർന്നു കിടന്നു, പതുക്കെ തന്റെ തല എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. എന്റെ ഹൃദയം ഒരു ചെണ്ടയെന്നോണം കൊട്ടാൻ തുടങ്ങി.
യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ രക്തബന്ധമില്ലെന്ന് എനിക്ക് അപ്പോൾ ഓർമ്മ വന്നു. ഓൺലൈനിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ട്, പരസ്പരം ഏട്ടനും അനിയത്തിയുമായി മാറിയവരാണ് ഞങ്ങൾ. അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും വേറെ, എന്റേത് വേറെ. പക്ഷേ ആ നിമിഷം അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ആ ‘ഏട്ടൻ’ വിളിക്ക് പിന്നിലെ മറകൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞു വീഴുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ ഗന്ധം—അത് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായിരുന്നു. വിലകൂടിയ സോപ്പിന്റെയും അവൾ ഉപയോഗിച്ച ലോഷന്റെയും മണത്തോടൊപ്പം, ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ആ വന്യമായ ഗന്ധം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു കിടക്കുന്ന അവളുടെ ആ വടിവൊത്ത ഉടൽ, ആ ചുവന്ന ലേസ് ഇന്നറുകൾക്ക് ഉള്ളിലെ ചൂട്… എല്ലാം കൂടി എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു.
അമ്മു: (പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട്) “മഹിയേട്ടാ… ഏട്ടന്റെ ഹൃദയം ഇത്ര വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നത് എന്തിനാ? പേടിയാണോ?”
ഞാൻ: “ഏയ്… അതല്ലടി. പെട്ടെന്ന് നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ ഒന്ന് പകച്ചു പോയി. നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…”
അമ്മു: “ആര് കാണാൻ? ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലേ ഉള്ളൂ. ഏട്ടനെ എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് വിശ്വാസമാണ്. പിന്നെ… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുന്നുണ്ട് ഇപ്പോൾ. ആ തെണ്ടി പോയതിനു ശേഷം ഇത്രയും സമാധാനമായി ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്.”
അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വെറുതെ വട്ടം വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ആ സ്പർശനം ഓരോ തവണയും എന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ താടിയിൽ ഉരസുന്നു. മറ്റൊരാൾക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുത്ത ആ ഉടൽ ഇപ്പോൾ എന്റെ കൈയ്യെത്തും ദൂരത്ത്, എന്റെ സംരക്ഷണയിൽ കിടക്കുന്നു.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… നീ പാവമാണ്. നിന്നെ ഇനി ആരും വിഷമിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”