പാപശൽഭം – 21 5അടിപൊളി  

ഇത്. അവളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിലും തൊണ്ടക്കുഴിയിലും കടുംചുവപ്പ് പടർന്നിരിക്കുന്നു; തൊണ്ടയിലെ ഞരമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ തുടിക്കുന്നു; ഗ്ലാസ്സ് പിടിച്ച ആ മൈലാഞ്ചിയിട്ട വിരൽത്തുമ്പുകളിൽ നേർത്തൊരു വിറയൽ!

ഒരു പകുതി ഡോക്ടറുടെ സ്വാഭാവിക കരുതലും, മറുപകുതി തൃശ്ശൂർക്കാരൻ സുഹൃത്തിന്റെ കുസൃതിയുമായി, വിക്രം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ ജസ്‌നയുടെ വലതുകൈത്തണ്ടയിലെ നാഡിയിൽ പതിയെ തൊട്ടുനോക്കി.

ആ വെണ്ണക്കൽ കൈത്തണ്ടയുടെ പൊള്ളുന്ന ചൂടും, തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുയർന്ന മുല്ലപ്പൂവും പെർഫ്യൂമും കലർന്ന മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധവും, ആ സുതാര്യമായ വെള്ള വസ്ത്രത്തിന്റെ വശ്യതയും ഒരുമിച്ച് അനുഭവിച്ച നിമിഷം—കണിശക്കാരനായ ആ ഡോക്ടറുടെ സ്വന്തം നിയന്ത്രണം ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തേക്ക് പാളിപ്പോയി!

അവളുടെ നാഡിമിടിപ്പ് വിരൽത്തുമ്പിൽ തട്ടിയതിനൊപ്പം തന്നെ വിക്രമിന്റെ സിരകളിലൂടെ ചൂടുള്ളൊരു തരംഗം താഴേക്കിറങ്ങി അയാളെ ശാരീരികമായി ഞെട്ടിച്ചു. തന്റെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ, വിക്രം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് കാൽ മേൽക്കാലായി കയറ്റിവെച്ച് തന്റെ ബ്ലേസറിന്റെ അറ്റം മടിയിലേക്ക് പതിയെ വലിച്ചിട്ട് സ്വന്തം മാന്യത നിലനിർത്തി.

എന്നിട്ട്, കള്ളച്ചിരിയോടെ അയാൾ രോഹിത്തിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു:

“എടാ രോഹിത്… അർജുൻ ആ കൺസർവേറ്ററിയിൽ കൊണ്ടുപോയി നമ്മുടെ മണവാട്ടിയെക്കൊണ്ട് എന്ത് ഫോട്ടോഷൂട്ടാ ചെയ്യിച്ചത്? നോക്കിയേ, പെണ്ണിൻ്റെ പൾസ് 125-ൽ കിടന്ന് ഓടുകയാണല്ലോ! ഒന്നുകിൽ ഈ നേർത്ത ഡ്രസ്സിൽ നമ്മുടെ കുട്ടി തണുത്ത് വിറയ്ക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ നീ ഇവളെ ശരിക്കും അങ്ങ് ഓവർവെൽം ആക്കിക്കളഞ്ഞു!”

തൊട്ടപ്പുറത്തിരുന്ന കബീർ മൽഹോത്ര സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന്, അർജുന്റെ കയ്യിലെ ക്യാമറയിലേക്കും ജസ്‌നയുടെ ചുവന്നുതുടുത്ത മുഖത്തേക്കും മാറിമാറി നോക്കി അർത്ഥഗർഭമായി ചിരിച്ചു.

“Relax, Doc… ആ മുഖത്തെ ചുവപ്പ് തണുപ്പുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല!”

കബീർ തന്റെ പതിവ് മൂർച്ചയുള്ള കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.

“നീ രോഹിത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്ക്… നമ്മൾ മൂന്നുപേരെയും എപ്പോൾ ഈ മലയുടെ താഴേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ഭാര്യയുടെ കൂടെ ഒരു അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഒറ്റക്കിരിക്കണം എന്ന ഭാവത്തിലാണ് നമ്മുടെ വരൻ ഇരിക്കുന്നത്!”

അതുകേട്ട് മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചപ്പോൾ ജസ്‌ന നാണംകൊണ്ട് മുഖം താഴ്ത്തി, എന്നാൽ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ തീവ്രമായ കാമത്തിന്റെ തിരമാലകൾ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ അടിച്ചുകയറുകയായിരുന്നു.

കൃത്യം ആ നിമിഷമാണ്—നേരത്തെ ബ്രഞ്ച് മേശയ്ക്കരികിൽ വെച്ച് വിറച്ചുപോയ ആ ചെറുപ്പക്കാരനായ വെയ്റ്റർ, പുതിയൊരു ട്രേ നിറയെ തണുത്ത സ്പാർക്ക്ലിംഗ് ഫ്രൂട്ട് ജ്യൂസുമായി ആ താഴ്ന്ന മാർബിൾ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വന്നത്.

സോഫയിൽ നഗ്നപാദയായി, വജ്രപ്പാദസരങ്ങളും സ്വർണ്ണ മിഞ്ചിയും തിളങ്ങുന്ന വെളുത്ത കാലുകൾ ചെറുതായി നീട്ടിയിരിക്കുന്ന ജസ്‌നയുടെ ആ കാമലഹരി തുളുമ്പുന്ന ഭംഗി കണ്ടതും ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും തെറ്റി!

ട്രേ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെക്കാൻ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ട ഗ്ലാസ്സിൽ തട്ടി—തണുത്ത സ്പാർക്ക്ലിംഗ് ജ്യൂസ് മാർബിൾ മേശയുടെ വക്കിലൂടെ ഒഴുകി, നേരെ ജസ്‌നയുടെ നഗ്നമായ വെണ്ണക്കൽ കണങ്കാലിലേക്കും കാൽവണ്ണയിലേക്കും തെറിച്ചുവീണു!

“അയ്യോ! ഐ ആം സോ സോറി മാം! സോറി സാർ!” ആ പയ്യന്റെ മുഖത്തെ രക്തം വാർന്നുപോയി. പരിഭ്രമിച്ച അവൻ കയ്യിലിരുന്ന വെളുത്ത ലിനൻ നാപ്കിൻ എടുത്ത് ജസ്‌നയുടെ കാൽ തുടയ്ക്കാനായി തറയിലേക്ക് ഒറ്റമുട്ടിൽ കുത്തിയിരിക്കാൻ ആഞ്ഞു.

എന്നാൽ—ആ പയ്യന്റെ കൈവിരലുകൾ ജസ്‌നയുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിന് ഒരിഞ്ച് അടുത്തെത്തും മുൻപേ, കാറ്റിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഒരു കരുത്തുറ്റ ഇരുണ്ട കൈ അതിന് കുറുകെ വന്നു!

രോഹിത് കുമാർ!

ശബ്ദം ഉയർത്തുകയോ

ദേഷ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്തില്ല. എന്നാൽ അയാളുടെ ആഴമുള്ള കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ മിന്നിയ ആ തണുത്ത, മാരകമായ അധികാരത്തിന്റെ തിളക്കം കണ്ട നിമിഷം ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ മരവിച്ചുപോയി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *