“എല്ലാരും നിനച്ചേ എന്റെ മരുന്നിന്റെ ഗുണമാണെന്നാ പക്ഷെ എനിക്കറിയില്ല നിന്റെ ദേഹത്തു ഒരു 3 മാസം കിടക്കാനുള്ള മുറിവും ഒടിവും എല്ലാം ഇരുന്താ അനാ അതില് ഇപ്പൊ പകുതിയും ഒരേ ഒരു ആഴ്ച്ചയിലെ മാറി അതാ ഞാൻ ചോദിച്ചേ മനുഷ്യൻ തന്നെ അല്ലെ എന്ന്”
“ഞാൻ മനുഷ്യൻ തന്നെയാ അതില് ഇപ്പൊ നിനക്ക് സംശയം വരാൻ എന്താ സാധ്യത,നിനക്കറിയില്ലേ ഇപ്പൊ…?”
“ഓ എനക്ക് അറിയാം. റൊമ്പ മനുഷ്യൻ താ ”
അവൾ ഒരു ചെറു ചിരിയിൽ പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ മുഖത്ത് നിന്ന് പയ്യെ താഴോട്ട് കണ്ണ് ഓടിച്ചു നോക്കി. ദാവണി ആണ് വേഷം മാച്ച് ഉള്ള ബ്ലൗസും ഉണ്ട് അതില് ഒരു മീഡിയം വലിപ്പമുള്ള മുലകൾ തുറിച്ചു നിക്കുന്നുണ്ട് ഇത്ര വയസ്സായിട്ടും ഒടഞ്ഞ മട്ടു കാണുന്നില്ല കൂർത്തു തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട് കെട്ടിയോൻ അങ്ങനെ നല്ല രീതിയിൽ പരിചരിക്കുന്നുണ്ടാകില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വളയേണ്ടതല്ല ഇരും നിറമാണ് കാണാനും
കൊള്ളാം വളയുവാണേൽ നന്നായി ആസ്വദിക്കാം ഈശ്വര കൈ വിടല്ലേ. നിരീശ്വര വാദി ആയിരുന്നേലും ഇവിടെ കയറിയ മുതൽ ഈശ്വരനെ കുറെ വിളിക്കുന്നുണ്ട് അങ്ങനെ ആരേലും ഉണ്ടെങ്കിൽ സഹായിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇപ്പോ ദേഹത്തെ നീരുള്ളിടത്തെല്ലാം പുരട്ടൽ കഴിഞ്ഞു അവൾ പുതിയ കുറച്ചു ഇലകളും ഒരു വൈലറ്റ് കളറുള്ള വേറെ ഒരു പൂവും ഇട്ടു കുത്തി അരക്കുകയാണ്.
“കാർത്തിയുടെ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെ ഉണ്ട്…?”
ഞാൻ സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ വേണ്ടി വെറുതെ ചോദിച്ചു
“ഞാനും ഭർത്താവും മുന്ന് കുട്ടികളും വലുതിനു 14 വയസ്സും അതിനു താഴെ ഉള്ളതിന് 12 ഇളയതിന് 1 വയസ്സും ”
“ഓ… ചെറിയ കുട്ടിയാണല്ലോ…”
“ഹാ അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ എനിക്ക് ഉന്നെ നോക്കാൻ തന്നെ ”
“മനസിലായില്ല….”
“ആയിടുവേ…”
ഒരു ചിരിയിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി.അപ്പോഴാണ് ഞാൻ എന്റെ ജീപ്പിന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചത്
“എന്റെ വണ്ടി…?”
“ആ അതു ഇങ്കെ ഇറുക്ക് കാട്ടു പക്കത്തിലെ. നിന്റെ എല്ലാ സാധനങ്ങളും അതിൽ തന്നെ ഉണ്ട് ”
“ഒരു ഹെല്പ് കൂടെ പണ്ണ മുടിയുമാ..?”
“എന്നാ…?”
“എന്റെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം അതിലാണ്. അതൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നേൽ ”
“വേണാടാ… ഇപ്പൊ ഞാൻ മട്ടും താൻ ഉന്നെ പാക്കുവേ അപ്പൊ നിനക്ക് ഇത്ര ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മതി.ഇത് മാതിരി പോണ ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റും. ഇന്ത ട്രൗസർ എല്ലാം ഊരി ഇട്ടിടു അങ്കെ എല്ലാം മരുന്ന് പുരട്ട വേണ്ടി ഇറുക്ക് മനസിലായില്ലേ ”
“അപ്പൊ…?”
“പറവാല്ലേ വേറെ യാറും വരൂല്ല. ഞാൻ മട്ടും താ അനാലും വേണെണ്ണാ എന്താ തുണിയെ മേലെ പോട്ടുക്കോ ”
“മ്മ് ”
ഇത്രയും പറഞ്ഞു അരച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന പാത്രം താഴെ വച്ചു അവൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന്
“ഇപ്പൊ തൂങ്കിക്കോ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഈ മരുന്ന് റെഡി ആകും അപ്പൊ ഞാൻ വന്നു എഴുന്നേൽപ്പിക്കാം
“ആ ഓക്കേ, കാർത്തി ഒരു സംശയം”
“എന്താ..?”
“നിങ്ങക്ക് എങ്ങനെ ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാം..?”
“ഇങ്കെ ഇരുന്ത് ഏകപ്പെട്ട നാട്ടുകളിലേക്ക് വഴി ഇരുക്ക് അനാ അതു ഞങ്ങള്ക്ക് മട്ടും താ തെരിയും അതിലൂടെ പോയി പഠിച്ചു തിരിച്ചു വന്നവർ എല്ലാം ഇവിടെ ഉണ്ട് അതിൽ ഉള്ളവർ ഇവിടെ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഞങ്ങള്ക്ക് പുറം ലോകമായി ബന്ധം ഇല്ലാത്തത് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചിട്ടാണ് അല്ലാതെ മുടിയതിനാലെ ഇല്ലേ ”
“ഓക്കേ… ബൈ..”
ഞാൻ ചെറിയ ഒരു ചിരി കൊടുത്തു. ചെറുതായി മയക്കം വീണ്ടും വരുന്നുണ്ട് അവൾ ദേഹത്തു പുരട്ടിയ മരുന്നിന്റെ മണം കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു.
“ഇപ്പൊ ഉറങ്ങിക്കോ ഞാൻ വന്നു വിളിക്കാം ഒരു മരുന്ന് കൂടെ കഴിക്കണം ”
അതും പറഞ്ഞു അവൾ പുറത്തേക്കു പോയി ഓല കൊണ്ടുള്ള വാതിൽ പഴയതു പോലെ തിരിച്ചു വക്കുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി…
പിന്നെ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് ആരോ എന്നെ കുലുക്കി വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് നോക്കുമ്പോൾ വേറെ ആരും അല്ല കാർത്തി തന്നെ ആണ്.
“നന്നായിട്ടു ഉറങ്ങിയോ…?”
“ഹാ…. എന്തു മരുന്ന തേച്ചിട്ടു തന്നു പോയെ..”
ഞാൻ ഉറക്കപ്പിച്ചോടെ ചോദിച്ചു ഇപ്പോഴും കണ്ണ് ശെരിക്കു പിടിക്കുന്നില്ല ഒരു മങ്ങൽ ആണ് അതും അല്ല നന്നായിട്ടു തലകനവും തോന്നുന്നുണ്ട് എന്റെ ചോദ്യം ചോദ്യം കേട്ടവൾ കുണുങ്ങി ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്. “അതൊന്നുമില്ല അന്തനെളിയുടെ നീര് ആണ്, നല്ലതാ ” “മ്മ്…” “എണീക്ക് സാപ്പാട് കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട് ” ഭക്ഷണം എന്നു കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നു അപ്പോഴാണ് അവളെ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത് കാപ്പി ദാവണി എല്ലാം മാറ്റി ഒരു ഇളം നീല പൂക്കൾ ഉള്ള ദാവണി ആണ് ഇപ്പോൾ വേഷം ഇപ്പൊ കുളിചൊള്ളൂ തോന്നുന്നു കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ മണവും മുടിയിൽ നനവും ഉണ്ട് അതു മാത്രമല്ല കണ്ണെല്ലാം എഴുതി പോട്ടെല്ലാം തൊട്ടു അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി ആണ് വന്നിട്ടുള്ളത് അതെന്നെ കാണിക്കാൻ ആകണേ എന്ന് ഞാൻ ഒന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു,