മനോഹരമായി ഇൻ്റീരിയർ ചെയ്ത ഹാൾ.. മുകളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന വർണ്ണ റാന്തലുകൾ പോലെയുള്ള ലൈറ്റുകൾ.. ഭിത്തിയിൽ മനോഹരമായ പെയിൻ്റിങ്ങുകൾ.. വില കൂടിയ സോഫകളും തറയിൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്ന പരവതാനിയും.. തടിയിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത കാലുകളുള്ള ഡൈനിങ് ടേബിളും കസേരകളും..
“വാ ചേട്ടാ..”
അവനെ വിളിച്ച് കൊണ്ട് ആൽബർട്ട് സ്റ്റെയർകേസ് കയറി. ചുറ്റും കണ്ട കാഴ്ചകൾ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ശൗരി പടികൾ കയറി.
വളഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് പോകുന്ന സ്റ്റെയർ എത്തുന്നത് ഒരു ചെറിയ ഹാളിലേക്കാണ്. അവിടെ ഇടത് വശത്ത് കാണുന്ന മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ആൽബർട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. പിന്നാലെ ശൗരിയും.
ഹൊ..
ശൗരി മുറി കണ്ട് അന്തം വിട്ടു നിന്നു.
മനോഹരമായി ഫർണീഷ് ചെയ്ത ബെഡ്റൂം.. ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ജാലക വിരികളും ബെഡ്ഷീറ്റും.. അലമാരകളുടെ വാതിലുകൾക്കും നീല നിറം.. അകത്തെ ഭിത്തിയിലെ പെട്ടന്ന് കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയാത്ത ഒരു ചെറിയ കബോർഡ് തുറന്ന് അവൻ ഒരു കൂട്ടം താക്കോലെടുത്ത് ഒരു അലമാര തുറന്നു. അതിൻ്റെ ഉള്ളിലെ സേഫ് ലോക്ക് കറക്കി തുറന്നു. പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുത്ത ഒരു ഡ്രോയറിനുള്ളിൽ നിറയെ സ്വർണ്ണ വളകൾ കണ്ടതും ശൗരിയുടെ കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ചു.
“എൻ്റമ്മേ.”
ശൗരി അറിയാതെ വെച്ച് പോയി.
നൂറോ നൂറ്റമ്പതോ വളകൾ കാണും.. അതും പല ഫാഷനിലുള്ള വളകൾ.
“ഇതൊക്കെ മമ്മി ഇപ്പൊ ഇടുന്നില്ല..”
ആൽബർട്ട് പറഞ്ഞു.
ശൗരി അതിൽ നിന്നും രണ്ട് വളയെടുത്തു. ഒരു പവൻ കാണും രണ്ടിനും കൂടി തൂക്കം.
“എടാ നിനക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് കുറച്ച് കൊടുക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ സോനേച്ചിക്ക് കൊടുക്ക്.. അവരു നിനക്ക് കളിക്കാൻ തരും.”
“സത്യമാണോ.”
ആൽബർട്ടിൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ആവേശം തെളിഞ്ഞു.
“ഞാനൊന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കാം.. ഉറപ്പൊന്നും പറയുന്നില്ല.. സ്വർണ്ണം കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞാൽ ഏതവളാ കളി തരാത്തത്.. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം.. നിനക്ക് കളി കിട്ടിയാൽ എനിക്കും ഇതിൽ നിന്ന് മൂന്നാലു വള വേണം..”
