“വെങ്കിടി, നീ കരുതുന്നത് പോലെയല്ല അവളുടെ ജീവിതം. നീയൊരുപാട് പ്രണയവും ആഗ്രഹങ്ങളും ഉള്ളിൽ ചുമന്നതായിരിക്കാം അവളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. അവളെ ഒരാൾ പ്രണയിച്ചു വിവാഹം ചെയ്ത് ഒരു ദിവസം പോലും ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാതെ മുങ്ങിയ അനുഭവമുള്ള പെണ്ണാണ്. അയാളെ
അന്വേഷിച്ച് ഇവിടെയെത്തിയതാണ് സംഗി. അയാളെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു അങ്ങേരുടെ സുഹൃത്ത് അവളെ അയാളുടെ മുറിയിൽ പൂട്ടിയിട്ട് നന്നായി ഉപയോഗിച്ചു. ഇപ്പൊ വാഹിദിക്ക അവരിൽ നിന്ന് അവളെ പ്രൊട്ടക്റ്റ് ചെയ്യുകയാണ്. വെറുതെ അവളെ ഇനി നീയും തകർത്തു കളയരുത്. ഇക്കയെ നിനക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടാണ്. ആ ചതിച്ചവൻ ഇപ്പൊ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പോലും അറിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്. നിന്നെ വാഹിദ്ക്ക വെറുതെ വിടില്ല.”
അനാമിക ശാസനയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു താക്കീത് പോലെ പറഞ്ഞു. അവൻ അവൾ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കേട്ട് നിന്നിട്ട് സംഗീതയെ ഒന്ന് നോക്കി.
“എടോ, ഞാനും വിവാഹിതനാണ്. പക്ഷേ ഭാര്യ മരിച്ചുപോയി. രണ്ടുവയസ്സുള്ള ഒരു മകളുണ്ട്. അവൾക്ക് ഒരമ്മയും എനിക്ക് എന്നോട് ആത്മാർത്ഥതയുള്ള, എന്റെ കുഞ്ഞിനോട് സ്നേഹമുള്ള ഒരു ഒരു ഭാര്യവേണം. എനിക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടമാണ്. നീയൊന്ന് പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കൂ.”
വെങ്കിടി ശാന്തനായി തന്റെ സാഹചര്യം അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിട്ട് കാന്റീനിലേക്ക് നീങ്ങി നേരെ വനജയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. സംഗീതയോട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് വനജയോട് കോഫിക്ക് ഓർഡർ കൊടുത്തു.
“സംഗീ. എന്നോട് അനാമിക കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. ഞാൻ അവളോടും കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു. ഇനി നമ്മൾ രണ്ടുപേരും കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനാണ് ബാക്കിയുള്ളത്. ദയവ് ചെയ്ത് അനാമിക പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് എന്നോട് മറുപടി എന്തായാലും മനസ്സ് തുറന്ന് പറയൂ.”
വെങ്കിടി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അനാമിക അപ്പോഴേക്കും അങ്ങോട്ട് എത്തി. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ സംഗീതയെ ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി. സംഗീത അവളെയും.
“എല്ലാം അറിഞ്ഞില്ലേ. ഇനി ഒന്നുകൂടി പറയാം. ഇപ്പോ ആ നായ്ക്കളിൽ നിന്ന് എന്നെ സേഫ് ആക്കി കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് ആ ഭീകരനാണ്. അങ്ങേരുടെ എല്ലാ കരുതലും ഭീകരമായിട്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇഷ്ട്ടമാണ്, ജീവനാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പിന്നാലെ കൂടിയിട്ട് ആദ്യത്തെ ആവേശമൊക്കെ കഴിയുമ്പോ അവൻ അടിച്ചതിന്റെ മിച്ചമല്ലേ, മറ്റവൻ കുടിച്ചതിന്റെ മിച്ചമല്ലേ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ അല്ലേ. എന്നെ വെറുതെ വിട്ടൂടെ.? ഞാനൊരു പാവമാണ്. നിങ്ങടെയൊക്കെ പുത്തൻ ജീവിത സൂത്രങ്ങൾ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല ചേട്ടാ.”
നല്ല ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സംഗീത പറഞ്ഞു. വെങ്കിടിക്ക് അതിശയം തോന്നി. ഇത്ര മനോഹരമായ ശബ്ദത്തിൽ ഇത്ര സുന്ദരമായി സംസാരിക്കുമായിരുന്നോ ഇവൾ? എന്തൊരു രസമുള്ള സംസാരം. എന്തൊരു പ്രണയാത്മകമായ ശബ്ദം. ഹോ, എന്തൊരു സുഖമാണ് സംസാരിച്ചു നിൽക്കാൻ. ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ലേ തന്റെ ഭാര്യയും. വെറുമൊരു നാടൻ പെണ്ണ്. അവളുടെ പല സവിശേഷതകളും ഉള്ളത് പോലെയുണ്ട്. വെങ്കിടി ദയനീയമായി അനാമികയെ നോക്കി. അവൾ ഒന്നും പറയാതെ പൊയ്ക്കോളൂ എന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് അവന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. കോഫിയും വാങ്ങി അവൻ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ടേബിളിൽ ചെന്നിരുന്നു. അനാമിക അവളെയും കൂട്ടി അവിടേക്ക് വരുമെന്ന്
അവൻ പ്രത്യാശിച്ചു.
വാഹിദ് എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സംഗീതയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളും അനാമികയും എന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. തന്നെ നോക്കുകയും ചെയുന്നു. ഇന്നലത്തെ വഴക്കിന്റെ കാര്യമായിരിക്കും. അത് കഴിഞ്ഞു പാതിരാ നേരം വരെ അഴിഞ്ഞാടി കളിച്ചു തളർത്തിയിട്ടാണ് അവളെ ഉറങ്ങാൻ വിട്ടത്. ദേഷ്യം വന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം, അവൾക്ക് എത്ര തവണ വെള്ളം പോയിക്കാണുമെന്ന് അറിയില്ല, തനിക്ക് ഒരുപാട് സമയമെടുത്തിരുന്നു. പെണ്ണ് കിടന്ന് പിടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, കാലുപിടിച്ചു കരഞ്ഞിട്ട് അവസാനം കൂതിയിലാണ് വെള്ളം ഒഴിച്ച് കൊടുത്തത്. അപ്പോഴേക്കും അവൾ പാതിജീവൻ പോയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.