ബുദ്ധിപരമായ തിരക്കഥ നിവർത്തിവെച്ചു: “ഇതൊരു സ്പെഷ്യൽ ഡിപ്ലോമാറ്റിക് ഫാസ്റ്റ്-ട്രാക്ക് വിസ ആയതുകൊണ്ട്, കുറച്ചു ലെങ്ങ്തി പ്രോസസ് പെട്ടന്ന് തന്നെ തീർക്കേണ്ടതുണ്ട്. നാട്ടിലെ ക്ലിനിക്കുകളിൽ പോയി എടുക്കുന്ന മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ലെങ്കിലും IRCC accept ചെയ്യില്ല എന്നു നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ. കനേഡിയൻ ഹൈക്കമ്മീഷന്റെ ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ നേരിട്ടുള്ള പാനൽ സെന്ററായ ബാംഗ്ലൂരിലെ വി.എഫ്.എസ് ഗ്ലോബൽ ആൻഡ് ഇന്റർനാഷണൽ മെഡിക്കൽ സെന്ററിൽ വെച്ച് അഞ്ചു ദിവസം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു ‘സ്റ്റാഗേർഡ് ബയോമെട്രിക് ആൻഡ് മെഡിക്കൽ വെരിഫിക്കേഷൻ’ പൂർത്തിയാക്കണം!”
ഷാഹിദ് അമ്പരപ്പോടെ ആ പേപ്പറിലേക്ക് നോക്കി: “അഞ്ചു ദിവസമോ ഏട്ടാ? ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ചോ?”
“അതെ ഷാഹിദേ,” രോഹിത് അക്കമിട്ട് വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി: “മറ്റന്നാൾ—അതായത് തിങ്കളാഴ്ച—രാവിലെ പത്തുമണിക്ക് അവൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം. ഒന്നാം ദിവസം ബയോമെട്രിക്സും ഡോക്യുമെന്റ് ഓഡിറ്റുമാണ്. രണ്ടാം ദിവസം രാവിലെ ബ്ലഡ് കൾച്ചറും ചെസ്റ്റ് റേഡിയോളജിയും എടുക്കും. പുതിയ നിയമപ്രകാരം നാൽപ്പത്തിയെട്ട് മണിക്കൂർ ബ്ലഡ് കൾച്ചർ ഒബ്സർവേഷൻ ഗ്യാപ്പ് നിർബന്ധമാണ്—അതുകൊണ്ട് ബുധനാഴ്ച ഒരു ദിവസം അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യണം. വ്യാഴാഴ്ച രാവിലെ കനേഡിയൻ പാനൽ ഫിസിഷ്യന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഫൈനൽ ക്ലിയറൻസ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടും. അത് വാങ്ങി അന്നുച്ചയ്ക്ക് തന്നെ വി.എഫ്.എസിൽ കൊടുത്താൽ വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് ഒറിജിനൽ പാസ്പോർട്ടിൽ വിസ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്ത് കയ്യിൽ കിട്ടും! വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരത്തെ ഫ്ലൈറ്റിന് അവൾക്ക് തിരികെ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്യാം.”
അത്രയും ആധികാരികമായ സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ ഷാഹിദിന് അതിൽ ഒരിറ്റ് അസ്വാഭാവികതയും തോന്നിയില്ല! അഞ്ചു ദിവസം ബാംഗ്ലൂരിൽ താമസിച്ചാൽ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ വിസ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്ത് കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് തുള്ളിച്ചാടി.
“പക്ഷേ രോഹിത് ഏട്ടാ… മറ്റന്നാൾ തന്നെ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾ എങ്ങനെയാ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോവുക? എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഇവിടുത്തെ പ്രൊജക്റ്റ് ഇട്ടിട്ട് പെട്ടെന്ന് നാട്ടിലേക്ക് പോവാനും കഴിയില്ലല്ലോ…” ഷാഹിദ് ചെറിയൊരു ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.
“നീ നാട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ട കാര്യമെന്താടാ?” രോഹിത് ചെറുതായൊന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. “ബാംഗ്ലൂരിൽ നമ്മുടെ ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ റീജിയണൽ ഓഫീസ് ഉള്ള കാര്യം നീ മറന്നുപോയോ? കരിപ്പൂരിൽ നിന്ന് ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് വിമാനത്തിൽ വെറും അമ്പത് മിനിറ്റ് യാത്രയേയുള്ളൂ! ഞാൻ എന്റെ പ്രൊട്ടോക്കോൾ ടീമിനോട് പറഞ്ഞ് അവൾക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റും, ബാംഗ്ലൂരിലെ ഫൈവ്-സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിലെ നമ്മുടെ കമ്പനി ഗസ്റ്റ് സ്യൂട്ടും ഇതിനോടകം ബുക്ക് ചെയ്യിച്ചു കഴിഞ്ഞു! എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാനും, ഈ അഞ്ചു ദിവസവും കൂടെനിന്ന് മെഡിക്കൽ ചെയ്യിക്കാനും നമ്മുടെ ബാംഗ്ലൂർ ഓഫീസിലെ ഫീമെയിൽ എച്ച്.ആർ ഹെഡ് ആയ റാഹില മാഡത്തിനെ തന്നെ ഞാൻ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജസ്നയ്ക്ക് ഒരു വിരൽ പോലും അനക്കേണ്ടി വരില്ല! നീ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവളെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞ് ഫ്ലൈറ്റ് കയറാൻ പറ!”
തന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം സഹോദരനെപ്പോലെ ഇത്രയും വലിയ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന രോഹിത് കുമാറിനെ നോക്കി ഷാഹിദ് കൈകൂപ്പിപ്പോയി.
“എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല രോഹിത് ഏട്ടാ… ഏട്ടൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ഈ സഹായത്തിന് പടച്ചോൻ പതിന്മടങ്ങ് തരും! ഞാൻ ദാ ഇപ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ ക്യാബിനിൽ പോയി പൊന്നുവിനെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ!”
ഷാഹിദ് തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടിയപ്പോൾ, ഗ്ലാസ്സ് ജനലിനരികിലേക്ക് നടന്നുചെന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അങ്ങേയറ്റം

ജസ്നയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഇത്രയും റിസ്ക് എടുക്കുന്ന രോഹിതും തന്റെ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഇനിയുള്ള ഏക അവകാശി രോഹിത് ആണെന്നു നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ച ജസ്നയും ഒന്നാകുമ്പോൾ ആ ബന്ധത്തിന്റെ ആധികാരികത ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ജസ്നയെന്ന ഹൂറിയുടെ കണ്ഠത്തിൽ രോഹിത് അണിയിച്ച താലി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ…
പൊന്നു ബ്രോ, മികച്ച കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിലും അച്ചടക്കത്തിലും വളർന്നുവന്ന ജസ്ന രോഹിതുമായി അടുക്കുന്നത് കാമം മൂലമല്ല, അയാളുടെ ക്വാളിറ്റിയും കെയറിങ്ങും ഒക്കെ കണ്ട് ആകൃഷ്ടയായിട്ടാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ നാളെകളിൽ മാർക്കിനെപ്പോലുള്ള സായിപ്പന്മാർക്കും പായ വിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ എത്തിക്കരുതെന്നൊരു അപേക്ഷയുണ്ട്.
അതുപോലെ എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച്കോ ഴിക്കോട്ടുകാരൻ പയ്യനെ ജസ്നയുടെ ഐഡന്റിറ്റി വെളിപ്പെടും മട്ടിൽ തുറന്നു കാണിക്കേണ്ടായിരുന്നു. നാളെകളിൽ അവളുടെ രഹസ്യബന്ധം സമൂഹം തിരിച്ചറിയാൻ അതൊരു കാരണമായേക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത ഇല്ലാതില്ലല്ലോ. ജസ്നയെ സംബന്ധിച്ച രഹസ്യങ്ങൾ അവളിലും അവളുടെ പുരുഷന്മാരായ ഷാഹിദിലും രോഹിതിലും മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരിക്കും കൂടുതൽ നന്ന്.