തുറന്നതും നേരത്തെ കണ്ട ചേച്ചിമാരും കുറെ പിള്ളാരും..
“” ഞങ്ങളെ പിള്ളേരെ വിടാൻ വന്നതാ.. മോള് ചായ കുടിച്ചോ..? “”
അതിലൊരു ചേച്ചി ചോദിച്ചതും ഞാൻ തലയനക്കി. അവരെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
“” ഇവരെന്താ സിദ്ധു ഈ നേരത്ത്…? “”
“”ഞാനെ ഇവിടുള്ള കുറച്ച് പിള്ളാർക്ക് ക്ലാസ്സ് എടുക്കുന്നുണ്ട്, അപ്പോ അതിനായിട്ട് വന്നതാ..””
“” നിനക്ക് അതും ഉണ്ടോ സൈഡ് ബിസിനസായിട്ട്.. “” എനിക്ക് വീണ്ടും അതിശയം..
“” ഏയ്യ് സൈഡ് ഒന്നുമല്ല… ഞാൻ പഠിച്ചത് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു.. അത്രേ ഉള്ളു, അല്ലാതെ ഇതൊന്നും പൈസക്ക് അല്ല .. “”
“” മ്മ്.. നല്ലതാ മാമി… “” അതിന് അവൻ ചിരിച്ചോണ്ട് ന്റെ തലക്ക് ഒന്ന് കിഴുക്കി..
അവൻ വന്ന കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഇരുന്നു. കൂടെ ഞാനും, ആദ്യം ഞാൻ കരുതിയത് വന്ന അത്രേം കൊച്ചുകുട്ടികളെ ഉള്ളു എന്നാണ് പക്ഷെ ടോൽത്തു വരെ ഉള്ള കുട്ടികൾക്കാണ് അവൻ ട്യൂട്ടിഷൻ എടുക്കുന്നത്.. ഇവന് ഇത്രക്ക് ബുദ്ധിയോ..??
പറയാതെയിരിക്കാൻ വയ്യ അസ്സലായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, കേട്ടിരുന്ന നിക്ക് പോലും അവൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന വിവിധ ക്ലാസ്സുകളിലെ സബ്ജെക്ട് തറമായി, ഇത്രേം കഴിവ് ഇതിലുണ്ടെങ്കിൽ ഇവന് ടീച്ചിങ് നോക്കിയാൽ പോരായിരുന്നോ…!! ആഹ്ഹ് ന്തേലും ആവട്ടെ..
അങ്ങനെ ഞാനും ഇടക്ക് ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി, മ്മ് അതിനുള്ള ബുദ്ധിയൊന്നും ദൈവം സഹായിച്ചു നിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല, ഞാൻ അവിടുന്ന് എണ്ണിറ്റ് ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
വെളിയിലെ തിരക്കുകൾ ഒഴിഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നു.. മുന്നിലെ റോഡിൽ ചെറിയ ഒരു തട്ടുകട.. അതിന് പുറകിൽ കടൽ..മ്മ് നല്ല വ്യൂ… ഒരു സുനാമി വന്നാൽ എല്ലാം ശുഭം..
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവനും വന്നിരുന്നു അങ്ങോട്ടേക്ക്.. കുട്ടികളെ ല്ലാം പറഞ്ഞയച്ചു അവൻ ആ ചൂരൽ കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
“” നിനക്കി കഴിവുണ്ടായിരുന്നിട്ടാണോ… അവിടെ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നേ.. “” കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പിൽ ഞാൻ തന്നെ തുടക്കമിട്ടു.
“” ഒന്ന് പൊടി.. അടുത്തുള്ള കുറച്ചു പേര് പറഞ്ഞപ്പോ സമ്മതിച്ചു ന്നല്ലാതെ എനിക്കി പരുപാടിയൊന്നും അറിയുല.. “”
“” ഇതിലും കൂടുതലിനിയെന്തോന്നറിയാൻ… ഇപ്പോ ചെയ്യുന്ന തന്നെ സംഭവം… “” ഞാനവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി.. ഇനി ഇവൻ മണ്ടനാണോ..?
“” അതൊന്നുമ്മില്ല.. നിയത് വിട്,
ന്നിട്ട് പറ എങ്ങനെ ഉണ്ട് ഫ്ലാറ്റൊക്കെ.. “”
അവൻ കയ്യിൽ തന്ന ചപ്പാത്തിയുടെ പാത്രം ഞാൻ വാങ്ങി, കറിക്കൊക്കെ ന്താ സ്വാദ്.. മിക്കവാറും ഞാൻ പണിക്ക് പോയി ഇവനെ വീട്ടിൽ ഇരുത്തണ്ട വരും.
പിന്നെ കഴിക്കുന്നടം വരെ ഞങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കണം ന്നോർത്താണ് വന്നത് പക്ഷെ.. ഇവനെ അടുത്ത് കാണുമ്പോ ന്റെ ധൈര്യം എല്ലാം ചോർന്നു പോകുമ്പോലെ.
കഴിച്ച പാത്രം പോലും കഴുകാൻ സമ്മതിക്കാതെ അവൻ തന്നെ അതും വാങ്ങിക്കൊണ്ടു പോയി. ഭാഗ്യം…
“” എടാ ഞനൊന്ന് ചോദിച്ചാ നിനക്ക് വിഷമാവോ…? “‘ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ടീവി കാണുന്നതിനിടയിൽ ഞനൊന്ന് മുരടനക്കി,
അതിനവൻ ടീവിയിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ വിടാതെ തന്നെ ചോദിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞൂ.
“”നിന്നെകുറിച്ചൊന്നും നിയിത് വരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ…?? ഫാമിലിയെ പറ്റിയോ.. ഫ്രണ്ട്സിനെ പറ്റിയോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാലോ നീ.. ന്തേ..!””
വന്ന നാൾ മുതൽ ഇത്രേം ക്ലോസ് ആയിട്ട് കൂടി അവനിതൊന്നും പറയാൻ താല്പര്യം കാണിച്ചിട്ടില്ല. അതോണ്ട്..
“” അങ്ങനെയാരുമില്ല… ഞാൻ ഓർഫണാണ്… “”
അവൻ ടീവിയിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധ കൊടുത്ത് വളരെ കൂൾ ആയി പറഞ്ഞതും, ഞനൊന്ന് കിടുങ്ങി, ഇങ്ങനെയും മനുഷ്യനോ..?
“” സോറി സിദ്ധു..!”” ഞാനെന്റെ ഖേതം അറിയിച്ചു.
“” ന്തിന്…?? ഞാൻ ഓർഫണായത് നീ കാരണമാണോ…?? “”
“” അല്ല… “”
“” പിന്നെന്തിന് നീയെന്നോട് സോറി പറയണം…
സ്വന്തം ചോരയെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ച് സുഖത്തിന് വേണ്ടി പോകുന്നവരും, പിഴച്ചുണ്ടായതിനെ തള്ളികളയുന്നവരും, ആരും…..
ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നവരൊന്നും മരിച്ചുപോയവരല്ല..
മടുത്ത് പോയവരാണ്.. അപ്പോ അവരെ ഓർത്ത് ദുഖിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല,..