മുന്നിലെ ഉയരമുള്ള തേക്കുമരത്തിന്റെ ഇരട്ടവാതിലുകൾ ബട്ട്ലർ മാത്യു ഇരുവശത്തേക്കും പതിയെ തുറന്നിട്ടു. പ്രഭാതത്തിലെ സ്വർണ്ണസൂര്യവെളിച്ചവും, വയലിൻ സംഗീതവും, പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുന്ന രോഹിത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളും ആ സുതാര്യമായ വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ മണവാട്ടിയെ പൊതിയാൻ ഇരച്ചെത്തി…
തേക്കുമരത്തിന്റെ ആ ഉയരമുള്ള ഇരട്ടവാതിലുകൾ ഇരുവശത്തേക്കും തുറന്നുവന്ന നിമിഷം, ബാംഗ്ലൂരിലെ നന്ദി ഹിൽസിന് മുകളിലൂടെ ഉദിച്ചുയർന്ന ശനിയാഴ്ചയിലെ ഇളം സ്വർണ്ണവെയിൽ മുഴുവൻ ആ ഗ്ലാസ്സ് ടീ പവിലിയനിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുകയായിരുന്നു.
തറ മുതൽ മേൽക്കൂര വരെ നീളുന്ന കൂറ്റൻ ചില്ലുഭിത്തികൾക്കപ്പുറം വെളുത്ത മേഘക്കൂട്ടങ്ങൾ താഴ്വരയിലൂടെ ഒഴുകിനടക്കുന്നു. പുറത്തെ പച്ചപ്പുൽത്തകിടിയിൽ നിന്ന് നേർത്തൊരു വയലിൻ സംഗീതം കാറ്റിലൊഴുകി അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു. രോഹിത് കുമാറിന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകളിൽ
മൈലാഞ്ചിയിട്ട വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച്, മുത്തുപതിച്ച ഹീലുകളിൽ അല്പം വിറയ്ക്കുന്ന ചുവടുകളോടെ ജസ്ന ആ പ്രകാശക്കടലിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെച്ചു.
ആ നിമിഷം—അവിടെ സംഭവിച്ചത് ഒരു മായാജാലമായിരുന്നു.
ചില്ലുഭിത്തികളിലൂടെ നേരിട്ട് പതിച്ച പ്രഭാതസൂര്യന്റെ സ്വർണ്ണരശ്മികൾ ജസ്ന ധരിച്ചിരുന്ന ആ മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ നേർത്ത തൂവെള്ള മസ്ലിൻ ക്രോപ്പ് ബ്ലൗസിലും, തുടയുടെ മുകൾഭാഗത്തിനും മധ്യത്തിനുമിടയിൽ മാത്രം അവസാനിക്കുന്ന ആ ചെറിയ ഷിഫോൺ പാവാടയിലും തട്ടി തിളങ്ങി! വെയിലേറ്റ് സുതാര്യമായ ആ വെളുത്ത തുണിക്കുള്ളിലൂടെ, അവളുടെ ശില്പം പോലെ കടഞ്ഞെടുത്ത വെണ്ണക്കൽ ആകാരവടിവും, മാറിടങ്ങളെയും ഇടുപ്പിനെയും പട്ടുപോലെ പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരിക്കുന്ന പേൾ-വൈറ്റ് സാറ്റിൻ-സിൽക്ക് ലേസ് അടിവസ്ത്രങ്ങളുടെ മൃദുവായ രൂപരേഖകളും പകൽപോലെ നിഴലിച്ചുനിന്നു.
ബ്ലൗസിനും പാവാടയ്ക്കും ഇടയിലെ നഗ്നമായ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിൽ അവളുടെ മാണിക്യ അരഞ്ഞാണം കനലുപോലെ ജ്വലിച്ചു. താഴെ, കാറ്റിൽ ചെറുതായി ഇളകുന്ന ആ ചെറിയ വെള്ള പാവാടയ്ക്ക് കീഴെ അവളുടെ വെളുത്തു നീണ്ട കാലുകളും, കണങ്കാലുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ മിന്നുന്ന വജ്രപ്പാദസരങ്ങളും, വലതുകാൽവിരലിലെ പുതിയ സ്വർണ്ണ മിഞ്ചിയും!
കഴുത്തിലെ മഞ്ഞൾപുരണ്ട സ്വർണ്ണത്താലിയും, സീമന്തരേഖയിലെ ചുവന്ന സിന്ദൂരവും, മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധവുമായി, ഇളം ചുവപ്പു പടർന്ന കവിളുകളോടെ അവൾ നിൽക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ട നിമിഷം—പവിലിയന്റെ നടുവിലെ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മൂന്ന് പുരുഷന്മാരും ഒറ്റയടിക്ക് നിശ്ചലരായിപ്പോയി!
അവരുടെ കയ്യിലെ ഷാംപെയ്ൻ ഗ്ലാസ്സുകൾ വായുവിൽ തങ്ങിനിന്നു. സംസാരം പകുതിയിൽ മുറിഞ്ഞു. എന്തിന്, അങ്ങേയറ്റം അച്ചടക്കമുള്ള ബട്ട്ലർ മാത്യുവിന്റെയും അരികിൽ നിന്നിരുന്ന രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാരായ വെയ്റ്റർമാരുടെയും കണ്ണുകൾ പോലും ഒരു സെക്കൻഡിലേക്ക് അവിശ്വസനീയതയോടെ ആ വെണ്ണക്കൽ രൂപത്തിൽ ഉടക്കിനിന്നുപോയി!
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ അമ്പരപ്പും നിശ്ശബ്ദതയും
കണ്ട്, രോഹിത് കുമാറിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അങ്ങേയറ്റം അഭിമാനവും ഗാംഭീര്യവും കലർന്നൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ആ കനത്ത നിശ്ശബ്ദതയെ ആദ്യം ഭേദിച്ചത് മുംബൈയിൽ നിന്നുള്ള ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ലീഗൽ സ്ട്രാറ്റജിസ്റ്റായ നാൽപ്പത്തിമൂന്നുകാരൻ കബീർ മൽഹോത്രയായിരുന്നു. കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തി, അവിശ്വസനീയതയോടെ കണ്ണുകൾ വിടർത്തിക്കൊണ്ട് അയാൾ നേർത്തൊരു ചൂളമടിച്ചു.
“Rohith, you absolute bastard…” കബീർ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി, കണ്ണുകൾ ജസ്നയിൽ നിന്ന് മാറ്റാനാവാതെ പറഞ്ഞു. “പന്ത്രണ്ട് കൊല്ലമായിട്ട് നീ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് നിന്റെ കല്യാണം നിന്റെ ബാലൻസ് ഷീറ്റുകളോടും ഷിപ്പിംഗ് കണ്ടെയ്നറുകളോടും ആണെന്നല്ലേ? എന്നിട്ട് എവിടെയായിരുന്നു നീ ഇങ്ങനെയൊരു സാക്ഷാൽ ദേവതയെ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നത്?!”
