അവൻ ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചു. അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതൊരു സാധാരണ ബിസിനസ് ചർച്ചയായിരുന്നു.
അങ്ങനെയാണ് അവൻ അതിനെ കണ്ടത്.കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും .. ഒരു പ്രൊഫഷണൽ സംഭാഷണം. തന്റെ ബിസിനസ്സ്
മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി. കൂടുതലൊന്നുമില്ല.
സമീർ പരിചയപ്പെടുന്നതിന്വളരെ മുമ്പുതന്നെ നസീമയുടെ ബോട്ടിക് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നിന്ന് അവൾ പതുക്കെ അത് നിർമ്മിച്ചു. ചെറിയ ഓർഡറുകൾ. സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റുകൾ.
കസ്റ്റമർ ഫീഡ്ബാക്ക് . രാത്രി വൈകി വസ്ത്രങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞും ഒക്കെ അവൾ അത് മുന്നോട്ട് കുണ്ടുപോയി…ജീവിതം അവളെ സ്വതന്ത്രയാകാൻ പഠിപ്പിച്ചതിനാൽ അവൾ സ്വതന്ത്രയായിരുന്നു.
അവരുടെ ഭർത്താവ് ജോലിക്കായി ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്താണ് കൂടുതൽ സമയവും ചെലവഴിച്ചത്. അവളുടെ മക്കൾക്ക് വിദേശത്ത് അവരുടേതായ ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം ഒറ്റയ്ക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അവൾ പഠിച്ചിരുന്നു.
ആ ബിസിനസ്സ് അവൾക്ക് വരുമാനം മാത്രമായിരുന്നില്ല.അതായിരുന്നു അവളുടെ വ്യക്തിത്വം. സമീറിന് അത് മനസ്സിലായി.സമ്പാദ്യം ആവശ്യമുള്ള ഒരാളെപ്പോലെ അവൻ ഒരിക്കലും അവളോട് പെരുമാറിയില്ല.
മറ്റൊരു ബിസിനസുകാരിയെപ്പോലെയാണ് അവൻ അവളോട് പെരുമാറിയത്. അതായിരുന്നു അവൾ അവനെ ബഹുമാനിക്കാൻ ഒരു കാരണം.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ലതിക ഒരു കൂട്ടം ആൻസർ ഷീറ്റുമായി ആണ് സ്കൂളിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വന്നത് . ശ്രുതി ലാപ്ടോപ്പുമായി സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.”അമ്മേ, ഇപ്പോഴും വീട്ടിൽ വന്നാലും സ്കൂളിലെ കാര്യമാണോ ?”ലതിക ഉത്തരക്കടലാസുകൾ മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു.”സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞാലും ടീച്ചേഴ്സിന്റെസ്റ്റില്ലല്ലോ “.ശ്രുതി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി അത്താഴം തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടെ ശ്രുതി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞുഃ
“അമ്മേ”. “ഉം”?
“സമീർ വന്നിട്ട് കുറേ ആയെന്ന് തോന്നുന്നല്ലേ ?”
ലതിക മുകളിലേക്ക് നോക്കി. “എന്തേ ?”
“ഒന്നുമില്ല”. ശ്രുതി ലാപ്ടോപ്പ് അടച്ചു.
“ഞാൻ വന്നതിനുശേഷം അവൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടേ ഇല്ലല്ലോ “.
ലളിത പരുഷമായി ശബ്ദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “അവന് തിരക്കല്ലേ “.
“എനിക്കറിയാം. “ശ്രുതി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അതുകൊണ്ടാണ് അവൻഎന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു
ഒഴിയുന്നതിന്മുമ്പ് നമ്മൾ അവനെ ഒന്ന് വിളിക്കണ്ട ??”.
ലതിക താഴേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ചെറിയ പുഞ്ചിരി മറച്ചു. “അവൻ ഫ്രീ ആണെങ്കിൽ വിളിക്കാം “.
ശ്രുതി ശ്രദ്ധിച്ചു. “അമ്മേ”.
“എന്താ?”
“എന്താ ചിരിക്കാൻ “.
“ഒന്നുമില്ലടി ”
ലതിക തല കുലുക്കി. “പോയി നിന്റെ ജോലി പൂർത്തിയാക്കൂ”.
ശ്രുതി ചിരിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് ശ്രുതി സമീറിനെ വിളിച്ചു. തന്റെ ഓഫീസിൽ പുതിയ തുണിയുടെ സാമ്പിളുകൾ പരിശോധിക്കുന്നതിനിടെയാണ് അവൻ ഫോൺഎടുത്തത് .
“ഹലോ?”
“സമീർ?”
“പറ “.
“നാളെ വൈകുന്നേരം ഫ്രീ ആണോട ?”
സമീർ പുഞ്ചിരിച്ചു. “എന്തോ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ട് വിളിക്കുന്ന പോലെ ഉണ്ടല്ലോ ?”
“അങ്ങനെ ചോദിച്ചാ “.
അവൻ ചിരിച്ചു. “ശരി. എന്താണ് പരുപാടി ? “.
“ഡിന്നർ”.
“എവിടെ?”.
“ഹോം”.ഒരു ചെറിയ ഇടവേള ഉണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പോൾ സമീർ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഞാൻ വരാം”.
“കൊള്ളാം”.
“ഞാൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കുണ്ടുവരാണോ ?”
“ഏയ് അതൊന്നും വേണ്ട “.
“അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലും വെറും കയ്യോടെ വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ “. ശ്രുതി ചിരിച്ചു. “എന്ന നീ നിനക്ക് പറ്റുന്ന എന്തേലും വാങ്ങി കുണ്ടന്നോ “.
കോൾ അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം സമീർ അവന്റെ ഓഫീസിന് ചുറ്റും നോക്കി. അവൻ നേരത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചലതികയുടെ മെസ്സേജ് നോക്കി.അവൻ മുഖത്ത് സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു മന്ദഹാസം തെളിഞ്ഞു.
ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം ആദ്യമായി, കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും സാധാരണ നിലയിലാകാൻ കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾ ലഭിക്കുമെന്ന് അവന് തോന്നി.
ഏഴ് മണിക്ക് മുമ്പ് സമീർ ലതികയുടെ അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ എത്തി. കൃത്യസമയത്ത് എത്താൻ അവൻ
പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും എല്ലാവരുടെയും ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ശീലം ട്രാഫിക്കിന് ഉണ്ടായിരുന്നു . ഭാഗ്യവശാൽ, അന്ന് വൈകുന്നേരം തിരക്ക് കുറവായിരുന്നു.