രാഹുൽ: “നിന്റെ ഈ പേടി എനിക്ക് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല. അച്ഛൻ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്നതല്ലേ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ അദ്ദേഹം നോക്കിക്കോളും. വെറുതെ എന്റെ തല തിന്നാതെ ആ സാരി വേഗം ഉടുത്ത് സ്കൂളിൽ പോകാൻ നോക്ക്. എനിക്ക് ഇവിടെ വേറെ പണിയുണ്ട്.”
അത്രയും പറഞ്ഞ് രാഹുൽ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിനോദ് സാർ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്ര ബഹുമാനത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്! എന്നാൽ ഇവിടെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്റെ സുരക്ഷയെക്കാൾ വലുതായി കാണുന്നത് അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെയും കുറച്ച് പണത്തെയുമാണ്.
സാരി ഉടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ തകർന്നിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ മെറൂൺ സാരിയിൽ അതിസുന്ദരിയായിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഭയം ബാക്കിയായിരുന്നു. ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ വരുന്നതോടെ തന്റെ സ്വകാര്യത ഇല്ലാതാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
രാഹുലുമായുള്ള ആ വല്ലാത്ത വീഡിയോ കോൾ കഴിഞ്ഞ് കണ്ണുതുടച്ച് മാളവിക സാരിയുടെ തലപ്പൊന്ന് കുത്തിയിട്ടു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുഖം ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി. മെറൂൺ സാരിയുടെ ശാലീനതയിൽ അവൾ അതിസുന്ദരിയായിരുന്നുവെങ്കിലും ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ സങ്കടം മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അപ്പോഴാണ് താഴെ നിന്നും അമ്മയുടെ വിളി വന്നത്.
അമ്മ: “മാളൂ… ചായ തണുത്തു പോകുന്നു, വേഗം വാ മോളെ. സ്കൂളിൽ പോകാൻ സമയമായില്ലേ?”
അവൾ പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് ചെന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അച്ഛൻ ചായ കുടിച്ചു തീർക്കാറായിരുന്നു. മാളവിക വന്നു കസേര വലിച്ചിട്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യവും ഗൗരവവും കലർന്നിരുന്നു. പണിക്കാരെ താമസിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവൾ കാണിച്ച എതിർപ്പ് അദ്ദേഹത്തെ അത്രമേൽ ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
അച്ഛൻ: (ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്ത് ശബ്ദത്തോടെ വെച്ചുകൊണ്ട്) “പറഞ്ഞതൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ?അത്രയും പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ദേഷ്യത്തോടെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്തു.
അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മ: “സാരമില്ല മാളൂ… അച്ഛന്റെ സ്വഭാവം അറിയില്ലേ? നീ അത് വിട്ടേക്ക്. കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കട്ടെ?”
മാളവിക: “വേണ്ടമ്മേ, വിശപ്പില്ല. ഈ ചായ മതി.ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് മാളവിക ബാഗും എടുത്ത് ഇറങ്ങി. ഉമ്മറത്ത് അച്ഛൻ ഇപ്പോഴും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
മാളവിക: “അച്ഛാ… ഞാൻ പോകുന്നു.”
അച്ഛൻ പത്രത്തിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു, ഒരു മറുപടിയും പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ മകളെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അദ്ദേഹം ആ ദേഷ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങൽ തോന്നി.
വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു.ടൗണിലെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ദൂരെയൊരു ബസ് വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ ബാഗ് തോളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
സ്കൂൾ സമയം ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.കയറാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ ബാക്കിലൂടെ കേറിക്കോ…” എന്ന് കിളി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ മാളവിക വേഗം പിൻവാതിലിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെയും തിരക്കിന് കുറവൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കമ്പിയിൽ പിടിച്ച് ബസ്സിലേക്ക് ആഞ്ഞു കയറുമ്പോൾ അവളുടെ മെറൂൺ സാരിയുടെ തലപ്പ് തിരക്കിനിടയിൽ കുരുങ്ങി ഒന്നമർന്നു.
ബസ്സിനുള്ളിലെ കഠിനമായ തിരക്കിൽ മാളവികയ്ക്ക് സീറ്റുകളൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അവൾ കമ്പിയിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നവർ തള്ളിക്കയറാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ഉന്തും തള്ളും കാരണം അവളുടെ സാരിയുടെ കുത്ത് പതുക്കെ അയഞ്ഞു. സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും വഴുതി മാറിയതോടെ, അവളുടെ വയറിന്റെ ഭാഗവും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും തെളിഞ്ഞു കണ്ടു.