ആയിരിക്കില്ല വേറൊരു കാര്യം ഉണ്ട്.. ഞാൻ നാളെ വരുമ്പോ പറയാം..
അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു..
ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു ഇറങ്ങുമ്പോളെക്കും അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു… ഇതിനിടയിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം പല്ലവി വിളിച്ചു… അവളോട് ഡിസ്ചാർജ് ആയ കാര്യം പറഞ്ഞു… നിധിയോടും പറഞ്ഞേക്കാൻ പറഞ്ഞാണ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തത്….
ഡിസ്ചാർജിന്റെ ഫോര്മാലിറ്റീസ് തീരാൻ അഞ്ചു മണിയായി.. അതിനിടയിൽ ഞാനും അനന്തുവും പോയി അജുവിന്റെ ബുള്ളറ്റ് വർക്ഷോപ്പില് ഏൽപ്പിച്ചു… പോകുന്ന വഴി അജുവിനെയും നിധിയെയും കുറിച്ച് അനന്തു പറഞ്ഞു… എനിക്കറിയാം എന്ന ഭാവത്തിൽ ഇരുന്നതേ ഉള്ളൂ…അവൻറെ സംസാരത്തിൽ നിന്നറിഞ്ഞു നിധി നല്ല കുട്ടി ആണെന്നും… അജുവിന് നിധി എന്നു വെച്ചാൽ ജീവൻ ആണെന്നും…
ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ മെർവിനും എലീനയും വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്നിടത്തു വരെ വന്നു.. രണ്ടാളും വീട്ടിലേക് വരാം എന്നു പറഞ്ഞാണ് യാത്ര അയച്ചത്..
അമ്മ എടുത്തിരുന്നത് കൊണ്ട് അജുവിനോട് വണ്ടിയിൽ വെച്ചു.. നടന്ന സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും ചോദിച്ചില്ല..അമ്മ ആക്സിഡന്റിനെ കുറിച്ച് ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ എനിക്ക് എന്തോ കാര്യങ്ങൾ അറിയാം എന്നു അവനു മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് അവൻ മറുപടി പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അമ്മേ ഇപ്പോൾ അവൻ റസ്റ്റ് എടുക്കട്ടെ.. വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ചോദിക്കാല്ലോ വിവരങ്ങൾ ഒക്കെ.. അധികം സംസാരിക്കേണ്ട… സ്റ്റിച് ഇട്ടതല്ലേ… നീ കിടന്നോ അജു..
ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്നു അമ്മയ്ക്കും തോന്നിയിരിക്കണം.. അമ്മയും പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു… കാഞ്ഞങ്ങാട് കഴിഞ്ഞപ്പോളേക്കും നന്നായിട്ടു ഇരുൾ വീണിരുന്നു… പിന്നിലോട്ടു പോകുന്ന വഴി വിളക്കുകളും.. ഇട തടവില്ലാതെ ഒഴുകുന്ന വാഹനങ്ങളും… കണ്ണിൽ ഉറക്കം വരുന്നത് പോലെ തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഒരു ചായ കുടിക്കാം എന്നു വെച്ചു…. ഹൈവേ സൈഡിൽ ഒക്കെ തട്ട് കടകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു…വല്ല്യ ഹോട്ടലിൽ നിന്നു കഴിക്കുന്നതിലും എനിക്കിഷ്ടം തട്ട് കടകളിൽ നിന്നു കഴിക്കുന്നതായിരുന്നു…
വഴിസൈഡിൽ കുറച്ചു തിരക്കൊക്കെ കണ്ട ഒരു തട്ടുകടയുടെ അരികിൽ വണ്ടി നിർത്തി…
മയക്കത്തിൽ ആയിരുന്ന അമ്മ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി… അജുവിനെ നോക്കുമ്പോൾ അവനെന്തോ ചിന്തിച്ചു പുറത്തേക് നോക്കി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു..
നമുക്ക് ഓരോ ചായ കുടിക്കാം… ഞാൻ പറഞ്ഞു..
എനിക്ക് മധുരമില്ലാതെ കടുപ്പത്തിൽ ഒരു ചായ .. അമ്മ പറഞ്ഞു
ഏട്ടാ എനിക്ക് ചായ വേണ്ട.. ഒരു ബോട്ടിൽ വെള്ളം വാങ്ങിയ മതി.. അജു പറഞ്ഞു..
ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചെന്നു..
“ക്യാ ചാഹിയെ സാർ ” ഒരു ഹിന്ദിക്കാരൻ അടുത്തേക് വന്നു…
“ദോ ചായ് ദെഥോ ഭായ്.. ഏക് മേ സക്കർ നഹി ചാഹിയെ “
അവൻ രണ്ടു ചായ കൊണ്ടുവന്നു.. അപ്പോളാണ് അജു പറഞ്ഞ വെള്ളത്തിന്റെ കാര്യം ഓർമ വന്നതു…
“ഭായ് ഏക് ബോട്ടിൽ പാനി ഭി ചാഹിയെ.. “
ഓക്കേ സാർ.. ബഡാ വാല ചാഹിയെ ഓർ ചോട്ടാ വാല.. അവൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു..
ഞാൻ കാശെടുത്തു കൊടുത്തിട്ടു പറഞ്ഞു..
“ബഡാവാല ദോ… “
ഞാൻ അമ്മകുള്ള ചായ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ടു വന്നു… അപ്പോളേക്കും.. അവൻ ബാക്കി പൈസയും ഒരു ബോട്ടിൽ വെള്ളവും കൊണ്ട് തന്നു…
ഞാൻ വണ്ടിക്കു പുറത്തു നിന്നു പല്ലവിയുടെ നമ്പറിലേക് ഡയൽ ചെയ്തു..
പല്ലവി അപ്പോളേക്കും വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു… രണ്ടു ബെല്ലിനു തന്നെ അവൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു വിളി കാത്തിരുന്ന പോലെ…
ചിന്നു.. ഞങ്ങൾ ഓൺ ദി വേ ആണ്… പതിനൊന്നു മണിയെങ്കിലും ആവും വീട്ടിൽ എത്താൻ…
ഹ്മ്മ്.. ഉണ്ണിയേട്ടാ…നിധിക് അജുവിനോട് സംസാരിക്കണം എന്നു….
ഹ്മ്മ് ഞാൻ കൊടുക്കാം..
അപ്പച്ചി ഇല്ലേ കൂടെ..
ഉണ്ട്.. ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ നിർത്തിയതാ…
ഞാൻ അവനെ പുറത്തേക് വിളികാം..
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യണ്ട…
ഞാൻ ചെന്നു അജു ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തെ ഡോർ തുറന്നു…
അജു ഒന്ന് പുറത്തേക് ഇറങ്ങിക്കോ.. കുറച്ചു നേരം ആയില്ലേ ഇരിക്കുന്നു…