“ആഹ്..ചേട്ടാഹ്ഹഹ്…”
അവളുടെ വായ അല്പം വിടർന്നു ഒരു സീൽക്കാരം പുറത്തുചാടി.
“ആനക്കാലിനു ഈ കുഞ്ഞിപ്പൂറു തന്നെയാ ഇഷ്ടം..”
പൂർ ചാലിൽ നനഞ്ഞു നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന പൂറുറവയിൽ കുണ്ണയമർത്തി ഉരക്കുന്നതിനിടയിൽ കിതപ്പുകലർന്ന ഞരങ്ങുന്ന സ്വരത്തിൽ അവൻ പിറുപിറുത്തു. അവളുടെ പേലവമായ മൃദുല കരങ്ങൾ അവനെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവളിലേക്ക് ഉറക്കച്ചടവോടെ അമർന്നു കിടന്നിട്ട്, അവൻ പതുക്കെ പതുക്കെ ഭാരമുള്ള ശരീരം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ താങ്ങി ചുളകളുടെ വീർപ്പിനുള്ളിൽ കുണ്ണയിട്ട് പൂറിൽ ഉരച്ചു തുടങ്ങുകയും തളർന്നു കിടന്നിരുന്ന ഉരുളൻ കുണ്ണ കാട്ടുമരം പോലെ ശക്തിയാർജ്ജിച്ചു പൂറിനുള്ളിലേക്ക് മുങ്ങാം കുഴിയിടുകയും ചെയ്തു.
“ആആആആഹ്ഹ്ഹ്…ന്റെ ചേട്ടാഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്..”
അടക്കിപ്പിടിച്ച ഒരു നീണ്ട സീൽക്കാരം അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ വാഹിദിന്റെ കാമദാഹത്തിന് തീപിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് നിന്ന് അടർന്നു വീണു.
(അദ്ധ്യായം 23)
അനാമിക വളരെ ഉല്ലാസവതിയായിരുന്നു. പതിവില്ലാത്ത ഉത്സാഹവും പ്രസന്നതയും തുടുപ്പും അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. മനസ്സ് നിറഞ്ഞ സംതൃപ്തിയുടെ ആത്മവിശ്വാസവും ആഗ്രഹിച്ചതെന്തോ സ്വന്തമാക്കിയ അഭിമാനവും
അവളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. കൂട്ടുകാരികൾ അത് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു.
“എന്താ പില്ലോസെ, ഇതുവരെയില്ലാത്ത ഒരു ഉത്സാഹം.? ഇന്നലെ കെട്ട്യോൻ നന്നായി പണിഞ്ഞതിന്റെ സന്തോഷം കാണാനുണ്ടല്ലോ.”
ടീ ബ്രേക്ക് ആയപ്പോൾ കാന്റീനിലേക്ക് പോകാൻ എഴുന്നേറ്റ ജെസീന അവളെ കളിയാക്കി. അല്പം മാംസംളമായ ശരീരപ്രകൃതി ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവളെ പില്ലോ എന്നാണ് അവരൊക്കെ തമാശയ്ക്ക് വിളിച്ചിരുന്നത്. ജസീനയും അനാമികയും ജൂലിയും മനോഹരികളായ പെൺകുട്ടികൾ ആയിരുന്നു. വലിയ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മുലകൾ ഏത് വസ്ത്രത്തിലും തിങ്ങിനിറഞ്ഞു തള്ളി നിൽക്കും. ഒതുങ്ങിയ ഇടുപ്പും മനോഹരമായ ഉരുണ്ട വലിയ ചന്തികളും. അനാമിക അല്പം മാംസളമായിരുന്നത് കൊണ്ട് ചന്തി കുറച്ചുകൂടി വലുതായിരുന്നെങ്കിൽ ജസീന മെഴുകുരുക്കി കടഞ്ഞെടുത്തത് പോലെയുള്ള അസാമാന്യ ശരീരവടിവും കാണാൻ അഴകുമുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു. ജൂലി സൗന്ദര്യത്തിൽ അല്പം ആത്മാഭിമാനം ചുമക്കുന്ന പെണ്ണും അനാമിക കാമമോഹം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണായിരുന്നു. എന്നാൽ ജസീന ഇത്ര മനോഹരി ആയിട്ടും തന്നെയൊക്കെ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടാവുമോ എന്തോ എന്ന ആത്മവിശ്വാസകുറവുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു. തൊട്ടാവാടി സ്വഭാവമുള്ള തന്നെ സഹിക്കാൻ ഒരുത്തനും കഴിയില്ല എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിലുണ്ട്.
“ഒന്ന് പോടീ. ആർക്ക് വേണം എന്നും ഒരാളെ തന്നെ. ഇത് അതുക്കും മേലെയാണ് പൊന്നേ.. ന്റമ്മേ.. ഞാൻ പെട്ട പാട്..”
അനാമിക നാണം കലർന്ന ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് ഓടി കാന്റീനിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. ഗ്ലാസ് ജാലകത്തിനു പുറത്ത് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ സുതാര്യമായ വിരിപ്പ് വിതാനിച്ചു കിടക്കുന്നു. ഏതൊക്കെയോ കിളികൾ ഉറക്കെ കലപില കൂട്ടുകയും പ്രണയ സല്ലാപങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
“അനാമികാ..”
പിന്നിൽ നിന്ന് വെങ്കിടെഷിന്റെ വിളികേട്ടപ്പോൾ അവൾ പെട്ടന്ന് നിന്നു. താഴെ ലാന്റിങ്ങിൽ നിൽക്കുന്ന വെങ്കിടിയെ ഏതാണ്ട് കാന്റീനിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നിടത്ത് മുകളിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന അനാമിക താഴേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ആ വെങ്കിടി.. എന്തുണ്ട് വിശേഷം.?”
അവനെന്തിനാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമായി അറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ ആ കാര്യം ഓർമ്മയില്ലാത്തത് പോലെ ഭാവിച്ചു. വെങ്കിടി മുകളിലേക്ക് കയറി. അനാമിക കാന്റീനിൽ ഇരിക്കുന്ന വാഹിദിനെയും കൂടെയുള്ള കൂട്ടുകാരികളെയും ഒന്ന് നോക്കി. സംഗീത വനജ ചേച്ചിയുമായി സംസാരിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്.
“അനാമികെ, എന്തായി ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം.? നീ അവളോട് പറഞ്ഞോ?”
വെങ്കിടെഷ് പ്രതീക്ഷയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പെൺകുട്ടികൾ വട്ടംചുറ്റിയിരിക്കുന്ന വാഹിദ് ഇടയ്ക്കിടെ തങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. വനജയുടെ അടുത്ത് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന സംഗീതയെ അവനൊന്നു നോക്കി. ചുവന്ന എംബ്രോയ്ഡ്റി പൂക്കളുള്ള ഇളം റോസ് ചുരിദാറിലൂടെ അവളുടെ സൗന്ദര്യം എവിടെയാകെ ഒരു വസന്തം തീർക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.