കാറ്റുംകോളുമടങ്ങി തീരം ശാന്തമായത് പോലെ മുറിയിൽ കിതപ്പുകൾ അടങ്ങി അവരുടെ നേർത്ത ശ്വാസം കഴിക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമായി. ഫാനിന്റെ ചെറിയ ഹുങ്കാര ശബ്ദവും. ചെറുതായി മയങ്ങിപ്പോയ വാഹിദിനെ ഉണർത്താതെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അനാമിക കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി സംഗീതയുടെ അടുത്ത് വന്നു കിടന്നു.
“എന്തൊരു ശരീരമാടീ നിനക്ക്. എത്ര കൂളായിട്ടാ ഇക്കയെ നീ താങ്ങുന്നത്..”
സംഗീതയുടെ മുഖയിൽ പിടിച്ചു തടവി പതുക്കെ വയറിൽ കൈവച്ചു തലോടിക്കൊണ്ട് അനാമിക പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ അത്ര നിറമില്ലല്ലോ. പൂറും നിന്റെയാ നല്ലത്. വലിയ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഷേപ്പും നല്ല ഇറച്ചിയുള്ള പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന വലിയ ചുളകളും. ചേട്ടന്റെ വായിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുവായിരുന്നു.” ഇക്ക ഉള്ളിലേക്ക് ഇറക്കുമ്പോ അത് ചതഞ്ഞു അമരുന്നത് കാണാൻ നല്ല മൂടുണ്ടായിരുന്നു.”
സംഗീത അവളുടെ കൈകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഇത്രേം കൊഴുത്ത കൈയിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ ഇത്ര മിനുസമുണ്ടെങ്കിൽ പൂറിൽ കളിച്ചപ്പോൾ വാഹിദ് എന്തുമാത്രം വികാരം തോന്നുമെന്ന് ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
“പക്ഷേ ഞാൻ ഇത്തിരി തടിച്ചു മാംസം കൊഴുത്തിട്ടല്ലേ. നീ എന്തൊരു ഫിറ്റ് ആണ്. മാത്രല്ല ഈ മനുഷ്യനെ എത്രനേരമാ നീ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നത്. എങ്ങനെ ഇത്രേം നേരം
പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. എന്റെ ചേട്ടനൊക്കെ മാക്സിമം ഒരു ഒന്നരമിനുട്ട്. അപ്പൊ തന്നെ വെള്ളം കളയും. ഇതിപ്പോ ന്റമ്മേ.. എനിക്ക് ചാവുന്നത് പോലെ തോന്നി.”
അനാമിക അതിശയിച്ചു. സംഗീത തമാശ കേട്ടത് പോലെ ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“എന്റെ മോളെ, ഇഷ്ടം കൊണ്ട് ചേട്ടന് മതിയാകുന്നത് വരെ സഹിച്ചു നിൽക്കുന്നതാ. അങ്ങേര് സ്പെഷ്യൽ ആണ്. ഒരു പെണ്ണിനും അത്രേം നേരം പിടിച്ചു നിൽക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല. എനിക്ക് രണ്ടും മൂന്നും തവണ വെള്ളം പോകാറുണ്ട്. കിടന്ന് അലരാറുണ്ട്. എവിടെ.. ന്നാലും ന്റമ്മോ..എനിക്ക് അങ്ങേരല്ലാതെ ഒരുത്തനെ ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ. അത്ര സ്നേഹവും സുഖവുമാണ് കിട്ടുന്നത്.”
സംഗീത ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. അനാമികയുടെ കൈ സംഗീതയുടെ മുലയിലേക്ക് നീങ്ങി. അതിൽ വെറുതെ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“സത്യം. ഇത്രേം വലിയ ഭീകര സാമാനം ഒന്നും പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് അത്ര താത്പര്യം കാണില്ലല്ലൊ. ഇത് യൂട്രസ് വരെ ചെന്ന് ഇടിക്കുവാ. എന്നിട്ടും കാൽഭാഗം ബാക്കിയുള്ളത് പോലെ പുറത്താണ്. എന്നിട്ടും അങ്ങേരാണല്ലോ ഈ കളിക്കുന്നത്ന്ന് ഓർക്കുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖവും അങ്ങേരുടെ പെർഫോമൻസും. വല്ലാതെ മനസ്സ് നിറയുന്നുണ്ട്. ഇങ്ങേർക്ക് ഇത്രയെങ്കിലും വലിയ സാമാനം തന്നെ വേണം. നിന്റെയൊരു ഭാഗ്യം.”
അനാമിക അല്പം നിരാശ കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. സംഗീത മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വെറും നാല് ദിവസമേ ആയിട്ടുള്ളൂ ഈ കൂട്ടുകിടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട്. നാനൂറു വർഷത്തിന്റെ ആത്മബന്ധമാണ് അതിനകം തനിക്ക് അങ്ങേരോട് വന്നിട്ടുള്ളത്. ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ വിരുന്നുവന്നു ഒരു ദിവസം യാത്രപറയാതെ പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന ദേശാടനകിളികളെ പോലെ തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടുവഴി പിരിയേണ്ടി വരും. ഈ ഉല്ലാസത്തിന്റെ വസന്തമേടുകളിൽ പൂക്കൾ പൊഴിഞ്ഞുപോവുകയും ഏകാന്തതയുടെ ഊഷ്രമായ വരൾച്ച പടർന്നു പിടിക്കുകയും ചെയ്യും. താൻ വീണ്ടും താൻ മാത്രമാകും. സംഗീതയ്ക്ക് കരയണമെന്ന് തോന്നി.
“വെങ്കിടി നിന്നെയിന്ന് പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തല്ലേ.? അവൻ പറഞ്ഞു അവനെ ഒന്ന് ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ.”
അനാമിക വിഷയം മാറ്റി. സംഗീതയ്ക്ക് എന്താ പറയാനുള്ളതെന്ന് അറിയാനെന്നോണം, ഒരു കൈ തലയ്ക്ക് താങ്ങി സംഗീതയുടെ നേരെ ചരിഞ്ഞുകിടന്നിട്ട് മുഖമുയർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. മറ്റേ കൈകൊണ്ട് ചെറുകുന്ന് പോലെ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന സംഗീതയുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈവച്ചു.
“അങ്ങേര് കുറച്ചുനാളായി എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ ഒന്ന് സംസാരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം പോലും ഇല്ലാത്തവൻ. എന്റെ കഥകൾ കേട്ടാൽ പിന്നെ തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കാതെ, എന്റെ മുന്നിലൂടെ വേറെ പെണ്ണിനേയും നോക്കിനടക്കും. നമ്മൾ എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു.”