ഞാനും സിറ്റൗട്ടിൽ ചെന്നിരുന്ന് കട്ടൻ ചായ കുടിക്കാന് തുടങ്ങി. സ്നേഹത്തോടെ ഭാര്യ എന്തുണ്ടാക്കി തന്നാലും അതിന് കൂടുതൽ സ്വാദുണ്ടാകുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.
അന്നേരം സാന്ദ്ര ഒരു ബ്രെഡ് പ്ലേറ്റിൽ കുറച്ച് പലഹാരങ്ങളുമായി വന്നു. എനിക്ക് മുന്നില് ഉണ്ടായിരുന്ന ന്യൂസ് പേപ്പർ ടേബിളില് അവള് അതിനെ വച്ചു.
അവള് കുനിഞ്ഞതും എന്റെ നോട്ടം പെട്ടന്ന് അകന്നു നിന്ന ടോപ്പിനുള്ളിലേക്ക് പാഞ്ഞു. ബ്രായ്ക്ക് ഇടയിലൂടെ ചെറുതായി മാത്രം മുലയിടുക്കിനെ കണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് പെട്ടന്ന് കമ്പിയായി. ഞാൻ വേഗം നോട്ടം മാറ്റുകയും ചെയ്തു.
പ്ലേറ്റിനെ അവിടെ വച്ചശേഷം അവളും എനിക്കടുത്തുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിലാണ് ഇരുന്നത്. എന്നിട്ട് കസേരയില് അല്പ്പം ചെരിഞ്ഞിരുന്ന് അതിന്റെ ഹാന്ഡ് റെസ്റ്റിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് സാന്ദ്ര എന്നെ നോക്കി.
“വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് തൊട്ട് ചേച്ചിക്ക് എന്താണ് തരാൻ കഴിയാതെ പോയത്…!?” തല പുകഞ്ഞത് പോലെ സാന്ദ്ര ഒരു കണ്ണിനെ പതിയെ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് നേര്ത്ത സ്വരത്തില് ചോദിച്ചു. “എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല..!! ടെൻഷൻ കേറി എനിക്ക് ഒരിടത്തിരിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല.” അവള് ചിന്താകുഴപ്പത്തോടെയാണ് എന്നെ നോക്കിയിരുന്നത്.
“വല്ലവന്റെയും കാര്യമൊന്നും നി മനസ്സിലാക്കണ്ട….!” ഞാൻ ദേഷ്യത്തില് പറഞ്ഞതും സാന്ദ്രയുടെ മുഖം വാടി. സങ്കടം നിറഞ്ഞു.
അത് വകവയ്ക്കാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു, “തല്കാലം നിന്റെ പഠിത്തത്തിൽ മാത്രം നിന്റെ ശ്രദ്ധയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാൽ മതി. എന്നിട്ട് നി ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ജോലിക്ക് കേറാനുള്ള കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചു മാത്രം നി തല പുകച്ചാൽ മതി.” നിഷ്കര്ഷമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു. “പിന്നെ നിന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടാന് നിന്റെ മമ്മി നിനക്കു പറ്റിയ ചെക്കനെ അന്വേഷിക്കുകയാണ്…. ഏറെകുറെ എല്ലാം ശെരിയാ ലക്ഷണവുമാണ്.” ഞാൻ അവളോട് വെറുതെ പറഞ്ഞു, “സമയമാവുമ്പൊ ആ ചെക്കനെയും കെട്ടി സ്വന്തം ജീവിതത്തെ കുറിച്ചു മാത്രം ചിന്തിച്ച് ടെൻഷൻ അടിച്ചാല് മതി. അല്ലാതെ വല്ലവന്റേം കാര്യമോര്ത്തല്ല ടെൻഷനടിക്കേണ്ടത്.” കടുപ്പിച്ചു തന്നെ അവളെ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.
സാന്ദ്രയോട് ഞാൻ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതും അവൾടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഞാൻ വേഗം അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി പുറത്തുള്ള മരവും മറ്റും നോക്കിയിരുന്നു.
“സാമേട്ടൻ എന്തിനാ എന്നോട് ഇത്രത്തോളം ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നത്..?” അവൾ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു. “സാമേട്ടൻ എനിക്ക് വല്ലവരും ആന്നോ..!?” അവള് കണ്ണും തുടച്ചെന്നെ തന്നെ വിഷമത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു.
പക്ഷേ ഞാൻ മിണ്ടാതെ കട്ടൻ ചായ കുടിച്ചു തീര്ത്തു. കാലി ഗ്ലാസ്സ് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കൈ നീട്ടി.. പക്ഷേ ഞാൻ കൊടുത്തില്ല. അതിനെ മേശപ്പുറത്തു വച്ചു. അവള് കൊണ്ടുവന്ന പലഹാരവും ഞാൻ തൊട്ടില്ല.
“പ്ലീസ് സാമേട്ടാ…, എന്നോട് ദേഷ്യം കാണിച്ചിങ്ങനെ ഇരിക്കരുത്…” അവൾ സങ്കടപ്പെട്ടു കെഞ്ചി. “ഞാൻ എന്തു തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ സാമേട്ടൻ എന്നോടിങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത്..?!”
അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി മേശപ്പുറത്ത് നിന്നും ന്യൂസ് പേപ്പർ എടുത്തു നിവർത്തി, എന്നിട്ട് അതില്തന്നെ ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു.
“ഇന്നലെ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ ദേഷ്യം..?!” ന്യൂസ് പേപ്പർ പിടിച്ചു വാങ്ങിക്കൊണ്ട് അവള് വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒരു നെടുവീര്പ്പോടെ പടിവാതില്ക്കല് ഒന്ന് നോക്കി.
“കിച്ചനിൽ അവർ രാത്രിക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുവാന്ന്, ഇപ്പൊ ഇവിടേക്കാരും വരില്ല.” എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചത് പോലെ അവള് പറഞ്ഞിട്ട് പിന്നെയും ചോദിച്ചു, “ഇനി പറ സാമേട്ടാ. ഇന്നലെ ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ എന്നോടിങ്ങനെ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നത്..?”