“I’ve got it. Leave.” ഐസ് പോലെ തണുത്ത, എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം ശാന്തമായ ഒരൊറ്റ വാചകത്തിൽ രോഹിത് ആ പയ്യന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വെളുത്ത നാപ്കിൻ വാങ്ങി അവനെ അവിടെനിന്ന് പറഞ്ഞയച്ചു.
തുടർന്ന്—വിക്രമിന്റെയും, കബീറിന്റെയും, അർജുന്റെയും കൺമുന്നിൽ വെച്ച്—കോടികളുടെ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ ഭരിക്കുന്ന, ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരാൾക്ക് മുന്നിലും തലകുനിച്ചു അവര് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അവരുടെ സുഹൃത്ത് സാക്ഷാൽ രോഹിത് കുമാർ, യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ ജസ്നയുടെ കാൽക്കൽ ഒരു മുട്ടിൽ താഴ്ന്നിരുന്നു!
ലോഞ്ച് ഡെക്കിലെ ആ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സംസാരവും ചിരിയും ഒറ്റനിമിഷം കൊണ്ട് നിശ്ചലമായി!
രോഹിത് തന്റെ വലിയ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ജസ്നയുടെ വെളുത്ത കണങ്കാൽ വളരെ മൃദുവായി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. വലതുകയ്യിലെ തൂവെള്ള നാപ്കിൻ കൊണ്ട് അവളുടെ നഗ്നമായ കാൽവണ്ണയിലെ തണുത്ത ജ്യൂസ് തുള്ളികൾ അയാൾ സ്വയം ഒപ്പിയെടുത്തു.
ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ—മറ്റുള്ളവർക്ക് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ കരുതലായി മാത്രം തോന്നിയെങ്കിലും—അയാളുടെ ഇരുണ്ട തള്ളവിരൽ അവളുടെ കാൽവിരലിലെ പുതിയ സ്വർണ്ണ മിഞ്ചിയിൽ അമർത്തി തഴുകുകയും, തുടർന്ന് കാൽവണ്ണയിലൂടെ പതിയെ മുകളിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞ്, കാറ്റിലാടുന്ന ആ ചെറിയ വെളുത്ത ഷിഫോൺ പാവാടയുടെ തൊട്ടുതാഴെ വരെ ആ ചൂടുള്ള വിരലുകൾ അമർത്തിത്തടവുകയും ചെയ്തു!
തന്റെ മൂന്ന് പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച്, അസൂയയും ആദരവും കലർന്ന മൗനത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കെ—തന്റെ കാൽക്കൽ മുട്ടുകുത്തിയിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത ചക്രവർത്തിയെ മുകളിൽ നിന്ന് നോക്കിക്കണ്ട ആ നിമിഷം, ജസ്നയുടെ ഉള്ളിൽ അവശേഷിച്ചിരുന്ന അവസാനത്തെ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ചരടും പൊട്ടിത്തകർന്നു!
അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതുപോലെ കാമവും പ്രണയവും ഇരച്ചുകയറി. നാപ്കിൻ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് രോഹിത് പതിയെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നപ്പോൾ, ജസ്ന ഉയർത്തിനോക്കിയ ആ കണ്മഷിക്കണ്ണുകളിൽ ജ്വലിച്ചിരുന്ന ആ കത്തുന്ന ദാഹവും, ‘എനിക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഏട്ടനെ വേണം’ എന്ന ആ നിശ്ശബ്ദമായ യാചനയും അയാൾ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ വായിച്ചെടുത്തു!
കൃത്യം ആ സമയം തന്നെയാണ്, പവിലിയന്റെ അകത്തേക്ക് ബട്ട്ലർ മാത്യു വെളുത്ത അലങ്കരിച്ച രണ്ട് തട്ടുള്ള വലിയ വെഡ്ഡിംഗ് കേക്ക് ട്രോളിയിൽ ഉരുട്ടിക്കൊണ്ടുവരുന്നത് അവർ കണ്ടത്.
രോഹിത് ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കിയില്ല. അയാൾ ജസ്നയുടെ അരികിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ്, മേശയ്ക്കരികിലിരിക്കുന്ന വിക്രമിനും കബീറിനും അർജുനും വ്യക്തമായി കേൾക്കാവുന്നത്ര ശബ്ദത്തിൽ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു:
“പൊന്നൂ… നിന്റെ അരഞ്ഞാണത്തിന്റെ കൊളുത്ത് അല്പം അയഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അത് വീണുപോകും. വാ, കേക്ക് മുറിക്കുന്നതിന് മുൻപ് രണ്ട് മിനിറ്റുകൊണ്ട് അകത്തെ റൂമിൽ പോയി അത് ഒന്ന് മുറുക്കിയിട്ടിട്ട് വരാം.”
കബീറിന്റെയും വിക്രമിന്റെയും ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ആ നിഗൂഢമായ കള്ളച്ചിരി ശ്രദ്ധിക്കാതെ തന്നെ, ജസ്നയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈപ്പത്തി മുറുകെപ്പിടിച്ച് രോഹിത് കുമാർ അവളെ നേരെ പവിലിയനോട് ചേർന്നുള്ള ആ സ്വകാര്യ ബ്രൈഡൽ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നയിച്ചു…
സ്വകാര്യ ബ്രൈഡൽ കിടപ്പുമുറിയുടെ കനമുള്ള തേക്കുമര വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് ‘ക്ലിക്ക്’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ അടഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ, ഇത്രനേരവും അവർക്കിടയിൽ പുകയുകയായിരുന്ന ആ അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു!
വാതിലിന് തൊട്ടപ്പുറത്തെ ചില്ലുബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് വിക്രമിന്റെയും കബീറിന്റെയും അർജുന്റെയും പൊട്ടിച്ചിരികളും, ഷാംപെയ്ൻ ഗ്ലാസ്സുകൾ തമ്മിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദവും, പുൽത്തകിടിയിലെ വയലിനിസ്റ്റിന്റെ മൃദുവായ സംഗീതവും നേർത്തൊരു തിരശ്ശീലയ്ക്കപ്പുറമെന്നപോലെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
വെറും
ഏതാനും അടി അകലെ മൂന്ന് പുരുഷന്മാർ തങ്ങളെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന ആ ഭയാനകമായ അറിവ് അവരെ തണുപ്പിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്; മറിച്ച് അവരുടെ സിരകളിലേക്ക് ഭ്രാന്തമായൊരു ആവേശം ഇരച്ചുകയറ്റുകയാണ് ചെയ്തത്!
