ശ്രുതി ചിരിച്ചു. “നിങ്ങൾ രണ്ടും കീരിയും പാമ്പ് പോലെ ആണല്ലോ “.
ലതിക തൻറെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കി. സമീർ അവളുടെ ഭാവത്തിലെ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അത്താഴത്തിന് ശേഷം ശ്രുതി മേശ വൃത്തിയാക്കാൻ സഹായിച്ചു.
സമീർ എഴുന്നേറ്റു സഹായിക്കാൻ വന്നു “ഞാൻ സഹായിക്കാം ”
“വേണ്ടാട്ടോ നീ ഇന്ന് ഗസ്റ്റ് ആണ് “. ശ്രുതി പറഞ്ഞു.
അവൾ സോഫയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. “നീ അവിടെ ഇരിക്ക് “.
സമീർ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഇരുന്നു.
ലതിക ആ സംഭാഷണം നിശബ്ദമായി നോക്കിനിന്നു. സമീറും ശ്രുതിയും ഒത്തുചേരുന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്തോ ആശ്വാസം തോന്നി.
അതേ സമയം, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അവൾ എല്ലാ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന സാധാരണ ജീവിതമായിരുന്നു അത്.
എന്നിട്ടും, സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു സ്ഥലത്താണ് തന്റെ സ്വന്തം സന്തോഷം നിലനിൽക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
പിന്നീട് അവർ 3 പേരും ലൈം ടീയുമായി ഇരുന്നു. ബാൽക്കണിയുടെ പുറത്തുള്ള ലൈറ്റുകൾ അപ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെ ജനാലകളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ശ്രുതി സമയം നോക്കി.
“ഞാൻ നല്ല tired ആണ് “.
“ഇന്ന് മുഴുവൻ കറങ്ങാൻ പോയിരിക്കുവല്ലായിരുന്നോ
“, ലതിക പറഞ്ഞു.
“എനിക്കറിയാം. “അവൾ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
“നാളെ എനിക്ക് രാവിലെ ഒന്ന് പുറത്തു പോവാനുണ്ട് “.
സമീർ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇപ്പൊ എന്നെ കളിയാക്കിയിട്ട് നിനക്കാണല്ലോ തിരക്ക് “.
“vacation അല്ലെ മോനെ..only few days “. അവൾ ചായ കപ്പ് ടേബിളിൽ വച്ചിട്ട് എഴുന്നേറ്റ് .
“ഡാ സോറി…ഗുഡ് നൈറ്റ്”.
“ഇത്ര നേരത്തെയോ ?” സമീർ ചോദിച്ചു.
“നല്ല ഉറക്കം വന്നുണ്ട്”. അവൾ സമീറിനെ നോക്കി.
“നീ പെട്ടെന്ന് പോവാൻ നിക്കണ്ട “.
ലത മകളെ നോക്കി. “ശ്രുതി”.
“എന്താ? “അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കുറെ നാളായില്ലേ കണ്ടിട്ട്. ചായ കുടിച്ഛ് തീർക്ക് നീ, എന്നിട്ട് പോവാം “.
സമീർ ചിരിച്ചു. “ശെരി രാജാവേ”.
ശ്രുതി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
“അവൾ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്” ലതിക സമീറിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ഗുഡ് നൈറ്റ് അമ്മ, ഗുഡ് നൈറ്റ്, സമീർ”.
“ഗുഡ് നൈറ്റ്”. രണ്ടു പേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ചു.
അപ്പാർട്ട്മെന്റ് ശാന്തമായി. പൂർണ്ണമായും നിശബ്ദമായില്ല . അപ്പോഴും ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. സീലിംഗ് ഫാൻ. ദൂരെയുള്ള ട്രാഫിക്.പുഴയിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റ്..എന്നാൽ എന്തോ ഒന്ന്മാറി.
സമീർ കയ്യിലുള്ള ഒഴിഞ്ഞ കപ്പിലേക്ക് നോക്കി.
“അവൾ ഇപ്പോഴും casual ആണ് “.
ലതിക പുഞ്ചിരിച്ചു. “അതെ”.
“ഇത് വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു”.
“എന്താ?”
“പണ്ട് എങ്ങനെ ആയിരുന്നോ അവളുമായി സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നത്, ഇന്നും അതുപോലെ തന്നെ..”
ലതിക മകളുടെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. “ഒരു അമ്മയെ സംബന്ധിച്ച് , മക്കൾ ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല”
സമീർ
പുഞ്ചിരിച്ചു. “അത് ശെരിയാണ്”
ഒരു സുഖകരമായ നിശബ്ദത തുടർന്നു.പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ മതിയായ സമയം ചെലവഴിച്ച രണ്ട് ആളുകൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന തരം ഒന്ന് .
അപ്പോൾ ലതിക നിശബ്ദമായി പറഞ്ഞു:
“ഇത് വല്ലാതെ മിസ്സെയ്തു ”
സമീർ അവളെ നോക്കി “ഏത് ?”
“ഇങ്ങനെ ഒരുമിച്ചുള്ള ഇത്”
അവന്റെ ഭാവം ശാന്തമായിരുന്നു “എനിക്കറിയാം”
“ഇല്ല,നിനക്കറിയില്ല ” അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു
” നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തുവെന്ന് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല “.
“എനിക്കറിയാം”.
“ഞാൻ വെറുതെ”…അവൾ നിർത്തി.
ചിലപ്പോൾ വികാരങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നത് അവരെ ചെറുതായി തോന്നിപ്പിക്കും.സമീർ കാത്തിരുന്നു.
“നിനക്ക് തിരക്കല്ലേ..”
“എന്നും അല്ലല്ലോ ”
“എന്നിരുന്നാലും,എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്കറിയാം”.
അവൻ തലയാട്ടി. “ഇപ്പോൾ ശ്രുതി ഇല്ലേ?”.
“എനിക്കറിയാം”
അവളുടെ ശബ്ദം കുറേക്കൂടി മൃദുവായി.സമീർ താഴേക്ക് നോക്കി.കാരണം അവന് അത് മനസിലായി. കുറച്ച് നേരം സമീറോ ലതികയോ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.അവർക്കിടയിലെ നിശബ്ദത അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കിയില്ല.