അമ്മു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പണ്ടത്തെ ആ ആത്മവിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… അവനും മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെയാണെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ടി ആലോചനകൾ വരുന്നുണ്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും ഓരോരുത്തരെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അവനോട് ഈ കാര്യം പറഞ്ഞു… അവൻ വന്ന് വീട്ടിൽ സംസാരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.”
മഹേഷ്: “എന്നിട്ട്? അവൻ എന്താ പറഞ്ഞത്? അവൻ വരാമെന്ന് സമ്മതിച്ചോ?”
അമ്മു: (ഒരുതരം മരവിപ്പോടെ) “ഇല്ല ഏട്ടാ. അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയാണ്. ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ പറയാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമല്ലെന്നും, അവന് കുറച്ചുകൂടി സമയം വേണമെന്നും ഒക്കെയാണ് പറയുന്നത്. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവൻ എന്നോട് ചൂടായി. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അവന് ഇതിൽ അത്ര താല്പര്യമില്ലെന്നാണ്. വെറുതെ സമയം കളയാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവൻ എന്നെ കൂടെ കൂട്ടിയത് എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.”
മഹേഷിന് ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം തോന്നി. സഹതാപവും അതേസമയം അവൻ ചതിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസവും.
മഹേഷ്: “അമ്മൂ… അവൻ മുമ്പ് കാണിച്ച ആ ആവേശമൊന്നും ഇപ്പോൾ കാണിക്കുന്നില്ലേ? നിനക്ക് വേണ്ടി ബാംഗ്ലൂർ വരെ വന്നവൻ അല്ലേ അവൻ?”
അമ്മു: “അതൊക്കെ വെറും അഭിനയമായിരുന്നു ഏട്ടാ. ബാംഗ്ലൂരിൽ വന്നതും കൂടെ നടന്നതും ഒക്കെ ഒരു സുഖത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവന് പേടിയാകുന്നു. ആദ്യത്തെ തവണ അവൻ ചതിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നിരുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കരയാൻ പോലും തോന്നുന്നില്ല. വെറും മടുപ്പ് മാത്രം.”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ആദ്യത്തെ പ്രണയതകർച്ചയിലെ ആ ആഘാതമില്ലായിരുന്നു. പകരം ലോകത്തോടും പുരുഷന്മാരോടും തോന്നുന്ന ഒരുതരം അവജ്ഞയായിരുന്നു.
മഹേഷ്: “നീ സമാധാനപ്പെട് അമ്മൂ. അവൻ അർഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നീ എന്തിനാ അവനെ ഓർത്ത് വിഷമിക്കുന്നത്? നീ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ, അവന് നിന്നെക്കാൾ നിന്റെ ഫിഗറിനോടാണ് ഇഷ്ടമെന്ന്… അവൻ അത് ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ നോക്കുന്നതാവാം.”
അമ്മു: “അതെ ഏട്ടാ… ഞാൻ ഒരു വിഡ്ഢിയായിപ്പോയി. എല്ലാവരും എന്റെ ശരീരത്തെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ വീണ്ടും ചതിക്കപ്പെട്ടു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആരോടെങ്കിലും സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മഹിയേട്ടനെ മാത്രമേ എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നുള്ളൂ. എന്നെ വെറുക്കില്ലാത്ത, എന്നെ കളിയാക്കാത്ത ഒരാൾ ഏട്ടൻ മാത്രമാണ്.”
അമ്മുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ മഹേഷിനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. അവൾ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുകയാണ്. ആ കാമുകന്റെ ചതി അവൾക്ക് മഹേഷിനോടുള്ള വിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
മഹേഷ്: “നീ വിഷമിക്കണ്ട. ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ നിന്റെ കൂടെ. അവൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. നിനക്ക് ചേരുന്ന ഒരാളെ നിനക്ക് കിട്ടും. നീ ഇപ്പോൾ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്. ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ സംസാരിക്കാം.”
അമ്മു ശരിയെന്ന് പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചു. പക്ഷേ മഹേഷിന്റെ മനസ്സിൽ ആ രാത്രി ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ താങ്ങായി നിൽക്കേണ്ടത് താനാണെന്നും ഉള്ള ചിന്ത അവനിൽ ഉടലെടുത്തു
അടുത്ത ദിവസം
അമ്മുവിനെ വിളിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഫോൺ എടുത്ത അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ആ തളർച്ച ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ കാര്യങ്ങളുമായി ഒത്തുപോയി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്? മനസ്സിന് അല്പം സമാധാനം കിട്ടിയോ?”
അമ്മു: “ആഹ് ഏട്ടാ… ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഓക്കെയാണ്. നടന്നതൊക്കെ ഒരു പാഠമായി കരുതി ഞാൻ സമാധാനിച്ചു. വെറുതെ ഒരാൾക്ക് വേണ്ടി കരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.”
അവളുടെ ആ പക്വത എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ എന്തോ പറയാൻ മടിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.