നിരാശയോടെ തൊടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ദിവ്യ വീടിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. ധാരാളം വൃക്ഷലതാദികള് വളര്ന്നിരുന്ന ഒരേക്കറില് അധികം വരുന്ന വിശാലമായ പറമ്പാണ് അവരുടേത്. വാസു സമയം കിട്ടുന്ന മുറയ്ക്ക് അവിടെ വിവിധ കൃഷികള് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീടിന്റെ കിഴക്കേ അതിരിനോട് ചേര്ന്ന് ചെറിയൊരു വിറകുപുര ഉണ്ട്. വിറകും പണി ആയുധങ്ങളും തേങ്ങയും ഒക്കെ അതിലാണ് ഇടുന്നത്. ആവശ്യാനുസരണം അവ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുകയാണ് പതിവ്. ദിവ്യ മുറിഞ്ഞുപോയ മദസുഖത്തിന്റെ പിരിമുറുക്കത്തോടെ ആ വിറകുപുരയില് കയറി അതിലുണ്ടായിരുന്ന ബെഞ്ചില് ഇരുന്നു. അവരുടെ വീടിനു ചുറ്റുമുള്ള മൂന്നു പുരയിടങ്ങളിലും ആള്ത്താമസം ഇല്ല. ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പുകള് ആണ്. അതില് ഒരെണ്ണം വാങ്ങണം എന്ന് ശങ്കരന് മോഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വാസുവിന്റെ കാര്യത്തില് ഒരു തീരുമാനം ആയ ശേഷം മതി പുതിയ വസ്തുവകകള് എന്ന ചിന്തയിലാണ് അവന്. തന്റെ ഒരുതരി മണ്ണോ ഒരു രൂപയോ പോലും അവനു നല്കില്ല എന്ന് അയാള് കൂടെക്കൂടെ സ്വയം പറയുമായിരുന്നു.
ദിവ്യ ആ ബെഞ്ചില് ഇരുന്നു കോപവും മനസിന്റെ നഷ്ടമായ സന്തുതിലാവസ്ഥയും നിയന്ത്രിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. ഹോ..അങ്കിള് തന്റെ മുലകള് പിടിച്ച് ഉടച്ചപ്പോള് എന്ത് സുഖമായിരുന്നു! എന്ത് ശക്തിയാണ് ആ കൈകള്ക്ക്..ആ കുറ്റിരോമങ്ങള് ഉള്ള മുഖം തന്റെ കൊഴുത്ത തുടയിടുക്കില് ഉരുമ്മിയപ്പോള് കിട്ടിയ ആ സുഖം. ആഹ്ഹ്ഹ്…ദിവ്യ സ്വയം തന്റെ മുലകളില് കൈയമര്ത്തി. നാശം പിടിച്ച ആ തള്ള ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില് അങ്കിള് തന്നെ ശരിക്ക് നക്കി സുഖിപ്പിച്ചു തന്നേനെ..അവള് കോപത്തോടെ പല്ലുകള് ഞെരിച്ചു.
ആ നാറി വാസുവും ഈ നാശംപിടിച്ച തള്ളയും ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഈ വീട്ടില് തനിക്ക് സുഖിക്കാന് പറ്റില്ല. രണ്ടും തന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാനായി നടക്കുന്നവരാണ്. ഇവര്ക്ക് എന്തിന്റെ സൂക്കേടാ താന് സുഖിക്കുന്നതില്? അമ്മ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില് അങ്കിള് തന്നെ അടിമുടി നക്കി സുഖിപ്പിച്ചേനെ. അതോര്ത്തപ്പോള് ദിവ്യയുടെ പിളര്പ്പിലൂടെ മദജലം ഒഴുകി. അവള് അസ്വസ്ഥതയോടെ എഴുന്നേറ്റു. ഇല്ല..ഇവരുടെ മുന്പില് തോല്ക്കാന് പാടില്ല. അന്ന് വാസു തന്നെ തോല്പ്പിച്ചു..ഇപ്പോള് അമ്മയും. ഇല്ല..ഇത് അനുവദിച്ചു കൊടുക്കരുത്. തനിക്ക് സുഖിക്കണം. അതിനാര് എതിര് നിന്നാലും താന് സമ്മതിക്കില്ല. ഇന്നത്തെ സംഭവത്തോടെ ദിവാകരന് അങ്കിള് ഇനി വീട്ടില് വരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഛെ..അങ്കിളിനെ തനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാണ്. ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും? അവള് പലതും ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് തിരികെ നടന്നു. പെട്ടെന്ന് അവള്ക്കൊരു ആശയം തോന്നി.
നേരെ മുറിയിലെത്തി അവള് മൊബൈല് എടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി അമ്മ അടുത്തെങ്ങാനും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി. എങ്കിലും ഇനിയൊരു അബദ്ധം കാണിക്കേണ്ട എന്ന് മനസില് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള് വീണ്ടും വിറകുപുരയുടെ സമീപത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെയെത്തിയപ്പോള് അവള് ദിവാകരന്റെ നമ്പര് അമര്ത്തിയിട്ട് ഫോണ് ചെവിയോട് ചേര്ത്തു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് അയാളുടെ ശബ്ദം അവളുടെ കാതിലെത്തി.
“എന്താ മോളെ..അമ്മ തല്ലിയോ..” അയാളുടെ ആശങ്ക കലര്ന്ന സ്വരം അവള് കേട്ടു.
“ഇല്ലങ്കിളെ..പക്ഷെ കുറെ ചീത്ത വിളിച്ചു..അവര്ക്ക് സൂക്കേടാ….” ദിവ്യ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“ഛെ..ഇനി എന്തൊക്കെ പുകില് ആകുമോ എന്തോ..ചേച്ചി ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞാല് തീര്ന്നു എല്ലാം..”
“അമ്മ പറയത്തില്ല….എനിക്കറിയാം..പക്ഷെ അങ്കിളിനെ ഇങ്ങോട്ടിനി അമ്മ കയറ്റില്ല..അതുറപ്പാ…”
“അത് സാരമില്ല..ചേട്ടന് അറിയാതിരുന്നാല് മതിയായിരുന്നു…” ആശ്വാസത്തോടെ അയാള് പറഞ്ഞു.
“അഥവാ അമ്മ പറഞ്ഞാലും ഞാന് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞോളാം ഒക്കെ കള്ളമാണെന്ന്..ഞാന് എന്ത് പറഞ്ഞാലും അച്ഛന് വിശ്വസിക്കും..”
“ഹും..കള്ളി…നല്ല സ്വാദായിരുന്നു നിന്റെ നെയ്യിന്..ഹും…” വികാരവിവശനായി ദിവാകരന് പറഞ്ഞു.