💫Evil on earth✨ – 3 Likeഅടിപൊളി  

 

പെട്ടന്ന് ചെറിയച്ചൻ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..പുള്ളിക്കാരന്റെ വരവ് കണ്ടിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു അവൾ എന്റെ കയ്യിലെ പിടുത്തം അഴിച്ചു…ശ്ശെയ്യ്…ഇങ്ങേരിത്..സുഖംകൊല്ലി

 

“ജോ പോകുവല്ലേ..?

 

എന്നോടായി ചെറിയച്ചൻ ചോദിച്ചു

 

”ഹാ വരുന്നു..“

 

”ഞാൻ താഴെ കാണും…“

 

അതും പറഞ്ഞു മൂപ്പർ ലിഫ്റ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു…ഇനിയിപ്പോ ഈ പെണ്ണ് പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..ഞാനും  പോയേക്കാമെന്ന് കരുതി

 

”എടൊ ഞാൻ എന്നാ ഇറങ്ങുവാ കൊറച്ചു പരുപാടി ഒണ്ട്..“

 

”ആടാ ഞാനും ഇറങ്ങുവാ..നിന്റെ നമ്പർ ഒന്ന് തന്നെ..?

 

അവളെന്നോട് ചോദിച്ചു..ഞാൻ എന്റെ ഫോണെടുത്തവൾക്ക് കൊടുത്തു..അല്ലാണ്ട് നമ്പർ പറഞ്ഞു തന്നാൽ സേവ് ചെയ്യൻ ഇവള്ടെ പേര് പോലും എനിക്കൊർമ്മയില്ല

 

നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു സേവ് ചെയ്തവൾ അവളുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു മിസ്സ്ഡ് കാളും ചെയ്ത് എനിക്ക് തന്നു

 

നീതു….

 

അഹ് അപ്പൊ അതായിരുന്നല്ലേ പേര്…ഇപ്പോളും എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല..ഞാൻ അതികം സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവും

 

നമ്പറുകൾ പരസ്പരം കൈമാറിയ ശേഷം ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി താഴെ പാർക്കിംഗ് വരെ അവളും ഉണ്ടായിരുന്നു..അവളുടെ സ്കൂട്ടി അവിടെ കിടപ്പുണ്ട്..അവസാനമായി ഒരു ഷേക്ഹാൻഡും തന്നവൾ നടന്നു..ഞാൻ കാറിനടുത്തേക്കും

 

“ജോ …!

 

പുറകിൽ നിന്നൊരു വിളി..അവളാണ്

 

”ആദിയോട് പറയാൻ ഉള്ളത് പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞോണം..അതികം വൈകിക്കണ്ട..“

 

ഞാൻ പകരമൊരു ചിരി നൽകി തിരിച്ചു നടന്നു

 

ഞങ്ങൾ കൈ കൊടുക്കുന്നതൊക്കെ ചെറിയച്ചൻ കാറിലിരുന്ന് കണ്ടിരുന്നു..ഇനി ഇങ്ങേരെന്നെ ഊക്കുമല്ലോ ഭഗവാനെ

 

കാറിൽ കയറി സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ടിട്ടും പുള്ളി വണ്ടി എടുക്കുന്നില്ല….ഇനിയെന്താ എന്നാ ഭാവത്തിൽ ഞാൻ പുള്ളിയെ നോക്കിയപ്പോ ആളെ കളിയാക്കുന്ന ഒരു ചിരിയുമായി ഇരിക്കുവാണ് ദുഷ്ടൻ

 

”ചെറിയച്ച അത് പണ്ട് കൂടെ പഠിച്ച ഒരു കൊച്ച..“

 

ഞാനാ ചിരിയുടെ അർഥം മനസിലാക്കിയെന്നാവണം പറഞ്ഞു..അപ്പോളേക്കും അങ്ങേര് ഗിയറു മാറ്റി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു

 

”അതിന് ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോടാ ജോ…“

 

വീണ്ടും ഒരു ചിരിയോടെ ചെറിയച്ചൻ പറഞ്ഞു..എനിക്കങ്ങു ചൊറിഞ്ഞു വന്നെങ്കിലും ഒരാളെ ഊക്കാൻ എന്നെക്കാൾ കഴിവ് മൂപ്പർക്ക് ദൈവം കൊടുത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അടങ്ങി..അതാ എനിക്ക് നല്ലത്…വിഷയം മാറ്റാണെന്നവന്നം ഞാൻ മ്യൂസിക് പ്ലയെർ ഓണാക്കി സീറ്റിൽ ചാരി കിടന്നു….വയറു നിറയെ കയറ്റിയത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു ആ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ ഉറങ്ങി പോയി

 

———————-

 

സൈറൺ അടിച്ചുകൊണ്ട് പാഞ്ഞു പോയൊരു ആംബുലൻസിന്റെ ശബ്ദം കെട്ടാണ് ഞാൻ ഉറക്കമുണർന്നത്….ചുറ്റിനും നോക്കിയപ്പോ ഒരു കാർ പാർക്കിംഗ് ആണ്..പിന്നെ ആണ് മനസിലായെ ഞങ്ങളുടെ ഹോസ്പിറ്റലിനു മുൻപിലാണെന്ന് ….

 

ഇങ്ങേർ ഇങ്ങോട്ടാണോ വന്നേ…ഫോണെടുതു സമയം നോക്കിയപ്പോ 5 മണി….ഓ അമ്മയെയും കൂട്ടി പോകാനായിരിക്കും ഉദ്ദേശം..പക്ഷെ അമ്മ ഇറങ്ങി വരണേൽ 8 മണി എങ്കിലും ആവും

 

ഇരുന്നുറങ്ങി മടുത്തത് കൊണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ഞാൻ വെളിയിലിറങ്ങി ഒന്ന് നടു നിവർത്തി..കാറിന്റെ സൈഡ് മിറാറിൽ നോക്കി മുടിയൊന്ന് ഒതുക്കി വെച്ചു…സംഭവം 22 വയസ്സ് ആണേലും അത്യാവശ്യം നല്ല ബോഡിയും മോശമല്ലാത്തയൊരു സൗന്ദര്യവും ഉണ്ടെനിക്ക്..അതിന്റെ അഹങ്കാരം ഒന്നുമില്ലാട്ടോ എനിക്ക്

 

ഇപ്പൊ പോയ നല്ല മൊരിഞ്ഞ പഴംപൊരി കിട്ടുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് നേരെ കാന്റീനിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു..പോണ വഴി വായി നോക്കാനും മറന്നില്ല…ഇവിടുത്തെ നേഴ്‌സുമാരൊക്കെ നല്ല ആറ്റം ചരക്കുകൾ തന്നെ ആണ്..അത് പറയാണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റില്ല…പിന്നെ രോഗികളുടെ കൂടെ വരുന്ന ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണത്തിനെ ഓകെ കണ്ടാൽ സ്പോട്ടിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി കളിക്കാനും തോന്നും..ന്നാലും ഒരു ചിരിയും സമ്മാനിച്ചു ഞാൻ നടന്നു പോരും..വെറുതെ എന്തിനാ ഇടി മേടിക്കാൻ നിക്കണേ…സ്വന്തം ഹോസ്പിറ്റൽ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല ഇവിടുത്തെ ക്യാന്റീനിൽ എവിടെയാണെന്ന് അല്ലാണ്ട് വേറൊരു മൈരും എനിക്ക് അറിയാൻപാടില്ല..അതാണ് സത്യം