വിനോദ് സാർ: “സൗമ്യ ടീച്ചർക്ക് എന്തോ വലിയ എമർജൻസി ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും മാളവിക രാത്രി അവരെ ഒന്ന് വിളിച്ച് കാര്യം അന്വേഷിക്കണം. എന്നിട്ട് എന്നെയും ഒന്ന് അറിയിക്കണേ.”
അദ്ദേഹം അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു വന്നു. മാളവിക തന്റെ റെക്കോർഡ് ബുക്കുകൾ അടുക്കി വെക്കുകയായിരുന്നു.
വിനോദ് സാർ: “പിന്നെ മാളവിക… ആ ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേരൊക്കെ ഇത്തിരി അലമ്പാണ്. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് അവരെ ഹാൻഡിൽ ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുമെങ്കിൽ പറയണം. വേണമെങ്കിൽ നീ ഇവിടെ ഇരുന്നോ, ഞാൻ പോയി അവരെ നോക്കിക്കോളാം.”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വരത്തിലെ ആ സംരക്ഷണമനോഭാവം മാളവികയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷം നൽകി. അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
മാളവിക: “അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സാർ. നമ്മുടെ പിള്ളേരല്ലേ, അവരെ എനിക്കറിയാം. ഞാൻ പോയി നോക്കിക്കോളാം. സാർ ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂ.”
ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാനായി മാളവിക എഴുന്നേറ്റു. ആ നേരത്ത് അവൾ തന്റെ സാരി ഒന്ന് ഒതുക്കി ചുറ്റി. കുനിഞ്ഞ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ശരിയാക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവും, ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടത്തിന്റെ വശ്യതയും വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി.
സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിലേക്ക് വലിച്ചിടുമ്പോൾ അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിന്റെ ഭാഗം വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വിനോദ് സാർ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ ആ കാഴ്ച ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
മാളവിക പതുക്കെ നടന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേക താളം ഉണ്ടായിരുന്നു. മെറൂൺ സാരിയുടെ അരികുകൾ അവളുടെ കാലുകളിൽ തട്ടിത്തടഞ്ഞു. വിനോദ് സാർ തന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു തന്നെ അവളുടെ ആ പോക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവൾ ക്ലാസ് മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നത് വരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ആ പിന്നഴകിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
സൗമ്യ ടീച്ചറുടെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് മാളവിക നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ, അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും ആ മെറൂൺ സാരി അവളുടെ ഉടലിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടന്നു. ക്ലാസ്സിന് പുറത്തെ വരാന്തയിൽ എത്തിയപ്പോൾത്തന്നെ അകത്തുനിന്നും കുട്ടികളുടെ ആവേശത്തിലുള്ള ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു.
അവിടെ ബാക്ക് ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ദീപക്കും ശ്യാമും അടക്കമുള്ള സംഘം മാളവികയെ കണ്ടതും പരസ്പരം കണ്ണുചിമ്മി.
ദീപക്: “എടാ ശ്യാമേ… നോക്കിയേടാ, സൗമ്യക്ക് പകരം വന്ന ചരക്കിനെ നോക്ക്. ആ മെറൂൺ സാരിയിൽ അവളുടെ ആ ഫിഗർ കണ്ടോ? ഇന്ന് നമ്മൾ ശരിക്കും അങ്ങോട്ട് ആസ്വദിക്കും.”
ശ്യാം: “സത്യം… ആ സൗമ്യ പൂറി വരാതിരുന്നത് നന്നായി. മാളവിക ടീച്ചറുടെ ഈ സ്ട്രക്ചർ ഒന്ന് കാണേണ്ടത് തന്നെയാ. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കുമ്പോൾ ആ വയറൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കിയേ!”
മാളവിക ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയതും കുട്ടികൾ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് “ഗുഡ് ആഫ്റ്റർനൂൺ ടീച്ചർ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
മാളവിക: “ഇന്ന് സൗമ്യ ടീച്ചർക്ക് ഒരു അത്യാവശ്യം വന്നതുകൊണ്ട് പോയതാണ്. പകരം ഈ പിരീഡ് ഞാൻ എടുക്കും. നിങ്ങൾ ടെക്സ്റ്റ് ഒക്കെ എടുത്ത് പഠിച്ചോളൂ. ആരും ബഹളം വെക്കരുത്.”
മാളവിക ക്ലാസ്സിൻ്റെ നടുവിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത വയറും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഇടയ്ക്കിടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വശ്യത കണ്ടപ്പോൾ ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ ദീപക്കിന് നിയന്ത്രണം വിട്ടു.
ദീപക്: (ശ്യാമിനോട്) “എടാ… പെട്ടെന്ന് നിൻ്റെ ഫോൺ എടുത്തേ. ആ വയറും പൊക്കിൾച്ചുഴിയും കാണുന്ന രീതിയിൽ രണ്ട് ഫോട്ടോ എടുത്തോ. ഇത്തരം ചാൻസ് ഇനി കിട്ടില്ല.”
ശ്യാം പതുക്കെ ഡെസ്ക്കിന് അടിയിലൂടെ ഫോൺ ഉയർത്തി മാളവികയുടെ വയറിലെ ആ വടിവുകൾ ക്യാമറയിൽ പകർത്തി. അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ മടക്കുകളും അവർ ആസ്വദിച്ചു.അപ്പോഴാണ് അവർ ഒരു പ്ലാൻ ഇട്ടത്. മിഡിൽ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ശ്യാം കൈ പൊക്കി.
ശ്യാം: “ടീച്ചർ… എനിക്കൊരു ഡൗട്ട് ഉണ്ട്. ഇതൊന്ന് പറഞ്ഞു തരുമോ?”