അമ്മു : അയ്യടാ 3 ദിവസം. ഒരാഴ്ച കഴിയാതെ ഞാൻ വിടില്ല മോനെ..
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. ഇവളിത് എന്ത് ഉദ്ദേശിച്ചാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ഞാൻ : ഡീ… ഒരാഴ്ചയൊക്കെ.??
അമ്മു : അതിനു പറ്റുമെങ്കിൽ വന്നാ മതി. ഇല്ലെങ്കിൽ വരണ്ടാ.
അവൾ തീർത്ത് പറഞ്ഞു. ഞാനല്പം കുഴഞ്ഞു പോയി. പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി സമ്മതിച്ചു.
അമ്മു : മോൻ വന്നിട്ട് എവടെ നിൽക്കും.
ഞാൻ : മുറിയെടുക്കാം..
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അമ്മു : എടുത്തോ. ബാംഗ്ളൂർ വന്നിട്ടല്ല. ട്രിപ്പ് പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. അവിടെ ചെന്നിട്ട്.
ഞാൻ : അപ്പൊ ബംഗ്ലൂരോ.
അമ്മു : അതിനല്ലേ നിങ്ങളെനിക്ക് ഒരു മുറി എടുത്ത് തന്നത്.
ഞാൻ : അത് 1 ബെഡ്റൂം അല്ലേടി.
അമ്മു : അതിനെന്താ. ഒരു കൊല്ലം ആ തെണ്ടിയുടെ ചൂടും പറ്റി കിടന്ന അത്രയും ചീപ്പ് അല്ലല്ലോ. പിന്നെ എന്റെ മഹിയേട്ടൻ അല്ലെ ഇത്. എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല. ഇനി ഏട്ടന് ഇഷ്ട്ടമല്ലെങ്കിൽ വരണ്ട…
അവളുടെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും എന്നെ കുഴക്കി..
മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടിയെങ്കിലും ഉള്ളിൽ കൊറേ ചിന്തകൾ ഓടി മറഞ്ഞു..
വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന ചിന്തയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : എല്ലാം മേടം പറയും പോലെ.
അത് കേട്ടപ്പോൾ. അമ്മു ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ചവളെ പോലെ ചിരിച്ചു
ആ ജയചിരിക്ക് പിന്നിൽ അവൾ എന്തൊക്കെയോ കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പഴയ അമ്മുവല്ല ഇത്, കാര്യങ്ങൾ തന്റെ വഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ പഠിച്ച ഒരു മിടുക്കിപ്പേണ്ണായി അവൾ മാറിയിരിക്കുന്നു.
അമ്മു: “അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ മഹിയേട്ടാ. എല്ലാം ഞാൻ പറയും പോലെ നടന്നാൽ ഏട്ടന് കൊള്ളാം. അല്ലെങ്കിൽ ഈ അമ്മുവിന്റെ സ്വഭാവം മാറും, പറഞ്ഞേക്കാം!”
ഞാൻ: “ശരി ശരി, സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ അവിടെ വരുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ കുറുമ്പ് ഒന്ന് കുറയ്ക്കണം കേട്ടോ. എനിക്ക് നിന്നെ പേടിയാകുന്നു.”
അമ്മു: (മുഖം ഒന്ന് ചരിച്ചു വെച്ച്, കുസൃതിയോടെ) “പേടിയോ? എന്തിനാ ഏട്ടാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഏട്ടനെ പിടിച്ചു തിന്നുകയൊന്നുമില്ലല്ലോ. അതോ എന്റെ കൂടെ ആ മുറിയിൽ കഴിയുമ്പോൾ ഏട്ടൻ വല്ലാതെ വിയർക്കുമോ?”
ഞാൻ: “അങ്ങനെയല്ലടി… നീ ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നതൊക്കെ കേട്ടാൽ ആർക്കായാലും ഒന്ന് പതറിപ്പോകും. നീ പഴയ ആ അനിയത്തിക്കുട്ടിയാണോ എന്ന് എനിക്ക് ഇടയ്ക്ക് സംശയം വരും.”
അമ്മു: “പഴയ അമ്മു ഒക്കെ പണ്ടേ പോയി ഏട്ടാ. ഇപ്പോൾ ഈ നിൽക്കുന്നത് കുറച്ചുകൂടി ‘അപ്ഡേറ്റഡ്’ ആയ അമ്മുവാ. പിന്നെ, ഏട്ടൻ വരുന്നത് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണം എന്ന് തോന്നി. ഏട്ടൻ വരുന്നത് എനിക്ക് വേണ്ടിയാണോ അതോ വെറുതെ ഒരു ട്രിപ്പ് അടിക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ?”
ഞാൻ: “അതെന്താ നീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? നിന്നെ കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലാതെ ഞാൻ എന്തിനാ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് വരുന്നത്?”
അമ്മു: “ആണോ? എന്നാൽ നോക്കട്ടെ. ഏട്ടൻ അവിടെ ചെന്നിട്ട് ഫോണും പിടിച്ചു കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ കറങ്ങാനാണ് പ്ലാനെങ്കിൽ ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ ഏട്ടനെ പറഞ്ഞു വിടും. എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഏട്ടന്റെ ഫുൾ ശ്രദ്ധ എന്റെ മേൽ തന്നെ വേണം. സമ്മതിക്കുമോ?”
ഞാൻ: “സമ്മതിച്ചു പൊന്നേ… നിന്നെ മാറ്റിവെച്ച് എനിക്ക് എന്ത് ആഘോഷമാണ് ഉള്ളത്?”
അമ്മു: “മ്മ്… നോക്കാം. പിന്നെ ഉണ്ടല്ലോ, ഏട്ടൻ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി സർപ്രൈസ് ആയിട്ട് എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടോ? വെറും കയ്യോടെ വന്നാൽ ആ മുറിയിലേക്ക് ഞാൻ കേറ്റില്ല കേട്ടോ.”
ഞാൻ: “നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ഞാൻ വാങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ ചോദിച്ചതൊക്കെ ആ പെട്ടിയിലുണ്ട്.”
അമ്മു: “അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ എനിക്ക് വേണ്ടത് ആ പെട്ടിയിലുള്ള സാധനങ്ങളല്ല… അത് ഏട്ടൻ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം. അപ്പോൾ ഏട്ടൻ ‘നോ’ പറയരുത്, കേട്ടല്ലോ?”
അവൾ പതുക്കെ ക്യാമറയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു ഗൂഢമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ ഓരോ വാചകത്തിലും കുരുക്കി ഇടുകയായിരുന്നു അവൾ.