അവൾ അറിയാതെ ഞാൻ ആ രണ്ടാമത്തെ ബോക്സ് പുറത്തെടുത്തു.
ഞാൻ: “മൂക്കുത്തി കണ്ട് കരഞ്ഞാൽ മതിയോ? ഇത് കൂടെ നോക്ക്…”
ഞാൻ ആ വലിയ ബോക്സ് അവളുടെ മുന്നിൽ തുറന്നു. തിളങ്ങുന്ന ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം ബോക്സിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടന്നു. അത് കണ്ടതും അമ്മു വീണ്ടും തരിച്ചുപോയി. വജ്രത്തേക്കാൾ ഉപരി, ആ അരഞ്ഞാണം എന്തിനാണ് ഞാൻ വാങ്ങിയതെന്ന് അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മു: “അരഞ്ഞാണമോ? സ്വർണ്ണത്തിന്റെ അരഞ്ഞാണമോ ഏട്ടാ? ഇതെന്തിനാ…”
അവൾ ആ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ കൊളുത്തുകളിൽ വിരലോടിച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ നിമിഷം അവളുടെ വയറിലായിരുന്നു. ആ സ്വർണ്ണനൂൽ അവളുടെ ആ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ മുറുകുന്ന രംഗം സങ്കൽപ്പിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമമൃഗം വീണ്ടും മുരണ്ടു തുടങ്ങി.
അമ്മു ആ അരഞ്ഞാണം കയ്യിലെടുത്തു നോക്കി അത്ഭുതപ്പെട്ടു നിൽക്കുകയാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത ഒരു തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു.
അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… ഇത് സ്വർണ്ണത്തിന്റെയല്ലേ? ഇത്രയും വലിയൊരു സമ്മാനം എന്തിനാ എനിക്ക്? എനിക്ക് ഇത് വേണ്ട ഏട്ടാ… ഇത് ഏട്ടൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുപോയി അമ്മയ്ക്കോ മറ്റോ കൊടുക്ക്.”
അവളുടെ സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വിനയവും സ്നേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വാങ്ങി നൽകിയ ആഡംബരങ്ങൾ തന്നെ ഒട്ടും അർഹിക്കുന്നില്ലെന്ന ഒരു കുറ്റബോധം അവളെ വേട്ടയാടുന്നത് പോലെ.
ഞാൻ: “നീ എന്തിനാടി ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നിനക്ക് സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം ഇടണമെന്ന് പണ്ട് മുതൽക്കേ ആഗ്രഹമുള്ളതല്ലേ? അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ഈ ഏട്ടൻ വാങ്ങി തന്നതാ. ഇത് നീ തന്നെ ഇടണം.”
അമ്മു: (പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഇടാം… പക്ഷേ എനിക്ക് ഇത് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇടാൻ അറിയില്ല ഏട്ടാ. ഇതിന്റെ കൊളുത്തൊക്കെ വല്ലാത്ത പാടാ. മഹിയേട്ടൻ തന്നെ ഇത് എനിക്ക് ഇട്ടു തരണം. ഏട്ടൻ വാങ്ങി തന്നതല്ലേ, അപ്പൊ ഏട്ടൻ തന്നെ ഇത് എന്റെ അരയിൽ കെട്ടണം. എന്നാലേ ഇതിന് ഒരു പൂർണ്ണത വരൂ.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു സഹോദരിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ അധികാരവും സ്നേഹവും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ, അവളുടെ ആ നിർബന്ധം എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമമൃഗത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്തി.
ഞാൻ പതുക്കെ ആ അരഞ്ഞാണം കയ്യിലെടുത്തു.
അമ്മു പതുക്കെ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ നെറ്റ് ടൈപ്പ് ടോപ്പ് അല്പം അഴിച്ചുമാറ്റി.ഇപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ അവളിട്ടെ ഒരു കറുത്ത സ്ലീവ് ലെസ്സ് ഷോർട് ടോപ് മാത്രമാണ് ഉള്ളത്. അതിൽ മുലക്കുന്ന താഴോട്ട് പൂർണ്ണമായും വയർ നഗ്നമാണ്., അവൾ ആ വെണ്ണക്കല്ല് പോലെ വെളുത്ത വയർ എനിക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നു കാട്ടി. ആ കാഴ്ച കണ്ടതും എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു പോയി. അവളുടെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ ഒരു കവിത പോലെ ആ വെളിച്ചം തട്ടി നിന്നു. ആ വയറിലെ മിനുസവും ചർമ്മത്തിന്റെ നൈർമല്യവും എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
അമ്മു: “എന്താ ഏട്ടാ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? വേഗം കെട്ടി താ…”
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.ശേഷം മുട്ട് മടക്കി അവളുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. ഫോണിലെ ഫോട്ടോയിൽ ഞാൻ നോക്കി വാണം വിട്ട വയർ ഇന്ന് എന്റെ മുന്നിൽ സോറി ശില പോലെ നിൽക്കുന്നു.എന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്വർണ്ണനൂൽ അവളുടെ അരയ്ക്ക് ചുറ്റും പിടിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ പതുക്കെ സ്പർശിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ ഗന്ധവും ആ ചർമ്മത്തിന്റെ ചൂടും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ മറ്റൊരുവനോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞ രാത്രികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ വന്യമായി എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി.
പക്ഷേ അവൾ അപ്പോഴും നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ഏട്ടൻ തനിക്ക് വേണ്ടി സ്നേഹത്തോടെ ഒരു ആഭരണം അണിയിക്കുന്നു എന്ന സന്തോഷം മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്.