അർജുൻ: എന്താണ് അവളിൽ ഇത്ര പ്രത്യേകത?
ദേവിക: അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുപോകും. അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ ചിരി കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാൻ തോന്നും. അവൾ ക്ലാസിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മനസ്സിന് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷമാണ്.
അവൾ ഇല്ലാത്ത ദിവസം എന്തുകൊണ്ടാണ് വരാത്തതെന്ന് പോലും ഞാൻ ചിന്തിക്കാറുണ്ട്.
അർജുൻ: (ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ) ഓഹോ… നമ്മുടെ ദേവിക മിസ്സിന് ഒരു ഫേവറിറ്റ് സ്റ്റുഡന്റ് വന്നല്ലോ!
ദേവിക: (അവൻ്റെ കൈയിൽ ചെറുതായി അടിച്ചുകൊണ്ട്) അയ്യോ, നീ കളിയാക്കല്ലേ! ഞാൻ സീരിയസ്സായിട്ടാണ് പറയുന്നത്.
അർജുൻ: ശരി, ശരി. ഞാൻ കളിയാക്കുന്നില്ല. നീ അവളെക്കുറിച്ച്
പറയുമ്പോൾ നിൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.
ദേവികയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. അവൾ കുറച്ചുനേരം കൈവിരലുകളിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.
ദേവിക: അർജുനേട്ടാ… എനിക്ക് അവളോട് തോന്നുന്നത് ഒരു ടീച്ചറിന് സ്റ്റുഡന്റിനോട് തോന്നുന്ന ഇഷ്ടം മാത്രമല്ല.
അർജുൻ: (അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട്) പിന്നെ? നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?
ദേവിക ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു. ഇത്തവണ അവൾ ഒന്നും മറച്ചുവെച്ചില്ല.
ദേവിക: എനിക്ക് മാളവികയോട് ഒരു പെണ്ണിന് മറ്റൊരു പെണ്ണിനോട് തോന്നുന്ന പ്രണയമാണ് തോന്നുന്നത്. ഒരു ലെസ്ബിയൻ ആകർഷണം. ഇതുവരെ എനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു വികാരം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആദ്യം എനിക്കുതന്നെ അത് അംഗീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദനായി. ദേവിക അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ദേവിക: നീ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചോ?
അർജുൻ: ഇല്ല, ദേവൂ. നീ പറയുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കുകയാണ്. നിനക്ക് അങ്ങനെ ഒരു വികാരം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് തുറന്നുപറയുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല.
ദേവിക: എനിക്ക് അവളെ കാണുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ അവളോട് കുറച്ചുകൂടി സംസാരിക്കണമെന്ന് തോന്നും. അവളുടെ വിശേഷങ്ങളൊക്കെ അറിയണമെന്ന് തോന്നും.
അവൾ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷമാണ്.
അർജുൻ: അപ്പോൾ അവളോട് നിനക്ക് പ്രണയവികാരമാണെന്ന് തന്നെയാണോ തോന്നുന്നത്?
ദേവിക: അതെ, അങ്ങനെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
ദേവികയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം തെളിഞ്ഞു. അർജുൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അർജുൻ: ശരി. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? എന്താണ് അവളിൽ നിന്നെ ഇത്രയധികം ആകർഷിക്കുന്നത്?
ആ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ ദേവികയുടെ മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
ദേവിക: അർജുനേട്ടാ… അവളെ എങ്ങനെയാ പറഞ്ഞുതരേണ്ടത്?
അവളെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണം തോന്നും.
അർജുൻ: അത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയാണോ?
ദേവിക: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) നീ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ! ഒരിക്കൽ കണ്ടാൽ നിനക്ക് മനസ്സിലാകും.
അർജുൻ: എന്നാ നീ തന്നെ പറഞ്ഞുതാ. എന്താണ് അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഇത്ര പ്രത്യേകത?
ദേവിക ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മാളവികയെ ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
ദേവിക: അവൾക്ക് നല്ല ഭംഗിയുള്ള മുഖമാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമുണ്ട്. സംസാരിക്കുമ്പോൾ നേരെ നോക്കിയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിഷ്കളങ്കതയുണ്ട്.
അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ മുഖം മുഴുവൻ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും.ആ ചുവന്ന ചുണ്ടിൽ ഒന്ന് അമർത്തിയാൽ അപ്പൊ ചോര ചാടിപോകും ..
അർജുൻ: ഹ്മ്… നീ അവളെ ഒരുപാട് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ!
ദേവിക: (നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) അങ്ങനെയല്ലാതെ പിന്നെ! അവളുടെ മുടിയും മുഖത്തെ ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയും സംസാരിക്കുമ്പോഴുള്ള ആത്മവിശ്വാസവുമെല്ലാം കൂടുമ്പോൾ അറിയാതെ വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ചുപോകും.
അർജുൻ: അപ്പോൾ സൗന്ദര്യം മാത്രമല്ല, അവളുടെ സ്വഭാവവും നിന്നെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ട്.
ദേവിക: അതെ. അവൾക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടല്ലോ. എന്നിട്ടും പഠനം തുടരാനും സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാനും അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ അവളോട് ബഹുമാനം തോന്നും.