‘നീ പാവമാണ്.. പിന്നെ.. ഗ്ലാമർ ആണ്..’
മനസ്സിൽ തട്ടാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് മുയൽ പല്ല് കാണിച്ചു അവൾ ചിരിച്ചു..
ഇനിയിപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ വെറുതെ ഇവളും തള്ളിയത് ആകുമോ എന്നെ കാണാൻ കൊള്ളാം എന്നത്..? ആർക്കറിയാം..
ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ മിണ്ടുന്നതു ഇന്റർവെല്ലിനും സ്കൂൾ വിട്ടു കഴിഞ്ഞു വരാന്തയിൽ നിന്നും ഒക്കെ ആണ്. ഇന്റർവെൽ സമയം ഗ്രൗണ്ടിന് അടുത്തുള്ള വലിയ പ്ലാവിന്റെ അടുത്ത് പോയി ഞങ്ങൾ ഇരിക്കും. അവിടെ അധികം ആളുകൾ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. അവളെയും എന്നെയും ഭൂരിഭാഗം പേരും അങ്ങനെ മൈൻഡ് ആക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതും പ്രേമത്തിൽ ആയതും ഒന്നും അവിടെ അധികം വാർത്ത ഒന്നും ആയില്ല. ഒരു ദിവസം രേഷ്മ മാത്രം ഇത് ശ്രദ്ധിച്ചു എന്നോട് ചോദിച്ചു അവളോട് വല്ലോം ഉണ്ടോയെന്നു. ഞാൻ ഇല്ലെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു.
സൊള്ളല് നടക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിലും എന്റെ അത്യന്തികമായ ഉദ്ദേശം മറ്റേത് ആയിരുന്നു. അതിലേക്ക് എത്താൻ ഞാൻ പതുക്കെ പതുക്കെ ട്രൈ ചെയ്തു. സംസാരിക്കുമ്പോ അവളുടെ കൈകളിൽ ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് ഇടക്ക് പിടിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് കളിയായി അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇക്കിളി ഇടുന്നത് പോലെ അമർത്തി. അതല്ലാതെ വലിയ രീതിയിൽ ഒന്നും കാര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോയില്ല. ഇങ്ങനെ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു ഇരുന്നിട്ട് എന്ത് കാര്യം. എന്തേലും നടപടി ആകണ്ടേ.. ഒടുക്കം രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഞാൻ അവളോട് ഒരു ഉമ്മ ചോദിച്ചു
അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പ്രേമത്തിൽ ആയിട്ട് ഒന്നര ആഴ്ച ആയിക്കാണും.. ഉച്ചക്ക് ഇന്റർവെൽ ന് ഊണ് കഴിഞ്ഞു മരത്തിന്റെ വേരുകളിൽ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ആരും കാണാതെ ഞാൻ അത് ചോദിച്ചത്.. അനഘ ആദ്യം ഒരു കൃത്രിമ നാണം മുഖത്ത് വരുത്തി വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവളുടെ മുഖം ശരിക്കും നോക്കിയാൽ അറിയാം അവൾക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ലെന്ന്. അവളുടെ പഴയ കഥ ഒക്കെ അലൻ വഴി ഞാൻ കുറച്ചു കേട്ടിരുന്നു. അറിഞ്ഞടുത്തോളം കഴപ്പ് ഉള്ള കൂട്ടത്തിൽ തന്നെ ആണ്..
‘നീ കളിക്കാതെ താ..’
ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു
അനഘ ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയിട്ട് എന്റെ കൈ എടുത്തു അവളുടെ ചുണ്ടിന് നേരെ അടുപ്പിച്ചു കയ്യിലൊരു മുത്തം തന്നു..
‘പോരേ…?
‘പോര..’
ഞാൻ പറഞ്ഞു
‘അതെന്നാ പോരാത്തത്..?
അവൾ ചോദിച്ചു
‘കയ്യിൽ വേണ്ട. എനിക്ക് ചുണ്ടിൽ വേണം..’
ഞാൻ പറഞ്ഞു
‘അതൊന്നും ശരിയാവില്ല..’
അനഘ വെറുതെ നാടകം കളിച്ചു
‘ശരിയാവും താ..’
ഞാൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു
‘ഇവിടൊക്കെ ആളുകൾ ഉണ്ട്..’
അവൾ പറഞ്ഞു..
‘എന്നാലു വൈകിട്ട് എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞു തരുമോ…?
ഞാൻ ചോദിച്ചു
‘മ്മ്…’
അവൾ സമ്മതിച്ചു. എനിക്ക് സന്തോഷം ആയി. ഇവിടെ വരെ എത്തിയല്ലോ
‘എന്നാൽ നീ ഇപ്പൊ പൊക്കോ.. ഞാൻ ജനഗണമന കഴിഞ്ഞു ഇവിടെ മരത്തിന്റെ പിറകിൽ വന്നു നിൽക്കും.. നീ വരണം..’
ഞാൻ പറഞ്ഞു
ഒരു മൂളൽ മറുപടി ആയി തന്നു അവൾ തിരിച്ചു ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നെ പെട്ടന്ന് പിന്നെയും പുറകോട്ട് വന്നു എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു
‘ഇവിടെ വേണ്ട. ഞങ്ങളുടെ മൂത്രപ്പുരയുടെ പിറകിൽ വാ.. അവിടെ ആകുമ്പോൾ ആരും കാണില്ല..’
അമ്പടി കേമി.. അപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും കേമി ആണ് ഇവൾ. ഇവിടെ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ മാത്രെമേ ചിലപ്പോൾ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളു. പക്ഷെ മൂത്രപ്പുരയുടെ പുറകിൽ ആണെങ്കിൽ വേണേൽ കളി വരെ നടക്കും.. പുല്ല് ഒക്കെ വളർന്നു ഒരു കാടാണ് അവിടെ. പാമ്പിനെ മാത്രം പേടിച്ചാൽ മതി. ആളിനെ പേടിക്കണ്ട..
അന്ന് സ്കൂൾ കഴിയുന്നത് വരെ ഞാൻ ഒരുവിധം പിടിച്ചു നിന്നു. പുതിയൊരു ഫലം നുണയാൻ പോകുന്നതിന്റെ ആവേശം എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അവൾക്കും ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. പതിവിലും കൂടുതൽ ആയി എന്നെ അവൾ ഒരുപാട് നോക്കുന്നുണ്ട്..
സ്കൂളിൽ ലാസ്റ്റ് ബെല്ല് അടിച്ചു എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അലൻ എന്റെ കൂടെ കാണും. ഇവനേ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഒഴിവാക്കണം. അനഘ എവിടെ എന്ന് ഞാൻ ചുറ്റും നടന്നു പോകുന്ന കുട്ടികളിൽ തിരഞ്ഞു. അവളെ കാണുന്നില്ല. അവൾ എങ്ങോട്ട് പോയി. പറഞ്ഞത് പോലെ അവിടെ വന്നാൽ മതിയായിരുന്നു..
വ്യോമകേശൻ
പ്രേതം ബാധിച്ച ശിവദ നന്ദുവിനെ കുറേനേരം ഉത്തെചിപ്പിക്കുക എങ്കിലും ചെയ്യാനാണമായിരുന്നു