“എനിക്കൊരു പെണ്ണുണ്ട് ജൂലീ. സ്നേഹം പുറത്തുകാണിച്ചാൽ അവളോടും നിന്നോടും കാണിക്കുന്ന കള്ളമായിപ്പോകും. ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ തല്ലിയത്, അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അനാമികയുടെ കൂടെ അവിടെയിട്ടിട്ട് ഞാനും പോകുമായിരുന്നില്ലേ.”
അനാമികയുടെ കണ്ണുകൾ പൊടുന്നനെ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ പുറത്തും മുതുകിലും വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി. കഴുത്തിലും മുതുകിലും ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് തടവി മുഖം ഉയർത്തി കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
“എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും ആണുങ്ങളെ പോലെ തന്നാ. മൂടും കഴപ്പും ആർത്തിയും ഉള്ളവരാ. നിങ്ങളെ പോലെ ഞങ്ങളും ആണുങ്ങളെ നോക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്നത് വളരെ അപൂർവ്വമാണ്. കാരണം ഞങ്ങളെ അത്രത്തോളം കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന ലക്ഷണമുള്ള ഒരുത്തൻ ആയിരിക്കണം അവൻ.”
ജോലി പറഞ്ഞു. വാഹിദ് അവളെ തുടരാൻ അനുവദിക്കുന്നത് പോലെ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“അങ്ങിനെയൊരു മനുഷ്യനാ ഇക്ക. അതുകൊണ്ടാ പെണ്ണുങ്ങളൊക്കെ വേഗം ഫ്രണ്ട്സ് ആവാൻ നോക്കുന്നത്. എന്തെങ്കിലും രീതിയിൽ മാനസികമായ അടുപ്പമുണ്ടാക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ശരീരബന്ധത്തിലേക്ക് കടക്കാൻ കഴിയില്ല. അടുപ്പമുണ്ടെങ്കിൽ അച്ഛൻ ആയാലും അതിലൊരു ശരിയുണ്ടെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ കഴിയും, അടുപ്പമില്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവാണെങ്കിൽ പോലും അത് വേശ്യയെ പോലെയായി തോന്നിക്കും. അടുക്കുന്നവരെയൊക്കെ ഇങ്ങനെ കളിച്ചു കൊടുക്കാതെ ഇരുന്നൂടെ? എനിക്ക് ഇപ്പൊ എല്ലാവരോടും ദേഷ്യമാ.”
“എല്ലാവരും ഫ്രണ്ട്സ് അല്ലേ ജൂലീ. അവർക്കൊന്നും എന്നോട് മാത്രമല്ലല്ലോ, ഞാൻ വരുന്നതിനു മുമ്പ് ഇവിടെയുള്ള ചിലരുമായിട്ടൊക്കെ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നവർ അല്ലേ. അറിഞ്ഞിടത്തോളം നീയും രഞ്ജുവും ജസീനയും അനാമികയുമാണ് ഇവിടെ ആരുമായി ഡേറ്റിങ്ങും നൈറ്റ്സ്ലീപ്പും ഒന്നും ഇല്ലാത്തവർ. അവർ മൂന്നുപേരും പരസ്പരം എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. നീ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്ന് വരുന്നതാണ്. അപ്പൊ പിന്നെ നമ്മോട് അടുപ്പം കാണിക്കുമ്പോൾ ഒരു സൗഹൃദ ബന്ധം പോലെ കണ്ടാൽ പോരെ.?”
വാഹിദ് അവളുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്താൻ തുനിഞ്ഞു. അവൾക്ക് പക്ഷേ നാണം കാരണം അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ മടിയായിരുന്നു. അവൾ ബലം പിടിച്ചു മുഖം അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ചു നിന്നു.
“എങ്കിൽ എന്നെ വിടൂ. ഞാൻ പോട്ടെ. എല്ലാരേയും
കളിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് കൊതിയൊക്കെ തീർക്കൂ. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, എന്റെ ശരീരമുള്ളപ്പോ ഇനിയെന്തിനാ വേറെ പെണ്ണ് എന്ന് പറയുമെന്ന് കരുതി. എല്ലാ ആണുങ്ങൾക്കും എത്ര പേരെ കിട്ടിയാലും മതിയാവില്ല.”
ജൂലി അവനിൽ നിന്ന് അടർന്നു മാറി. പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചു. വാഹിദ് ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ വയറിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു മറുകൈ കൊണ്ട് മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി ചുണ്ടിലേക് മുഖം കുനിച്ചു അമർത്തി ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു.
“നിന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണ് വേറെയെതാ ജൂലീ. അവരോട് കൂടെ ചെയ്യുമ്പോ കാമവും നിന്റെകൂടെ ചെയ്യുമ്പോ അത് കവിതയുമല്ലേ.”
അവളുടെ ശരീരം കോരിത്തരിച്ച വാക്കുകളായിരുന്നു അത്. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിലിട്ടു മൂഞ്ചിനുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. ഒരു പൂച്ചാക്കുഞ്ഞിനെ പോലെ ആ മാദക മനോഹരി അവന്റെ കരുത്തുള്ള ആലിംഗനത്തിൽ ചേർന്നു നിന്നുകൊടുത്തു. പെട്ടന്ന് വനജ അങ്ങോട്ട് ഓടിക്കിതച്ചു വന്നു.
“മക്കളെ, രഞ്ജുമോള് വരുന്നുണ്ട്.”
അവരുടെ നിൽപ് കണ്ട് ഓടി അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് അവർ അധികം ശബ്ദമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ജൂലി ലജ്ജയും ഭയവും കാരണം ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞു വാഹിദിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി അവരുടെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു. മുലക്കണ്ണ് വസ്ത്രത്തിനു പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു നിൽക്കുന്നത് മറക്കാൻ അവൾ ചുരിദാറിന്റെ ഷോൾ വലിച്ചു ചുരുട്ടിയിട്ട് മാറു മറച്ചു.
(അദ്ധ്യായം 24)
ജൂലിയെ അടിമുടി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വനജ ചേച്ചിയുടെ മുന്നിൽ താൻ പിടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ നാണവും വാഹിദിന്റെ കുരുത്തക്കേടിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട നിമിഷം തന്നെ രഞ്ജിനി മാഡം ചവുട്ടിക്കുലുക്കി മുകളിലേക്ക് കയറിവന്നതും അവളിൽ പരിഭ്രാന്തിയുണ്ടാക്കി.