പാപശൽഭം – 21 5അടിപൊളി  

താഴെ ചർമ്മത്തിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ, ജസ്‌നയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ജന്മം പിറക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

തൊട്ടുപിന്നാലെ, വെള്ളിച്ചെപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു നുള്ള് കടുംചുവപ്പ് സിന്ദൂരം തന്റെ വലതു തള്ളവിരലിലെടുത്ത്, അവളുടെ സീമന്തരേഖയിലേക്ക് രോഹിത് അമർത്തി തൊട്ടു.

അടുത്ത നിമിഷമാണ് ജസ്‌നയുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയത്. ലോകം മുഴുവൻ കാൽക്കീഴിലാക്കിയ ആ നാല്പത്തിരണ്ടുകാരൻ കോടീശ്വരൻ, യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ ആ മഞ്ഞുപുരണ്ട തണുത്ത കരിങ്കൽത്തറയിലേക്ക് അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു!

“ഏട്ടാ…” ജസ്‌ന അമ്പരപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.

ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, രോഹിത് അവളുടെ വെളുത്ത വലതുകാൽപ്പാദം തന്റെ വലിയ കൈപ്പത്തിയിലേക്ക് മൃദുവായി ഉയർത്തിയെടുത്തു. ആ ക്ഷേത്രത്തിലെ ആചാരപ്രകാരം, അവളുടെ വലതുകാലിലെ തള്ളവിരലിന് തൊട്ടടുത്ത വിരലിലേക്ക് അയാൾ ആ ചെറിയ സ്വർണ്ണ മിഞ്ചി അണിയിച്ചുകൊടുത്തു. ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ധർമ്മപത്നിക്ക് നൽകുന്ന പരമോന്നതമായ ആദരവിന്റെയും ഉടമസ്ഥതയുടെയും മുദ്ര!

എഴുന്നേറ്റുനിന്ന രോഹിത് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു. ശാന്തിക്കാരൻ ഇരുവർക്കും പൂക്കളും ചന്ദനവും നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചു.

തുടർന്ന്, ആ ശാന്തമായ ശ്രീകോവിലിന് മുന്നിൽ രോഹിത്തും ജസ്‌നയും തോളോട് തോൾ ചേർന്നുനിന്നു. രണ്ടുപേരും കൈകൾ കൂപ്പി, കണ്ണുകളടച്ച് നിശ്ശബ്ദമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവിടെ വഞ്ചനയുടെയോ കാമത്തിന്റെയോ കറകളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല; അങ്ങേയറ്റം പരിശുദ്ധവും ഗൗരവമുള്ളതുമായ ആ നിമിഷത്തിൽ, തന്റെ ആത്മാവ് ഇനി എന്നെന്നേക്കുമായി രോഹിത് കുമാറിന്റെ ഭാര്യയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെന്ന് ജസ്‌ന ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

കൃത്യം ഏഴേമുക്കാലോടെ, പ്രഭാതസൂര്യന്റെ ആദ്യ സ്വർണ്ണകിരണങ്ങൾ കോടമഞ്ഞിനെ പതിയെ ഉരുക്കിത്തുടങ്ങിയ സമയത്ത്, രോഹിത് കാർ മലയിറങ്ങുന്ന വഴിയിലേക്കല്ല തിരിച്ചത്—മറിച്ച് കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള മറ്റൊരു സ്വകാര്യ കൽപ്പാതയിലേക്കാണ്.

അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് അടി താഴ്ചയുള്ള താഴ്‌വരയിലെ വെളുത്ത മേഘക്കടലിന് മുകളിലേക്ക്

തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ പണിത ആ മനോഹരമായ ചില്ലുമാളിക—ഗ്ലാസ്സ് ടീ പവിലിയൻ—അവരുടെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു.

എന്നാൽ കാർ പോർച്ചിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും ജസ്‌നയുടെ പുരികങ്ങൾ അമ്പരപ്പോടെ ചുളിഞ്ഞു.

ആരും ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് കരുതിയ ആ ഏകാന്തമായ മലമുകളിലെ മുറ്റത്ത്, തിളങ്ങുന്ന മൂന്ന് ആഡംബര കാറുകൾ കൂടി പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു!

“ഏട്ടാ… ഇവിടെ വേറെ ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടല്ലോ?!” ജസ്‌ന പെട്ടെന്ന് പരിഭ്രമത്തോടെ തന്റെ സീമന്തരേഖയിലെ സിന്ദൂരത്തിലും കഴുത്തിലെ താലിയിലും കൈവെച്ചു. “ആരാ ഏട്ടാ ഇവിടെ?”

രോഹിത് കുമാർ എഞ്ചിൻ ഓഫ് ചെയ്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ അമർത്തി പുഞ്ചിരിച്ചു. “പേടിക്കണ്ട പൊന്നൂ… എന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരു ചെറിയ സർപ്രൈസ് ഉണ്ട് ഇവിടെ. വാ, ഇറങ്ങ്.”

കാർ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ നിമിഷം തന്നെ, തണുത്ത മലങ്കാറ്റിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തിയ മൃദുവായ ലൈവ് വയലിൻ സംഗീതം ജസ്‌നയുടെ കാതുകളെ തൊട്ടു! പുൽത്തകിടിയിൽ നിന്ന് തേക്കുമരത്തിന്റെ പടികൾ കയറി പവിലിയന്റെ പ്രധാന കവാടത്തിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ നിന്നുപോയി.

കവാടം മുഴുവൻ അവൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഫ്രഷ് വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കൾ കൊണ്ട് തീർത്ത കമാനങ്ങൾ! അകത്തെ വിശാലമായ ചില്ലുമുറിയിൽ സ്വർണ്ണക്കരയുള്ള വെളുത്ത വിരിപ്പുകൾ ഇട്ട മനോഹരമായ ഒരു വെഡ്ഡിംഗ് ബ്രഞ്ച് മേശ!

വാതിൽക്കൽ വെളുത്ത ഗ്ലൗസും സ്യൂട്ടും ധരിച്ചുനിന്നിരുന്ന എസ്റ്റേറ്റ് ബട്ട്‌ലർ മാത്യു അങ്ങേയറ്റം ആദരവോടെ തലകുനിച്ചു അവളെ വരവേറ്റു:

“Congratulations, Ma’am. Welcome home.”

ജസ്‌നയ്ക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞുവന്നു. അവൾ തിരിഞ്ഞ് രോഹിത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *