അമ്മു ഫോൺ ബെഡിൽ വെച്ച് അതിന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു. ക്യാമറയുടെ ആംഗിൾ മാറിയപ്പോൾ അവളുടെ ടോപ്പിനുള്ളിലെ വടിവുകൾ ഒന്നുകൂടി തെളിഞ്ഞു. അവൾ കൈകൾ തലയ്ക്ക് പുറകിൽ കെട്ടി മുടി പതുക്കെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നീക്കത്തിൽ അവളുടെ ടോപ്പ് ശരീരത്തോട് കൂടുതൽ ഒട്ടിനിന്നു.
അമ്മു: (ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ) “വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ ഏട്ടൻ റെഡിയാകും… പക്ഷേ ഏട്ടൻ എനിക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയ ഈ ഡ്രസ്സ് എങ്ങനെയുണ്ട്? ഇത് കാണുമ്പോൾ ഏട്ടന്റെ കണ്ണ് തള്ളുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭംഗി ഏട്ടൻ ഇനിയും കണ്ടിട്ടില്ല.”
അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. അവളുടെ ആ കറുത്ത ടോപ്പിന്റെ കഴുത്തിനിടയിലൂടെ തെളിയുന്ന ആഴങ്ങളിലേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ പോയി. എന്റെ ശ്വാസം മുറുകുന്നത് അവൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ ഒന്ന് നക്കി.
അമ്മു: “ഏട്ടൻ എന്റെ ഈ ഡ്രസ്സിനെ പറ്റി പറഞ്ഞല്ലോ… ഇതിന് പുറകിൽ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഏട്ടന് കാണണോ?”
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ക്യാമറയ്ക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ആ ടോപ്പിന്റെ പുറകുഭാഗം വെറും ചരടുകളാൽ മാത്രം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു. അവളുടെ വെണ്ണക്കല്ല് പോലെയുള്ള വെളുത്ത പുറം പൂർണ്ണമായും നഗ്നമായി എന്റെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചു മറിഞ്ഞു.
അമ്മു: “എങ്ങനെയുണ്ട് ഏട്ടാ? ബാംഗ്ലൂരിലെ ചൂടിന് പറ്റിയ ഡ്രസ്സാണോ ഇത്? അതോ എന്റെ ഏട്ടനെ ഒന്ന് ചൂടാക്കാൻ ഞാൻ കരുതിക്കൂട്ടി ഇട്ടതാണോ?”
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. അവളുടെ ഒരു കൈ വിരൽ പതുക്കെ ആ ചരടുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ ചലിച്ചു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മൃഗം ഇപ്പോൾ ചങ്ങല പൊട്ടിക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു. അവൾ ഒരു ഇരയെ എന്നപോലെ എന്നെ ഓരോ നിമിഷവും വരിഞ്ഞു മുറുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ: “അമ്മൂ… മതി… നീ എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കരുത്. നീ ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എന്റെ നിയന്ത്രണം പോകും.”
അമ്മു: “അയ്യോ… ഏട്ടന് പേടിയായോ? ഏട്ടൻ ഇത്രയും പൗരുഷം കാണിച്ചിട്ട് ഇതിന് തന്നെ പതറിയാൽ എങ്ങനെയാ? നവംബറിൽ ഞാൻ എയർപോർട്ടിൽ വരുന്നത് എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ഏട്ടൻ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കിക്കേ… അന്ന് ഇതിലും വലിയ സർപ്രൈസുകൾ എനിക്ക് തരാനുണ്ടാകും. അപ്പോൾ ഏട്ടൻ എന്ത് ചെയ്യും?”
അവളുടെ ആ കുറുമ്പ് നിറഞ്ഞ സംസാരവും ആ വസ്ത്രധാരണവും എന്നെ പാപത്തിന്റെ പുതിയൊരു തലത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു. അവൾ എന്റെ അനിയത്തിയാണെന്ന ചിന്തയെക്കാൾ ഉപരി, എന്റെ കാമനകൾ തീർക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു പെണ്ണായി അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിൽ എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ മുഖം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീ ജ്വാല തന്നെ തീർത്തു.
ഞാൻ : നീയെന്നെ കുഴപ്പത്തിൽ ആക്കുമല്ലോ പെണ്ണെ. എയർപോർട്ടിലേക്ക് നീ വരുന്നുണ്ടോ.
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
അമ്മു : വരും…
ഞാൻ : അതൊന്നും വേണ്ടാ.. ഞാൻ ഒന്ന് വീട്ടിൽ കേറി 4 ദിവസം കഴിഞ്ഞാ അങ്ങോട്ട് പോരാം..
ഒന്നാമത് കൂട്ടുകാരും കുടുംബക്കാരും ഒക്കെ കാണും.
അമ്മു : ഓ എന്നെ പുറത്ത് കാണിക്കാൻ കുറച്ചിൽ ആണോ.
അവളുടെ മുഖം അല്പം വാടിയ പോലെ എനിക്ക് തോന്നി…
ഞാൻ : എടി പൊട്ടി. അതല്ല.
അവർക്കൊക്കെ നീ ആരെന്ന് പോലും അറിയില്ല. എല്ലാത്തിനെയും ബോതിപ്പിച്ചു നടന്നാ എന്റെ ഊപ്പാട് ഇളകും. അതാ.
അമ്മു : എന്നാലും… 4 ദിവസം പറ്റില്ല മഹിയേട്ടാ..
അല്ലങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.
ഞാൻ : നീ ഒന്ന് സഹിക്ക് പെണ്ണെ. 3 കൊല്ലം സഹിച്ചു ഇനി എത്ര ദിവസം ഉണ്ട്.
ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അമ്മു: ശരി… എത്ര ദിവസം എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും.
ഞാൻ : ഒരു 3 ദിവസം. നമുക്ക് ട്രിപ്പ് ഒക്കെ പോവാം.
ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.