അച്ഛൻ: “ഞാൻ പറഞ്ഞു എന്ന് മാത്രം. നീ സമ്മതിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അവർ വരും. എന്റെ വീട്ടിൽ ആര് താമസിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്ക് നിന്റെ പെർമിഷൻ വേണ്ട. നിന്നോട് ഒരു മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ. ഇനി ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു സംസാരം വേണ്ട.”
അമ്മ അരികിൽ വന്ന് മാളവികയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
അമ്മ: “സാരമില്ല മോളെ, അവർ അവിടെ സൈഡിലല്ലേ നിൽക്കുന്നത്? നമുക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.”
മാളവിക: “അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അത് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ. എനിക്ക് ജോസഫിന്റെ ആ പണിക്കാരെ കാണുന്നത് തന്നെ പേടിയാണ്. ആ ജോസഫ് മുതലാളിയുടെ നോട്ടം തന്നെ ശരിയല്ല, പിന്നെയാണോ അയാളുടെ പണിക്കാർ!”
അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
അച്ഛന്റെ കർക്കശമായ മറുപടി കേട്ട് മനസ്സ് മടുത്ത് മാളവിക തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ മുറിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ഫോൺ ചാർജിലിട്ടു. ഇന്ന് സ്കൂളിൽ പോകാൻ അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു മെറൂൺ കളർ സാരിയാണ്. അലമാര തുറന്ന് ആ സാരിയും, അതിന് ചേരുന്ന ബ്ലൗസും, അടിപ്പാവാടയും പിന്നെ ഒരു ക്രീം കളർ ബ്രായും എടുത്ത് കട്ടിലിൽ വിരിച്ചിട്ടു.കുളിക്കാനായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ വിനോദ് സാർ അയച്ച ആ വീഡിയോയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുതലുള്ള സംസാരവുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ.
കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു തോർത്ത് മാത്രം ശരീരത്തിൽ ചുറ്റി അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ തോളിലൂടെയും പുറകിലൂടെയും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നനവാർന്ന ശരീരം കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി.
അവൾ ജനലിനടുത്തേക്ക് പോയി കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ടു. നേർത്ത ട്രാൻസ്പെരന്റ് ആയ കർട്ടനായതുകൊണ്ട് പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ മങ്ങലായി കാണാം. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അണിയാൻ തുടങ്ങി.
ആദ്യം ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ ഇടുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം നോക്കി അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് സാരി ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.
നോക്കിയപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ വീഡിയോ കോൾ ആണ്. അവൾ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് ചരിച്ചുവെച്ച് കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
രാഹുൽ: “എന്താടി… ഇത്ര നേരത്തെ ഒരുങ്ങുകയാണോ? ഈ മെറൂൺ ബ്ലൗസിൽ നിന്നെ കാണാൻ നല്ല ലുക്ക് ഉണ്ടല്ലോ. ആ ബ്രാ സ്ട്രാപ്പ് ഒക്കെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ശരിയാക്കി ഇട്ടൂടെ?”
രാഹുലിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരുതരം അസ്വസ്ഥത തോന്നി. എങ്കിലും അവൾ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ എടുത്തുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
മാളവിക: “സ്കൂളിൽ പോകണ്ടേ രാഹുൽ, അതുകൊണ്ട് നേരത്തെ ഒരുങ്ങുന്നതാണ്. നിനക്ക് സുഖമാണോ?”
രാഹുൽ: “എനിക്ക് സുഖമാണ്. പക്ഷെ നീ അറിഞ്ഞല്ലോ, അവിടെ വീട്ടിൽ അടുത്ത മാസം മുതൽ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ വരുന്നുണ്ടെന്ന്. അച്ഛൻ എന്നോട് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതൊക്കെ നല്ല കാര്യമാണ്, കുറച്ച് വരുമാനം കിട്ടുമല്ലോ.”
സാരി ഉടുക്കുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ കൈകൾ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.
മാളവിക: “രാഹുൽ, നിനക്കും അത് സമ്മതമാണോ? ഓരോരോ പണിക്കാർ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും താൽപ്പര്യമില്ല. എനിക്ക് അവിടെ സമാധാനമായി നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല. അച്ഛനോട് നീയൊന്ന് സംസാരിക്കില്ലേ?”
രാഹുലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യം പടർന്നു.
രാഹുൽ: “നീ എന്തിനാടി എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് അടിക്കുന്നത്? അച്ഛൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അത് അനുസരിച്ചാൽ മതി. പണിക്കാർ വന്നാൽ നിനക്ക് എന്താ കുഴപ്പം? നീ നിന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്നാൽ പോരേ? വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.”
മാളവിക: “എനിക്ക് പേടിയാണ് രാഹുൽ. ആ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു ചിന്തയുമില്ലേ?”