ഛെ! ബദ്മാഷ്! ബേഷരം! അവൾ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അവൻ്റെ ഉറച്ച നെഞ്ചിൽ മൃദുവായിടിച്ചു. എല്ലാ വൃത്തികേടുകളും നീ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു… ആഹ്! പിന്നിലെ സാരിക്കുത്തവൻ വലിച്ചൂരി കുണ്ടികൾ നഗ്നമാക്കിയപ്പോൾ അവളൊന്നു കിടുത്തു. പിന്നെയവൻ്റെ വിരൽ കുണ്ടിയിടുക്കിലെ വഴുക്കുന്ന ഈർപ്പത്തിനൊപ്പം മലദ്വാരത്തിൽ തുളഞ്ഞു കയറിയപ്പോൾ പൂറിലെ കിനിപ്പൊരു കുഞ്ഞുറവയായി…
മുന്നീ… ആ പരുത്ത സ്വരം വീണ്ടും! അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ടു മുഖമുയർത്തി..
ഇവിടെ ഞാൻ നിൻ്റേം അവളുടേം കുണ്ടിയിതുവരെ…. പെട്ടെന്നവൻ്റെ സ്വരം തരളിതമായി… അതിനു മുന്നേ ഞാൻ…
ശ്യാം! അവളവൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ കൈവെച്ചു പൊത്തി. നീയിനിയൊന്നും പറയരുത്. .. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞു… നിനക്കറിയില്ല… നിനക്കറിയില്ല…. അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി.
എബിയ്ക്കു പിന്നെയും കടുത്ത ക്ഷീണം തോന്നി. കുമുദ്! അവൻ്റെ ശബ്ദമിപ്പോൾ പരുത്തതായിരുന്നില്ല.. മൃദുവും സൗമ്യവുമായിരുന്നു. ഞാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആളല്ല.. ഞാൻ എബിയാണ്..
കുമുദ് അവൻ്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ മുട്ടുകുത്തി അവൻ്റെ മുഖം കൈക്കുടന്നയിലുയർത്തി…
മുന്നാ! അവളുടെ സ്വരം തരളിതമായിരുന്നു… വരണ്ടുണങ്ങിയിരുന്ന രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്… ചാറ്റൽ മഴ..പിന്നെ പച്ചപ്പ്… പിന്നെ വസന്തം… ഇതെല്ലാം നീ തിരികെ കൊണ്ടു വന്നു… ഒരിക്കൽക്കൂടി… ഒരിക്കൽക്കൂടി… എനിക്കു വേറൊന്നും വേണ്ട… നീയാരാണെന്നെനിക്കറിയില്ല… എന്നാലെനിക്ക്.. അവൾക്കും, എനിക്കുറപ്പാണ്… നീ ശ്യാമാണ്! ഈ നിമിഷങ്ങൾ മതിയെനിക്ക്…
ബാക്കി കഥകൾ സ്റ്റെല്ലയോടു ചോദിക്ക്… നിറഞ്ഞുതുടങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി അവളെണീറ്റ് അവൻ്റ മുഖം നഗ്നമായ മുലകളിലേക്കമർത്തി… നീ വിശ്രമിക്ക്… നമുക്ക് സമയമുണ്ട്…
എബി മൂന്നു ദിവസം ജ്വരത്തിൻ്റെ പിടിയിലായി. ആശുപത്രിയിൽ പോവാൻ അവനു താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു… ഇടയ്ക്കെപ്പൊഴോ മൊബൈലോണാക്കിയപ്പോൾ സീനയുടെ എത്രയോ മെസേജുകൾ!
മമ്മി പോയി, എബീ! നിന്നെയും കിട്ടുന്നില്ല. നിൻ്റെ മമ്മ സുഖം പ്രാപിച്ചു വരുന്നെന്നു കരുതട്ടെ. എനിക്കിവിടെ നില്ക്കാനാവില്ല. ലണ്ടനിലേക്ക് പോവുന്നു. കസിനുണ്ടവിടെ. നീ ഫ്രീയാവുമ്പോൾ മാത്രം എനിക്കൊരു മെസേജിടുക… നിൻ്റെ സീന..
എബിയ്ക്കു വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി. പാവം പെണ്ണ്. അവളുടെ അമ്മയുടെ തനിസ്വഭാവം അവൾക്കറിഞ്ഞൂടാ. ഡീ! മമ്മീടെ കാര്യമറിഞ്ഞു. എന്തുപറ്റി? പെട്ടെന്നിങ്ങനെ? ഞാൻ ആശുപത്രീലാണ്. ഫോണെടയ്ക്കു കേടായി. ഇത്തിരി ദിവസം കൂടി എടുക്കും. നീ പറ്റുമ്പോൾ മെസേജ് ചെയ്യണം….
പിന്നെ അമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചു.
എന്നാടാ ഇത്! മൂന്നു ദിവസമായി. നിന്നെ വിളിയോടു വിളിയാണ്. ഫോൺ ഓഫാണ്. ഇപ്പഴെങ്കിലും ഒന്നു വിളിച്ചല്ലോ.. ത്രേസ്യാമ്മ പാതി ശകാരവും പാതി പരിഭവവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പ്രതികരിച്ചു.
എബിയ്ക്കു ചിരി വന്നു… ഇവിടെ മനുഷ്യൻ്റെ തലയ്ക്കു തീപിടിക്കുമ്പോഴാണ് അമ്മച്ചീടെ നിഷ്കളങ്കമായ ദേഷ്യപ്പെടൽ.
എൻ്റമ്മച്ചീ. ഫോൺ വെള്ളത്തീ വീണു. ഇതു ഗോവയല്ല്യോ. എല്ലാമങ്ങ് സാമട്ടിലാന്നേ! എബി ത്രേസ്യയെ തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
എടാ കൊച്ചനേ! ലാൻഡ് ലൈനില്ലിയോ? ഇനി ഗോവേല് അതുമില്ലെന്നു പറ! അവർക്കിത്തിരി അരിശം വന്നു.
ശരി ശരിയമ്മച്ചീ. വിളിച്ചോളാമേ! എബി മനസ്സുകൊണ്ടൊന്നു തൊഴുതു.
ആ വെയ്ക്കാൻ വരട്ടെ. ഞാൻ ഗണകൻ സാറു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള് നിന്നോടു പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ? എല്ലാം ചെയ്തോടാ?
ആ പള്ളീപ്പോയാരുന്നു. എബി അമ്മച്ചിയന്നു പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഗണപതീടമ്പലത്തില് വഴിപാട് കഴിപ്പിച്ചോ? ഓ! വിട്ടുപോയമ്മച്ചീ. എബി നാവു കടിച്ചു. ഞാൻ ചെയ്യിച്ചോളാം.
മോനേ! ത്രേസ്യാമ്മയുടെ സ്വരത്തിൽ അവനോടുള്ള സ്നേഹം പുരണ്ട മാർദ്ദവം കലർന്നു. നീയതങ്ങോട്ടു കഴിപ്പിച്ചാട്ടെ. ഗണകൻ സാറ് ഒന്നും കാണാതങ്ങനെ പറയുന്നാളല്ല…
ഇന്നു തന്നെ ചെയ്യാമമ്മച്ചീ. ഫോൺ വെക്കുവാണേ! കുമുദ്! അവനുറക്കെ വിളിച്ചു.
