സാധാരണയായി ഇരകളെ കടിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ മുറിപ്പാട് പോലും ബാക്കിയാകാതെ മായ്ച്ചുകളയാൻ പ്രകൃതി തന്നെ അവരുടെ വർഗ്ഗത്തിന് നൽകിയ വരദാനമായിരുന്നു അത്.
അവളുടെ നാവ് തൊട്ടതും ആഴത്തിലുള്ള ആ മുറിവിനുള്ളിൽ നിന്നും നേരിയൊരു പുക ഉയരുന്നതുപോലെ തോന്നി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം, മുറിഞ്ഞ ഞരമ്പുകൾ തനിയെ കൂടിച്ചേരാൻ തുടങ്ങി. പുറത്തേക്കുള്ള രക്തപ്രവാഹം പൂർണ്ണമായും നിലച്ചു.
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ മുറിവിന് മുകളിൽ നാവുകൊണ്ട് തലോടിയതോടെ, കീറിപ്പോയ തൊലിപ്പുറം പതുക്കെ ഒത്തുചേർന്ന് അവിടെയൊരു മുറിവുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ചെറിയൊരു പാടുപോലും ഇല്ലാതെ ചർമ്മം പഴയതുപോലെ സാധാരണ നിലയിലായി!
ശേഷം അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു. ആ അപരിചിതയായ സ്ത്രീ കടിച്ചുമുറിച്ച ആ ഭാഗത്തും അവൾ തന്റെ ഉമിനീർ പുരട്ടി.
അവിടെയും കോശങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്ന് ആ പല്ലിന്റെ പാടുകൾ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോയി. ഇനി ഏതൊരു ഡോക്ടർ പരിശോധിച്ചാലും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ഒരു പോറൽ പോലും കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല!
അത്രയും ചെയ്തപ്പോഴേക്കും അനുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഊർജ്ജം ഏകദേശം വറ്റിയിരുന്നു.
അവൾ വല്ലാതെ കിതച്ചു.
എന്നാൽ അപകടം അവിടംകൊണ്ട് ഒഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയെങ്കിലും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വലിയൊരു അളവ് രക്തം ഇതിനോടകം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ തലച്ചോറിലേക്കും ഹൃദയത്തിലേക്കുമുള്ള രക്തയോട്ടം നിലനിർത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.
അവൾ വേഗം അവന്റെ തല മടിയിൽ നിന്നും താഴ്ത്തി തറയിൽ നേരെ കിടത്തി. ശേഷം കട്ടിലിൽ
നിന്നും രണ്ട് തലയിണകൾ വലിച്ചെടുത്ത് അവന്റെ കാലുകൾക്ക് അടിയിൽ വെച്ച്, കാലുകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിവെച്ചു (Trendelenburg position).
ശരീരത്തിന്റെ താഴെ ഭാഗത്തുള്ള രക്തം ഗുരുത്വാകർഷണം വഴി തിരികെ ഹൃദയത്തിലേക്കും തലച്ചോറിലേക്കും എത്താനുള്ള ഒരു ഡോക്ടറുടെ മനസ്സാന്നിധ്യമായിരുന്നു അത്.
അവൾ വിരലുകൾ അവന്റെ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പിലേക്ക് വെച്ചു. നാഡിമിടിപ്പ് ഇപ്പോഴും വളരെ ദുർബലമാണ്. ശരീരത്തിന്റെ താപനില ഭയാനകമാംവിധം താഴ്ന്നുപോകുന്നു (Hypothermia).
അവന്റെ ഹൃദയം നിലച്ചുപോകുമോ എന്ന് അവൾ ഭയന്നു.
അവൾ ഇരുകൈകളും കൂട്ടിത്തിരുമ്മി.
തന്നിൽ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാനത്തെ കുറച്ച് ഊർജ്ജങ്ങൾ അവൾ കൈപ്പത്തികളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചെടുത്തു.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ കൈകൾ തീക്കനൽ പോലെ ചുട്ടുപൊള്ളാൻ തുടങ്ങി.
ആ ചൂടുള്ള കൈകൾ അവൾ അഭിയുടെ തണുത്തുറഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തിവെച്ചു.
തന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ അമാനുഷികമായ താപവും, ഒപ്പം നേരിയ തോതിലുള്ള വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളും ഒരു നാച്ചുറൽ പേസ്മേക്കർ പോലെ അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് അവൾ പകർന്നുനൽകാൻ തുടങ്ങി.
ഓരോ തവണ അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് താളം തെറ്റുമ്പോഴും, അവളുടെ കൈകളിൽ നിന്നുള്ള ആ ഊർജ്ജം അതിനെ തിരികെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
സ്വന്തം ശരീരം തളർന്ന് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, കണ്മുന്നിൽ കിടക്കുന്നവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് സാധാരണ നിലയിലാകുന്നതുവരെ അവൾ കൈകൾ അവിടെനിന്നും മാറ്റിയില്ല.
ഒടുവിൽ, മിനിറ്റുകൾ നീണ്ട ആ ജീവന്മരണ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ, അഭിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പതിയെ താളം വീണ്ടെടുത്തു. നീലിച്ചിരുന്ന അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നേരിയൊരു ചുവപ്പുനിറം പടരുന്നതും, ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ക്രമമാകുന്നതും കണ്ടപ്പോഴാണ് അനുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ആശ്വാസത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ കണ്ണുനീർത്തുള്ളി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറ്റുവീണത്.
അവൻ അപകടനില തരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ്, ജീവൻ തിരികെ കിട്ടിയ
തന്റെ പ്രിയതമന്റെ നെറ്റിയിൽ പ്രണയത്തോടെയും നന്ദിയോടെയും അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
അഭിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് സാധാരണ നിലയിലായെങ്കിലും അവൻ പൂർണ്ണമായും അപകടനില തരണം ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അനുവിനറിയാമായിരുന്നു. ശരീരത്തിൽ നിന്നും വാർന്നുപോയ അത്രയും വലിയ അളവിലുള്ള രക്തത്തിന് പകരം നൽകാൻ അവളുടെ അമാനുഷിക ശക്തികൾക്ക് കഴിയില്ല.