അവൾ എഴുന്നേറ്റ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. വിനോദ് സാർ അവളുടെ ഓരോ ചലനവും ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടുപ്പിലെ ആ വടിവ് സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം മിന്നി.
അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് സ്കൂൾ കാന്റീനിലേക്ക് നടന്നു. വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ കൈകൾ തമ്മിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്കൂൾ കാന്റീനിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ മൂലയിലുള്ള ടേബിളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു. ചായയുടെയും വടയുടെയും മണം അവിടെയാകെ പടർന്നുനിൽക്കുന്നു. മാളവിക ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് വീണ്ടും തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതിമാറി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ ബ്ലൗസ് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
വിനോദ് സാർ മാളവികയുടെ നേരെ എതിരെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു. മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ അദ്ദേഹം തന്റെ കാൽ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീക്കി. മാളവികയുടെ മൃദുവായ കാലുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാന്റ്സ് ഉരസുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവൾ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി കാലെടുക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ പ്രത്യേക തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകളോട് ചേർത്തുതന്നെ വെച്ചു.
അപ്പോഴാണ് കാന്റീൻ നടത്തുന്ന ദാസേട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്.
ദാസേട്ടൻ: “എന്താ സാറേ… ഇന്ന് ടീച്ചറും കൂടെയുണ്ടല്ലോ? കഴിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടത്? നല്ല ചൂട് ഉഴുന്നുവടയുണ്ട്.”
വിനോദ് സാർ: (മാളവികയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട്) “എന്താ ടീച്ചറെ… നമുക്ക് ആ ഉഴുന്നുവട തന്നെ എടുക്കാം അല്ലേ? എനിക്ക് വടയാ ഭയങ്കര താല്പര്യം.”
അദ്ദേഹം ‘വട’ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ വയറിലെ ആ വടിവൊത്ത പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലേക്കാണ് നോക്കിയത്. മാളവികയ്ക്ക് ആ ഡബിൾ മീനിംഗ് മനസ്സിലായി. അവൾ മുഖം താഴ്ത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
മാളവിക: “ശരി ദാസേട്ടാ… രണ്ട് ചായയും നാല് വടയും എടുത്തോളൂ.”
ദാസേട്ടൻ പോയതും വിനോദ് സാർ പതുക്കെ മേശയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം മാളവികയുടെ മെറൂൺ ബ്ലൗസിന്റെ ആഴമുള്ള കഴുത്തിലേക്കായിരുന്നു.
കുനിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ അരികുകളും, അതിനുള്ളിൽ തിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയും അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.വിനോദ് സാർ: “ഈ മെറൂൺ കളർ നിനക്ക് ശരിക്കും ചേരുന്നുണ്ട് മാളവിക.
ബസ്സിലെ തിരക്കിലൊക്കെ പെട്ടതുകൊണ്ട് സാരി ആകെ ഒന്ന് അലങ്കോലപ്പെട്ടെങ്കിലും, ആ ഒരു ‘മെസ്സി ലുക്ക്’ നിനക്ക് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്.”
അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് താളം പിടിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് മനപ്പൂർവ്വം എന്നോണം മാളവികയുടെ കയ്യിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിരലുകൾ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.
മാളവിക: “സാർ ചുമ്മാ എന്നെ കളിയാക്കുകയാണോ? വിയർത്തു കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ സാർ?
ദാസേട്ടൻ ചായയും വടയുമായി വന്നപ്പോൾ അവർ സംഭാഷണം നിർത്തി. വട കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ തന്റെ കാൽ അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരുകി. മാളവികയുടെ തുടകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാൽമുട്ടുകൾ അമർന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
ചൂടുള്ള ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ അവളുടെ ആ ഭാവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
മാളവിക: “സാർ… ആ ക്ലാസ്സിൽ സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ പകരക്കാരിയായി പോയപ്പോൾ ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന രണ്ട് കുട്ടികൾ. എനിക്ക് അവരുടെ പേര് അറിയില്ല,
വിനോദ് സാർ: (ചായ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിവെച്ച് താല്പര്യത്തോടെ) “അതെയോ? എങ്ങനെയുള്ളവരാണ് അവർ? ഒന്ന് വിവരിക്കാമോ?”
മാളവിക: “ഒരാൾ കുറച്ച് പൊക്കമുള്ള, കയ്യിൽ ഒരു കറുത്ത ചരട് കെട്ടിയ പയ്യനാണ്. കൂടെയുള്ളവൻ എപ്പോഴും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ ഡബിൾ മീനിംഗ് തമാശകൾ പറയുന്ന ഒരു ടൈപ്പ്. അവർ രണ്ടുപേരും കൂടി സംശയം ചോദിക്കാനെന്ന പേരിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഒരാൾ പാട്ടൊക്കെ പാടി എന്നെ കളിയാക്കാൻ നോക്കി.