“ദിവു അങ്കിളേ..ഒന്നിങ്ങു വാ..ഈ മാറാല അടിക്കാന് എനിക്ക് കൈ എത്തുന്നില്ല..” ഉള്ളില് നിന്നും ദിവ്യയുടെ ശബ്ദം ദിവാകരന് കേട്ടു. അയാള്ക്ക് തന്റെ ശരീരം മൊത്തത്തില് വിറയ്ക്കുന്നത് നിയന്ത്രിക്കാന് സാധിച്ചില്ല. ചെച്ചിയെന്ന ഭീകരജീവി ഉള്ളിലുണ്ട്. പെണ്ണിന് യാതൊരു ബോധമോ ഭയമോ ഇല്ലെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അവള്ക്ക് കടി മാറ്റണം എന്ന ചിന്തയെ ഉള്ളു. താന് ആ മുലകള് ഞെരിച്ചുടച്ചിട്ടും യാതൊന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടിലുള്ള ആ നില്പ്പ്! ദിവാകരന് അറിയാതെ യാന്ത്രികമായി എഴുന്നേറ്റു.
ദിവ്യ ദിവാകരനെ വിളിക്കുന്നത് രുക്മിണിയും കേട്ടിരുന്നു. താന് പുറത്ത് നിര്ത്താന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ അവള് വിളിച്ചു കയറ്റുകയാണ്. തന്റെ വയറ്റില് തന്നെ ഈ പിഴച്ചവള് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് തെല്ലു ദുഖത്തോടെയും അമര്ഷത്തോടെയും രുക്മിണി ചിന്തിച്ചുപോയി. തന്റെ നേര് വിപരീതമാണ് അവളുടെ സ്വഭാവം. എല്ലാം ശങ്കരേട്ടന്റെ കുഴപ്പാണ്. അവള് ഉണ്ടായ നാള് മുതല് പിന്നെ തന്നെപ്പോലും ശങ്കരട്ടെനു വേണ്ട; അവള് മാത്രം മതി. നിലത്ത് വയ്ക്കാതെ കണ്ട കള്ളവും കമ്മട്ടവും സ്വാര്ത്ഥതയും എല്ലാം കുത്തിവച്ച് അനാവശ്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കി വളര്ത്തിയതിന്റെ പരിണിതഫലമാണ് ഇത്. ഇനിയവളെ പിടിച്ചാല് കിട്ടുമെന്ന് തനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. പ്രായപൂര്ത്തി ആയിരുന്നെങ്കില് വല്ലയിടത്തും കെട്ടിച്ചു വിടാമായിരുന്നു. അതുവരെ തന്റെ ഉള്ളില് തീയാണ് ഇവള്. യാതൊരു അടക്കവും ഒതുക്കവുമില്ലാത്ത ധിക്കാര സ്വഭാവമാണ് അവള്ക്ക്…
“അങ്കിളേ..ഒന്നിങ്ങു വാ..” വീണ്ടും അവളുടെ ശബ്ദം. രുക്മിണി അമര്ഷത്തോടെ തന്റെ ജോലികള് തുടര്ന്നു.
ദിവാകരന് മെല്ലെ വീട്ടില് കയറി. ചേച്ചി അടുക്കളയില് തന്നെയാണ് എന്നയാള് മനസിലാക്കി. ദിവ്യ അവളുടെ മുറിയുടെ വാതില്ക്കല് അക്ഷമയോടെ നില്ക്കുന്നത് അയാള് കണ്ടു. അവളുടെ കക്ഷങ്ങളിലെ വിയര്പ്പ് താഴേക്ക് നന്നായി പടര്ന്നിരുന്നു.
“വാ..”
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില് അയാളെ നോക്കി അവള് പല്ലുകള് കടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവള് കഴപ്പിളകി ഭ്രാന്തമായ ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ദിവാകരന് വരുന്നത് കണ്ടപ്പോള് അവള് മെല്ലെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. അയാള് പിന്നോക്കം നോക്കിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുറിയില് കയറി.
“ചേച്ചി..” പെണ്ണിന്റെ കാമാര്ത്തി പെരുത്തുള്ള നില്പ്പ് കണ്ട് അയാള് മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
“അമ്മ വരില്ല..അതിനൊക്കെ വഴിയുണ്ട്..” അവള് മെല്ലെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ രുക്മിണി കേള്ക്കാന് തക്ക ശബ്ദത്തില് ഇങ്ങനെ തുടര്ന്നു “അങ്കിളേ ഈ സ്റ്റൂളില് ഒന്ന് പിടിക്ക്..ഞാന് കയറി മുകളിലെ മച്ച് ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കട്ടെ…വീഴാതെ പിടിക്കണേ..” അവള് പറഞ്ഞു. രുക്മിണി ഇത് കേള്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ദിവ്യ സ്റ്റൂള് എടുത്ത് മേശയുടെ പുറത്തിട്ടു. പിന്നെ മേശപ്പുറത്ത് കയറി. അവള് തിരിഞ്ഞ് ദിവാകരനെ നോക്കി കണ്ണ് കാണിച്ചു. അവള് സ്റ്റൂളിന്റെ മേല് കയറാതെ അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് ചൂല് നീട്ടി മാറാല അടിക്കുന്നതുപോലെ നിന്നു. ദിവാകരന് വാതില്ക്കല് ചെന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി ചേച്ചി വരുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അയാള്ക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ദിവ്യ പാവാട മേലേക്ക് കയറ്റിപ്പിടിച്ച് തുടകള് മൊത്തം നഗ്നമാക്കി. കഷ്ടിച്ച് ചന്തികള് മാത്രം മറച്ചുകൊണ്ട് അവള് അയാളെ നോക്കി. ദിവാകരന് വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ തുടകളിലേക്ക് നോക്കി. അതിന്റെ വണ്ണവും നിറവും കണ്ട അയാള്ക്ക് ശരീരം തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി. ദിവ്യ തുടകള് ലേശം അകത്തി. അവളുടെ ഉള്ത്തുടകളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന മദജലം അപ്പോഴാണ് ദിവാകരന് കണ്ടത്. അതുകൂടി ആയപ്പോള് അയാള്ക്ക് നിയന്ത്രണം പൂര്ണ്ണമായി ഇല്ലാതായി. സ്വയം മറന്നുകൊണ്ട് അയാള് അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് മുഖം അമര്ത്തി അതില് ഭ്രാന്തമായി നക്കുകയും കടിക്കുകയും ചെയ്തു. ദിവ്യ പാവാട പൂര്ണ്ണമായി മേലേക്ക് പൊക്കി തന്റെ ഉരുണ്ടു മുഴുത്ത ചന്തികളും നനഞ്ഞു കുതിര്ന്ന പാന്റീസും അയാളെ കാണിച്ചു.
“ഊഊഊ……..” അറിയാതെ ഒരു സീല്ക്കാരം പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാകരന് തന്റെ മുഖം അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറ്റി. അയാളുടെ മുഖം മൊത്തം അവളുടെ മദജലത്താല് നനഞ്ഞു. അയാളുടെ നാവ് ആ അകംതുടകളും പാന്റീസിന്റെ അടിഭാഗവും മൊത്തത്തില് നക്കി. അസാമാന്യ രുചിയുള്ള അവളുടെ കൊഴുത്ത മദജലം അയാള് ഭ്രാന്തമായി കുടിച്ചിറക്കി.