“അത് തികച്ചും സ്വാഭാവികമാണ് ശ്യാം,” വിവേക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത, സങ്കൽപ്പിക്കാത്ത ആ ഒരു വന്യമായ ഫാന്റസിയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് രാവിലെ റിയാലിറ്റിയിലേക്ക് വന്ന സമയത്ത് അവൾക്ക് തോന്നിയ ഒരു ഗിൽറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഷോക്ക് കാരണമാണ് അവൾ അങ്ങനെ റിയാക്ട് ചെയ്തത്. അവൾ ഒരു മോശം പെണ്ണാണോ എന്ന് നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുമോ എന്ന ഭയവും അവൾക്കുണ്ടായിരിക്കാം. അതിനുശേഷം നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും അത്തരത്തിലുള്ള വിഷയം അവളോട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
“ഇല്ല ബ്രോ… അവൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ പിന്നീട് ഒരിക്കലും അതിന് മുതിർന്നിട്ടില്ല,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ തെറ്റ് ബ്രോ. ചിലപ്പോൾ അതിനുശേഷം വീണ്ടും അന്ന് ചെയ്തതുപോലെ വന്യമായി സെക്സ് ചെയ്യണമെന്ന് അവൾ ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹിച്ചുകാണും. പക്ഷേ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഒരു സൈക്കോളജി വെച്ച് അവർ ഒരിക്കലും ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയില്ല. നമ്മൾ പുരുഷന്മാർ വേണം അവരുടെ മനസ്സറിഞ്ഞ് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ,” വിവേക് പറഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ ബ്രോ പറഞ്ഞു വരുന്നത്… വേദുവിന് ഇതിലേക്ക് വരാൻ ഓക്കെ ആണെന്നാണോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഓക്കെ ആണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല, പക്ഷേ അവൾ ഓക്കെ ആകും! അതിന് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആവശ്യം ഒരു മെന്റൽ സപ്പോർട്ട് ആണ്. അതും സ്വന്തം
ഭർത്താവായ നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് തന്നെ കിട്ടണം. നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു കൺഫ്യൂഷനിലും മാനസിക സംഘർഷത്തിലുമായിരിക്കും. നിങ്ങൾ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന്, ഇനി അവിടെ എന്ത് സംഭവിച്ചാലും, അത് എത്ര മോശം കാര്യമായാലും എല്ലാത്തിനും താൻ കൂടെയുണ്ടാകും എന്ന് അവൾക്ക് ഒരു ഉറപ്പ് കൊടുക്കൂ. മുന്നോട്ട് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും തന്റെ ഭർത്താവിന് തന്നോട് ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന ആ ഒരു മെന്റാലിറ്റി തന്നെയാണ് ഏതൊരു പെണ്ണിനും ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടാൻ ധൈര്യം കൊടുക്കുന്നത്. ആ ധൈര്യം ഒരുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ കുറച്ച് ഡേയ്ഞ്ചറാണ്, പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഈ കുകോൾഡ് ഫാന്റസി കാര്യത്തിൽ അത് പെർഫെക്റ്റ് ആയിരിക്കും,” വിവേക് കൃത്യമായ ഉപദേശം നൽകി.
“പക്ഷേ ബ്രോ… എനിക്ക് അവളുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിൽക്കാൻ പോലും ഇപ്പോൾ ധൈര്യം വരുന്നില്ല. മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കാൻ മടിയാണ്,” ഞാൻ എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ പറഞ്ഞു.
“താൻ ഇങ്ങനെ മടിച്ചു നിന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ പ്രശ്നത്തിലാവുകയേ ഉള്ളൂ ശ്യാം. നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ മൈൻഡ് സെറ്റ് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തിലേക്ക് തയ്യാറാക്കാനുള്ള സമയം നിങ്ങൾ തന്നെയായിട്ട് വേസ്റ്റ് ചെയ്യരുത്. ധൈര്യമായി മുന്നോട്ട് പോകൂ ബ്രോ…” വിവേക് പറഞ്ഞു.
വിവേക് പറഞ്ഞ ഓരോ കാര്യങ്ങളും എന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞതാണ് ശരിയെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. ഉള്ളിലെ ഭയം മാറ്റിനിർത്തി വേദുവിന് ധൈര്യം കൊടുക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“ശരി ബ്രോ… നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ സംസാരിക്കാം. താങ്ക്സ് ഭായ്…” ഞാൻ നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ച ശേഷം ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു. വിവേകിന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് തന്ന ഊർജ്ജം ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ലിവിങ് റൂമിലിരിക്കുന്ന എന്റെ ഭാര്യയോട്, വേദുവിനോട് എല്ലാം തുറന്നു സംസാരിക്കാനും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഭാരമിറക്കാനും ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ ഞാൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു…
ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ചു. നെഞ്ചിലേക്ക് ആവോളം ശ്വാസമെടുത്ത് ഉള്ളിലെ ഭയത്തെയും മടിയെയും ഞാൻ ബലമായി അമർത്തി ഒതുക്കി. വിവേക് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ഇനിയും വൈകിയാൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകും. ഞാൻ പതുക്കെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.