വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് ഇനി വെറും പതിനഞ്ചു മിനിറ്റ് ദൂരം ബാക്കിയുള്ളപ്പോൾ, ഇരുവരും കിതച്ചുകൊണ്ട് പരസ്പരം അടർന്നുമാറി.
ജസ്നയുടെ ശ്വാസം നേരെയാകാൻ മിനിറ്റുകൾ വേണ്ടിവന്നു. അവളുടെ സുതാര്യമായ വെള്ള ബ്ലൗസും ചെറിയ പാവാടയും പൂർണ്ണമായും ചുളിഞ്ഞ്, അവളുടെ വിയർപ്പിലും രോഹിത് അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പെയ്തിറക്കിയ അവസാനത്തെ ചൂടുള്ള ജീവന്റെ പ്രവാഹത്തിലും കുതിർന്ന് തുടകളോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ഇനി അവശേഷിക്കുന്നത് ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ കടമ്പയാണ്—മലമുകളിലെ ആ രഹസ്യ വിവാഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെല്ലാം പുറംലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ ഒളിപ്പിക്കുക!
“ഏട്ടാ… ഈ താലിയും കാലിലെ ഈ മിഞ്ചിയും എന്റെ ദേഹത്തുനിന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും ഊരില്ലെന്ന് എനിക്ക് വാശിയുണ്ട്!” ജസ്ന തന്റെ കഴുത്തിലെ മഞ്ഞൾപുരണ്ട ചെറിയ സ്വർണ്ണത്താലിയിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ മഞ്ചേരിയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇക്കയുടെ ഉമ്മയോ, കാനഡയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഇക്കയോ ഇത് കണ്ടാൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും ഏട്ടാ?”
രോഹിത് കുമാർ ശാന്തമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിന്റെ സെന്റർ കൺസോൾ തുറന്ന്, താൻ മുൻകൂട്ടി കരുതിവെച്ചിരുന്ന ചെറിയൊരു പ്രൊഫഷണൽ ജ്വല്ലറി പ്ലയേഴ്സ് പുറത്തേക്കെടുത്തു.
“നിന്റെ ദേഹത്തുനിന്ന് ഒന്നും ഊരേണ്ട കാര്യമില്ല എന്റെ റാണീ,” രോഹിത്
പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ ഹാൻഡ്ബാഗിൽ വെച്ച ഷാഹിദിന്റെ ആ മഹർ മാല ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തേ…”
ജസ്ന വേഗം ബാഗിൽ നിന്ന് ആ കനമുള്ള സ്വർണ്ണ മഹർ മാല പുറത്തെടുത്തു കൊടുത്തു.
രോഹിത് അതീവ സൂക്ഷ്മതയോടെ ജസ്നയുടെ കഴുത്തിലെ നേർത്ത താലിമാല അഴിച്ച്, അതിലെ ആ ചെറിയ സ്വർണ്ണത്താലി മാത്രം വേർപെടുത്തിയെടുത്തു. തുടർന്ന്, ഷാഹിദ് കെട്ടിയ മഹർ മാലയുടെ ഏറ്റവും പിൻഭാഗത്തെ കൊളുത്തിനോട് ചേർന്നുള്ള സ്വർണ്ണക്കണ്ണിയിലേക്ക്, പ്ലയേഴ്സ് ഉപയോഗിച്ച് ആ താലി അയാൾ ബലമായി ചേർത്തുവെച്ച് പൂട്ടി! അതിനുശേഷം ആ മാല അയാൾ ജസ്നയുടെ കഴുത്തിലണിയിച്ചു.
മുന്നിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ സാധാരണ മഹർ മാല മാത്രം; എന്നാൽ അവളുടെ പിൻകഴുത്തിൽ, മുടിയിഴകൾക്കടിയിലായി അവളുടെ ചർമ്മത്തോട് ചേർന്നുകിടക്കുന്നത് രോഹിത് കുമാർ കെട്ടിയ ആ പവിത്രമായ താലിയാണ്!
“ഇനി അഥവാ ഉമ്മയോ ഷാഹിദോ കൊളുത്തിനടുത്ത് ഈ ചെറിയ സ്വർണ്ണത്തകിട് കണ്ടാൽ എന്താ പറയേണ്ടതെന്ന് കേൾക്ക്,” രോഹിത് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കൃത്യമായി പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു. “ഇന്ന് രാവിലെ എയർപോർട്ടിലേക്ക് വരുന്ന വഴിക്ക്, റാഹില മാഡത്തിന് വലിയ വിശ്വാസമുള്ള ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു പുരാതന ദർഗ്ഗയിലേക്ക് അവൾ നിന്നെയും കൊണ്ടുപോയി എന്ന് പറയണം. അവിടെ വെച്ച് ഷാഹിദിന്റെ ജോലിയുടെ ഉയർച്ചയ്ക്കും ഉമ്മയുടെ ആയുരാരോഗ്യത്തിനും വേണ്ടി നീ മനസ്സുരുകി ഒരു നേർച്ച നേർന്നപ്പോൾ, അവിടുത്തെ വലിയ ഉസ്താദ് മന്ത്രിച്ചുതന്ന സ്വർണ്ണത്തിലുള്ള നേർച്ചപ്പതക്കമാണ് ഇതെന്നും, ഇത് ഒരിക്കലും മഹർ മാലയിൽ നിന്ന് അഴിച്ചുമാറ്റരുതെന്ന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും അങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ മതി!”
ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ ആരാധനയാൽ വിടർന്നു. “പടച്ചോനെ… ദർഗ്ഗയിലെ നേർച്ചയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഉമ്മ അതിൽ തൊടാൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല
ഏട്ടാ!”
“ഇനി നിന്റെ കാലിലെ ഈ സ്വർണ്ണ മിഞ്ചിയോ?” രോഹിത് അവളുടെ വെളുത്ത കാൽവിരലിലേക്ക് ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. “മഞ്ചേരിയിലെ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ നിനക്ക് എപ്പോഴും സോക്സ് ഇട്ട് നടക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ!”
ജസ്നയുടെ ചുണ്ടിൽ ആ നിമിഷം അതിസമർത്ഥമായ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“അതിനുള്ള ഉത്തരം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട് ഏട്ടാ!” അവൾ കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “മിനിഞ്ഞാന്ന് വീഡിയോ കോളിൽ ഞാൻ ഇക്കയോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ, കനേഡിയൻ മെഡിക്കൽ സെന്ററിൽ വെച്ച് എന്നെക്കൊണ്ട് ട്രെഡ്മില്ലിൽ ഓടിപ്പിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് കഠിനമായ തലവേദനയും കാൽകഴപ്പും വന്നുവെന്ന്! അപ്പോൾ അവിടുത്തെ കനേഡിയൻ പാനൽ ഡോക്ടർ—അക്യുപ്രഷർ സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ്—എന്റെ മൈഗ്രേൻ മാറാനും ഞരമ്പുകളുടെ പ്രഷർ ബാലൻസ് ചെയ്യാനും വേണ്ടി കാലിലെ പ്രധാന നാഡിയിൽ ഇട്ടുതന്ന സ്പെഷ്യൽ ‘മെഡിക്കേറ്റഡ് ഗോൾഡ്-അലോയ് റിംഗ്’ ആണിതെന്ന് പറയും! കാനഡയിലെ മൈനസ് ഡിഗ്രി തണുപ്പുമായി ശരീരം പൊരുത്തപ്പെടുന്നതുവരെ ഇത് കാൽവിരലിൽ നിന്ന് ഊരരുതെന്ന് ഡോക്ടർ കർശനമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഉമ്മയും ഇക്കയും കണ്ണുംപൂട്ടി വിശ്വസിക്കും!”
