“നായിന്റെ മോന്..ഊര് തെണ്ടിയിട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു..ത്ഫൂ..” ശങ്കരന് വീണ്ടും തുപ്പി. ദിവ്യയ്ക്ക് അത് കണ്ടപ്പോള് ഉള്ളില് സന്തോഷം നുരച്ചുപൊന്തി.
വാസു മുറിയില് കയറി വേഷം മാറി. അവന്റെ വരവ് മനസിലാക്കിയ രുക്മിണി അവനു വേണ്ടി വച്ചിരുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി അവന്റെ അരികിലെത്തി.
“ഇന്നാ മോനെ..ഇത് കുടിക്ക്..നീ ഞാനുണ്ടാക്കുന്ന ആഹാരമോ കഴിക്കില്ല..ഇതെങ്കിലും കുടിക്ക്”
അവള് കണ്ഠം ഇടറി പറഞ്ഞു. വാസു അത് വാങ്ങി കുടിച്ചിട്ട് അവളെ നോക്കി മധുരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരി അവന് അവള്ക്ക് മാത്രം കരുതി വച്ചിരുന്ന സമ്മാനം ആയിരുന്നു. വേറെ ഒരാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയും അവന് അങ്ങനെ പുഞ്ചിരിക്കുമായിരുന്നില്ല.
“മോനെ..നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് നീ ഇവിടെ ഉണ്ണാന് വരണേ..എത്ര നാളായി നീ ഇവിടെ നിന്നും ഉണ്ടിട്ട്” ഗ്ലാസ് വാങ്ങിയിട്ട് രുക്മിണി പറഞ്ഞു.
“എന്തിനാ അമ്മെ വെറുതെ അവരുടെ ശത്രു ആകുന്നത്? ഞാന് പുറത്ത് നിന്നും കഴിച്ചോളാം..അമ്മയുടെ മനസ് എനിക്കറിയാമല്ലോ…ആ സ്നേഹം കൊണ്ട് മാത്രമല്ലേ ഞാനിവിടെ ഒരു നായയെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്നത്..എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..” വാസു പക കലര്ന്ന ഭാവത്തോടെ പറഞ്ഞു. രുക്മിണിയുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. അവള് ഒന്നും പറയാതെ തിരികെ നടന്നു.
“അമ്മെ..അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട..ഞാന് നാളെ ഉച്ചയ്ക്ക് വരാം…”
അവന് പറഞ്ഞു. അവള് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു നിമിഷം നിന്നു. പിന്നെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് ആ നെറ്റി പിടിച്ചു താഴ്ത്തി അതില് ചുംബിച്ചു. വാസു ഒരു നിര്വൃതിയില് എന്നപോലെ കണ്ണടച്ചു നിന്നുപോയി. അവള് പോയിക്കഴിഞ്ഞാണ് അവന് കണ്ണുകള് തുറന്നത്. തന്റെ കവിളിലൂടെ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീര് നിലത്തേക്ക് വീണുടയുന്നത് അവന് കണ്ടു.
രുക്മിണി അടുക്കള പൂട്ടി ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയിട്ട് തന്റെ മുറിയില് എത്തി. ശങ്കരനും അവിടെത്തി കട്ടിലില് ഇരുന്നു. ദിവ്യ ലൈറ്റുകള് ഓഫാക്കിയിട്ട് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ലിവിംഗ് റൂമിലെയും മറ്റു മുറികളിലെയും ലൈറ്റുകള് ഓഫായി. ദിവ്യ അവളുടെ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയ ശേഷം പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി. അവള് മെല്ലെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉറങ്ങുന്ന മുറിയുടെ വാതില്ക്കല് എത്തി നിന്നു. കതക് അടഞ്ഞിരുന്നു. സാധാരണ അവര് കതക് അടയ്ക്കാറില്ല. ഇന്നെന്താണാവോ കാരണം എന്നവള് ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല. അമ്മ ഉച്ചയ്ക്ക് നടന്ന സംഭവം അച്ഛനോട് പറയുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന് ആണ് അവള് പ്രധാനമായി അവിടെ എത്തിയത്. അതുവരെ രുക്മിണി അത് പറയാഞ്ഞതില് അവള്ക്ക് ആശ്വാസവും ഒപ്പം ആകാംക്ഷയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവര് ഉറങ്ങിയ ശേഷം അവള്ക്ക് ചെന്ന് അടുക്കള വാതില് തുറക്കുകയും വേണമായിരുന്നു. അര്ദ്ധരാത്രി ദിവാകരന് അങ്കിള് എത്തും. അതോര്ത്തപ്പോള് ദിവ്യയുടെ രക്തചംക്രമണം വര്ദ്ധിച്ചു.
ദിവ്യ വാതിലിനു സമീപം നിന്നു ചെവിയോര്ത്തിട്ടു ശബ്ദമൊന്നും കേള്ക്കാന് സാധിച്ചില്ല. അവള് മുറിയുടെ മറുഭാഗത്തുള്ള ജനലിന് സമീപമെത്തി. അതിന്റെ മുകളിലെ ചെറിയ വെന്റിലേഷനിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു അവളുടെ പ്ലാന്. മെല്ലെ അവള് അവിടെത്തി അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മേശയുടെ മുകളില് കയറി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. അച്ഛന് കട്ടിലില് കിടക്കുന്നു. അമ്മ സാരി അഴിച്ച് മാറ്റിയ ശേഷം കണ്ണാടിയുടെ മുന്പില് നിന്നു മുടി ചീകുകയാണ്. അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൌസും മാത്രം ധരിച്ചു നിന്നിരുന്ന അമ്മയുടെ വടിവൊത്ത ശരീരം അവള് സുന്ദരി ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി തെല്ല് അസൂയയോടെയാണ് നോക്കിയത്. സമൃദ്ധമായ ലേശം ചുരുണ്ട, അവിടവിടെ വെള്ളിവരകള് വീണ മുടിക്ക് നിതംബങ്ങള് മറയ്ക്കാന് തക്ക ഇറക്കമുണ്ട്. പ്രായം നാല്പ്പത് കഴിഞ്ഞിട്ടും ചെറിയ ഉടവുപോലും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ശരീരം. ആ വയര് അല്പം പോലും കൂടിയിട്ടില്ല. അമ്മയുടെ പ്രായത്തിലുള്ള മിക്ക പെണ്ണുങ്ങള്ക്കും ഇരട്ടത്താടിയും കുടവയറുമാണ്. പക്ഷെ അമ്മയുടെ ശരീരം പെര്ഫെക്റ്റ് ആണ്. മുടി ചീകിക്കൊണ്ട് രുക്മിണി ശങ്കരന്റെ നേരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ മുലകള് തെറിച്ചു തള്ളി, ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില് തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്നു. വിയര്ത്ത കക്ഷങ്ങളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് ദിവ്യക്ക് എന്തോ അസ്വസ്തത തോന്നി.