പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്ന് ഡോർ അടച്ചപ്പോൾ ജസ്‌ന ദീർഘമായൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു. താൻ ആസൂത്രണം ചെയ്ത കള്ളം ഒരു തരി സംശയത്തിന് പോലും ഇടനൽകാതെ പൂർണ്ണവിജയമായിരിക്കുന്നു!
വണ്ടി കോഴിക്കോട് നഗരം വിട്ട് ഫറോക്ക് പാലം കടക്കുമ്പോൾ, മുന്നിലിരുന്ന ഹമീദ് കാക്ക തന്റെ പതിവ് വർത്തമാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു: “പള്ളിയിൽ ഇന്ന് നല്ല തിരക്കായിരുന്നു മോളേ. ജുമാമസ്ജിദിലെ ഉസ്താദിന്റെ ചെറിയൊരു വയള് ഉണ്ടായിരുന്നു നിസ്കാരത്തിന് മുൻപ്. കുടുംബബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചുമൊക്കെയായിരുന്നു സംസാരം. കാക്ക അവിടെയിരുന്ന് നിങ്ങൾ രണ്ടാൾക്കു വേണ്ടിയും പ്രത്യേകം പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട് ട്ടോ, മക്കളുടെ വിസയൊക്കെ വേഗം ശരിയായിക്കിട്ടാൻ!”
ഹമീദ് കാക്ക മുന്നിലിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴും, പിൻസീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന ജസ്‌ന മറ്റൊരു മായാലോകത്തിലായിരുന്നു. ഹമീദ് കാക്ക പറയുന്ന വാക്കുകളൊന്നും അവളുടെ കാതിലേക്ക് കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം ആ കടൽത്തീരത്തെ ഡെക്കിൽ വെച്ച് താൻ കേട്ട ആ ആഴമേറിയ, ഗാംഭീര്യമുള്ള പുരുഷശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത്!
‘നിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന ഈ ഒരൊറ്റ മണിക്കൂറിന് വേണ്ടി ലോകത്തിന്റെ ഏതറ്റത്തുനിന്ന് വേണമെങ്കിലും പറന്നുവരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ് മോളൂ…’
ആ വാക്കുകൾ ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തനിയെ അടഞ്ഞുപോയി. കറുത്ത പർദ്ദയുടെ കൈത്തണ്ടയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവൾ തന്റെ വലതുകൈ പതിയെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി, ഹിജാബിനുള്ളിലൂടെ സ്വന്തം മൂക്കിനോട് ചേർത്തുവെച്ചു.
അവളുടെ തള്ളവിരലിൽ അപ്പോഴും ആ ഒറിജിനൽ അറബിക് ഊദിന്റെ കട്ടിയുള്ള സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് വെറും ഊദിന്റെ മണം മാത്രമായിരുന്നില്ല; രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ, ഇരുണ്ട മണിബന്ധത്തിലെ ചൂടുള്ള ചർമ്മത്തിലും പച്ചഞരമ്പുകളിലും തന്റെ വിരൽകൊണ്ട് ഉരസിയപ്പോൾ അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ
നിന്ന് പകർന്നുകിട്ടിയ ആ വന്യമായ പുരുഷഗന്ധം കൂടി അതിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
ആരും കാണാതെ അവൾ സ്വന്തം വിരൽത്തുമ്പിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ശരീരത്തിലൂടെ വീണ്ടും ആ പരിചിതമായ തരിപ്പ് പടർന്നുകയറിയപ്പോൾ, തുടകൾക്കിടയിലെ ആ സ്വർണ്ണ ലേസ് പാന്റീസ് വീണ്ടും ചെറുതായി നനയുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ടുമണിയോടെയാണ് കാർ മഞ്ചേരിയിലെ തറവാട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത്.
വെയിലത്ത് പോയി വന്ന മരുമകളെ ഉമ്മയും വല്യുമ്മയും ചേർന്ന് വലിയ കരുതലോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. “എന്റെ കുട്ടി ആകെ വാടിപ്പോയല്ലോ വെയിലുകൊണ്ടിട്ട്! വേഗം പോയി പർദ്ദയൊക്കെ മാറ്റി മുഖം കഴുകി വാ മോളേ, ഉമ്മ നല്ല ചൂട് നെയ്ച്ചോറും കോഴിപൊരിച്ചതും എടുത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ്മ അവളെ മുകളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു.
അന്ന് വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും മഞ്ചേരിയിലെ കാലാവസ്ഥ പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു.
നവംബറിലെ തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തിലേക്ക് എവിടെനിന്നോ കരിമേഘങ്ങൾ ഇരച്ചുകയറി. തുലാവർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ബാക്കിപത്രം പോലെ, സന്ധ്യയോടെ ഇടിയും മിന്നലും അകമ്പടിയായി കനത്ത മഴ പെയ്തിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി! തൊടിയിലെ തെങ്ങുകളെയും കവുങ്ങുകളെയും ഉലച്ചുകൊണ്ട് ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ശബ്ദം തറവാട്ടുവീടിന്റെ ഓടുപാകിയ മേൽക്കൂരയിൽ തട്ടി വലിയൊരു സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങിനിന്നു.
അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് ഒൻപതരയായപ്പോഴേക്കും പുറത്തെ മഴയുടെ തണുപ്പിൽ ഉമ്മയും ഉപ്പയും സഫയും അവരവരുടെ മുറികളിലേക്ക് കയറി പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു.
മുകളിലെ കിടപ്പുമുറിയിൽ എത്തിയ ജസ്‌ന, വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് ഭദ്രമായി കുറ്റിയിട്ടു. പുറത്ത് ജനൽച്ചില്ലുകളിലേക്ക് മഴത്തുള്ളികൾ ശക്തിയായി വന്നിടിക്കുന്നുണ്ട്.
മുറിയിലെ വലിയ ലൈറ്റ് അണച്ച്, കട്ടിലിനരികിലെ മഞ്ഞ വെളിച്ചമുള്ള ബെഡ്‌സൈഡ് ലാമ്പ് മാത്രം അവൾ ഓൺ ചെയ്തു. ആ മങ്ങിയ സ്വർണ്ണവെളിച്ചത്തിൽ മുറിക്ക് വല്ലാത്തൊരു നിഗൂഢത