ദിവ്യ മെല്ലെ അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ചെന്നു. പിന്നെ സാവധാനം അടുക്കളയുടെ വാതിലിന്റെ കൊളുത്തുകള് നീക്കി. കതക് അല്പം തുറന്ന് അവള് നോക്കി. ഉള്ളിലേക്ക് നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയടിച്ചു. അവള് കതക് വീണ്ടും ചാരിയ ശേഷം തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവള് മൊബൈല് എടുത്ത് സമയം നോക്കി. പതിനൊന്നുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അങ്കിള് വരാന് ഇനിയുമുണ്ട് ഒരു മണിക്കൂര്. അവള് അക്ഷമയോടെ കട്ടിലില് കിടന്നു. അങ്കിളിനെ വിളിക്കണോ എന്നവള് ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്റെ മൊബൈലില് കാള് വരുന്നത് അവള് കണ്ടു. ഫോണ് അവള് സൈലന്റ് മോഡില് ഇട്ടിരിക്കുകയയിരുന്നു. സ്ക്രീനില് ദിവാകരന്റെ പേര് കണ്ടപ്പോള് അവള് വേഗം അതെടുത്തു. ഇളം പെണ്ണിനെ അനുഭവിക്കാന് അക്ഷമയോടെ പുറത്ത് കാത്ത് നില്ക്കുകയായിരുന്നു അയാള്.
“മോളെ..ഞാനാ അങ്കിള്..എല്ലാരും കിടന്നോ…ഞാന് വരട്ടെ?”
അയാളുടെ കിതയ്ക്കുന്ന പതിഞ്ഞ ശബ്ദം അവളുടെ കാതിലെത്തി. ആ സ്വരം കേട്ടപ്പോള്ത്തന്നെ അവളുടെ ശരീരം അതിയായി തുടിച്ചു.
“വാ അങ്കിളേ..കതക് തുറന്ന് കിടക്കുകയാണ്..മെല്ലെ വരണേ..ഒട്ടും ശബ്ദം കേള്പ്പിക്കരുത്..അച്ഛനും അമ്മയും അങ്ങോട്ട് കിടന്നതെ ഉള്ളു…” അവള് വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു.
“ആ കാള ഉറങ്ങിയോ?” ദിവാകരന് വാസുവിന്റെ കാര്യമാണ് ചോദിച്ചത്.
“ഓ ആ നാശവും കിടന്നു..അങ്കിള് വേഗം വാ..” അവള് ഫോണ് വച്ചു. പിന്നെ വേഗം തന്നെ തുണികള് അഴിച്ച് പൂര്ണ്ണ നഗ്നയായി മുറിയുടെ വാതില്ക്കല് എത്തി അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി കാത്തുനിന്നു.
വളരെ നാളുകള്ക്ക് ശേഷമുള്ള മനസിനെയും ശരീരത്തെയും ഒരേപോലെ ആനന്ദത്തില് ആറാടിച്ച രതിലീലയ്ക്ക് ശേഷം രുക്മിണി ശങ്കരന്റെ മാറില് തല ചായ്ച്ച് കിടന്നു. ശങ്കരന് അവളുടെ സമൃദ്ധമായ കേശഭാരം തഴുകിത്തലോടിക്കൊണ്ട് ആ ശിരസ്സില് ചുംബിച്ചു.
“ദേ..ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാല് ദേഷ്യപ്പെടുമോ?” രുക്മിണി സ്നേഹപൂര്വ്വം ചോദിച്ചു.
“ഉം..പറ..എന്നോട് സംസാരിക്കാന് നിനക്ക് എന്റെ അനുവാദം വേണോ?”
“ചിലപ്പോള് ചേട്ടന് ഇഷ്ടപ്പെടില്ല..അതാണ് ഞാന് അനുമതി ചോദിച്ചത്”
“സാരമില്ല..നീ പറ..”
“അതേയ്.മുന്പൊരിക്കലും ഞാന് സൂചിപ്പിച്ചതാണ്..അന്ന് എന്റെ വാക്ക് ചേട്ടന് കേട്ടില്ല..പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാന് ചിലത് നേരില് കണ്ടു..” രുക്മിണി മടിച്ചുമടിച്ചാണ് സംസാരിച്ചത്.
“നീ തെളിച്ചു പറ..എന്താണ് സംഭവം?”
“മറ്റൊന്നുമല്ല..ദിവാകരന്റെ കാര്യം തന്നെ..ഇന്നവന് ഇവിടെ വന്നിരുന്നു..”
“ഓഹോ..എന്നിട്ടെന്തു പറ്റി?”
“കേള്ക്കുമ്പോള് ദേഷ്യപ്പെടരുത്..എടുത്തുചാടി ഒന്നും ചെയ്യുകയുമരുത്..ക്ഷമയോടെ ആലോചിച്ചു മാത്രമേ തീരുമാനിക്കാവൂ….”
“നീ കാര്യം പറ രുക്മിണി…” ശങ്കരന് അക്ഷമയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്നോടുള്ള അവന്റെ പെരുമാറ്റം ചേട്ടനോട് ഞാന് പറഞ്ഞിരുന്നതാണ്. അവന്റെ നോട്ടവും സംസാരവും ഒന്നും ഒരു ചേട്ടത്തിയമ്മയോട് ചെയ്യേണ്ട രീതിയിലല്ല..അത് പോട്ടെ എന്ന് വയ്ക്കാം..പക്ഷെ അതേ രീതി നമ്മുടെ മോളോടും അവന് എടുത്താല് എന്ത് ചെയ്യും? ഇന്ന് അരുതാത്ത ഒരു നിലയില് ദിവ്യയുടെ മുറിയില് വച്ച് ഞാനവനെ കണ്ടു..എനിക്ക് അല്പം പരുഷമായിത്തന്നെ അവനോടു സംസാരിക്കെണ്ടിയും വന്നു..ഇത് ചേട്ടനോട് പറയണോ പറയണ്ടായോ എന്ന ശങ്കയില് ആയിരുന്നു ഞാന്..ഇപ്പോഴാണ് മനസിനൊരു ആശ്വാസം കിട്ടിയത്” അവള് പറഞ്ഞിട്ട് ഭര്ത്താവിന്റെ പ്രതികരണത്തിനായി കാത്തു.
“എന്താണ് നീ കണ്ടത്?”
“എനിക്കത് ചേട്ടനോട് പറയാന് പറ്റില്ല..ഇതില് അവന് തന്നെയല്ല തെറ്റുകാരന്..ദിവ്യയും അത്ര നല്ല പുള്ളി ഒന്നുമല്ല. അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ ഒരാള്ക്കും അവളെ തൊടാന് പറ്റുമോ? ചേട്ടന് ആ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിയ്ക്കണം..പെണ്കുട്ടി ആണ്..അതും നല്ല വളര്ച്ചയുള്ള സുന്ദരിയായ പെണ്ണ്..പേരുദോഷം ഉണ്ടാകാന് നിമിഷങ്ങള് മതി…”
“നീ ഈ പറയുന്നതിനും മാത്രം എന്തുണ്ടായി എന്ന് പറ..അവനവളെ പിടിച്ചോ? എടീ അവന് അവളുടെ ഇളയച്ഛനല്ലേ? ആ വാത്സല്യം കൊണ്ട് അവളെ ഒന്ന് തലോടുകയോ ചുംബിക്കുകയോ ചെയ്താല് അതിനെ നീ മറ്റൊരു തരത്തില് എന്തിനാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്? എന്റെ മോളെ എനിക്ക് വിശ്വാസമാണ്..ഇനി ദിവാകരന് നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ആയാലും ദിവ്യ അങ്ങനെ ചെയ്യും എന്ന് ഞാന് ഒരിക്കലും കരുതില്ല; നിനക്കെന്തോ തെറ്റിദ്ധാരണ ഉണ്ടായതാണ്..”