🍃 ഇതൾ 🍃- 3

[ Mayakannan ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

മേമയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് അങ്ങനെ കിടന്നപ്പോൾ, ശരീരത്തിലെ സകല ക്ഷീണവും ആവിയായിപ്പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. ബാഹ്യലോകത്തെ ചിന്തകളൊന്നുമില്ലാതെ, ആ വിരലുകളുടെ സാന്ത്വനത്തിൽ കണ്ണടച്ചു കിടക്കുമ്പോഴാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

ചെറിയൊരു തോർത്തുമുണ്ട് കൊണ്ട് കൈകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

മേമയുടെ മടിയിൽ കിടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടതും അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ ഗൗരവമൊക്കെ അല്പം അയഞ്ഞു.

“എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നെടാ ജോലി ഒക്കെ?”

അമ്മ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ചാരിനിന്ന് ചോദിച്ചു.

ഞാൻ മേമയുടെ മടിയിൽ നിന്ന് തല ചെറുതായൊന്ന് ഉയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി.

“കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു അമ്മേ. കുറച്ചൊക്കെ വർക്ക് പ്രഷറുണ്ട്, ട്രെയിനിംഗ് അല്ലേ. അതൊക്കെ പോകെപ്പോകെ ശരിയായിക്കോളും.”

അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും മേമയുടെ മടിയിലെ ആ തണുപ്പിലേക്ക് മുഖമമർത്തി ഒതുങ്ങിക്കൂടി. മേമയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിഴകളിലേക്ക് വീണ്ടും തഴുകാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മ ഹരണികയെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എടാ, നീ ഇവളെയും കൊണ്ട് ഒന്ന് പുറത്തുപോയിട്ട് വാ. ഇവളുടെ കൂടെപ്പഠിച്ച ആർക്കോ കല്യാണമാണത്രേ. അവിടെ കൊടുക്കാൻ ഒരു ഗിഫ്റ്റും, പിന്നെ ഇവൾക്ക് രണ്ടു ഡ്രസ്സും കൂടി എടുക്കണമെന്ന്. നീ ഒന്ന് കൂടെ പോയിട്ട് വാ.”

അമ്മ അത് പറഞ്ഞതും ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി മേമയെ നോക്കി.

പറ്റില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആ പാവത്തിന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ വിഷമിക്കുമെന്ന് തോന്നി. മേമയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, മേമ കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നെ “പോയിട്ട് വാടാ” എന്ന മട്ടിൽ സ്നേഹത്തോടെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു.

ഞാനൊരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു. ഹരണികയെ കൂടുതൽ വിഷമിപ്പിക്കാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ അവൾക്കൊപ്പം

ഇറങ്ങാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

“എടീ… ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ്. ഞാൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാം,”

ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു പറഞ്ഞു.

ഹരണികയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് പൂത്തുലഞ്ഞതുപോലെ വിടർന്നു. ആ വലിയ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി.

“നീ പോയി നന്നായിട്ടൊന്ന് കുളിക്ക്, ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം,”

കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ നേരെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിലടച്ച് ഫാൻ ഫുൾ സ്പീഡിലിട്ടു. ഓഫീസിൽ ഇട്ടുപോയ ആ ഫോർമൽ ഷർട്ടും പാന്റുമെല്ലാം അഴിച്ചുവെച്ച് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി.

ഷവർ തുറന്നുവെച്ച്, ആ തണുത്ത വെള്ളത്തുള്ളികൾ തോളിലേക്കും തലയിലേക്കും പെയ്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അതുവരെ അനുഭവിച്ച കനപ്പും ആലസ്യവുമെല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് മാഞ്ഞുപോയി. കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി, നല്ലൊരു കറുത്ത കാഷ്വൽ ടീഷർട്ടും നീല ഡെനിമും അണിഞ്ഞു.

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി ഒതുക്കിവെച്ച്, ചെറുതായി ബോഡി സ്പ്രേയും അടിച്ച് ഞാൻ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു.

ഹാളിൽ ഹരണിക ഫോണിൽ എന്തോ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ട് അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി. അവളുടെ ആ വിടർന്ന മിഴികൾ ഒരു കൗതുകത്തോടെ എന്റെ മേലേക്ക് പടർന്നു.

“പോകാം?”

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ആഹ്… പോകാം!”

അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റു, മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അവളുടെ എൻടോർഖിന്റെ ചാവി വിരലിൽ കറക്കിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ മേമയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു ആ കവിളിലൊന്നു പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം മേമേകുട്ടി.”

“സൂക്ഷിച്ചു പോണേ മക്കളെ… നേരം ഇരുട്ടും മുൻപേ തിരിച്ചു പോരാൻ നോക്കണം,”

മേമ വാത്സല്യത്തോടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

പുറത്തിറങ്ങി ഞാൻ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. അവൾ ആക്സിലറേറ്റർ തിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ളിലൊരു ചിരി

വന്നു.

“എടീ, വൈകുന്നേരമായതുകൊണ്ട് സിറ്റിയിലൊക്കെ നല്ല തിരക്കായിരിക്കും. കടയിലേക്ക് പോകുന്നതിനുമുന്നേ നീ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിക്കോ”