മോളെ ഉള്ളിൽ കളഞ്ഞത് പ്രശ്നമാകുമോ
ആകാൻ സാധ്യതയില്ല സേഫ് പിരീഡാണ് … എങ്കിലും എനിക്ക് റിസ്കെടുക്കാൻ പറ്റില്ല എനിക്ക് എന്തായാലും പഠിക്കണം … നല്ല മാർക് വേണം ജോലിവേണം …ഒപ്പം നിന്നെയും
നീ നാളെ മെഡിസിൻ അറേഞ്ച് ചെയ്തുതന്നാൽമതി
അത് ഞാൻ കൊണ്ടുവരാം
പുലർച്ചയവളുടെ പിന്നഴകിൻ്റെ ആഴവും അവൻ്റെ കുണ്ണക്കുട്ടൻ അറിഞ്ഞു… അവളുടെ വിവാഹം നടന്ന സമയത്തുപോലും തൻ്റെ ഭർത്താവിന് അവളോട് ഇത്രക്കും കൊതിതോന്നിയിട്ടില്ലെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു
അവർ ആ സുഖത്തിൽ ഒന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി
രാവിലെ അമ്മയുടെ വിളികേട്ടാണ് അവർ കണ്ണുതുറന്നത്
മാളു നീ എണീറ്റില്ലേ
ഇതാ എണീറ്റമ്മേ … ഇന്നലെ പഠിക്കാൻ കുറെ ഉണ്ടായിരുന്നു അതിനാൽ കുറച്ചു നേരമെടുത്തു പഠിക്കാൻ
ആ കുഞ്ഞിന് എന്തേലും കൊടുക്ക്
ആ കൊടുക്കാം …
അപ്പോഴും അമ്മയുടെ വിളികേട്ട് എണീറ്റ ഒരുത്തൻ കയറി അവളുടെ മുല നുണയുകയാണ് … നീ
ഇങ്ങിനെ കുടിച്ചാൽ കുഞ്ഞിന് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല …
അവൻ ചിരിച്ചു
ഒരുമിച്ചു കഴിഞ്ഞു ആരും കാണാതെ അവനെ അവൾ പറഞ്ഞുവിട്ടു
പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവൻ കാണിച്ചുകൂട്ടിയതിൻ്റെ ക്ഷീണവും ഒപ്പം പിൻഭാഗത്തെ ചെറിയ വേദനയും അവൾക്ക് അനുഭവപെട്ടു …തെണ്ടി ഇന്നലെ രാത്രി കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് …അവനെമാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുകാര്യമില്ല അവളും അതിന് മോശമല്ലായിരുന്നല്ലോ
അവനോടു മനഃപൂർവം വരണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു രണ്ടുപേരും രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങി …
കോളേജിൽ പതിവുപോലെ കാണാനായി
അടുത്ത ദിവസം രാത്രി ഈ സമയത്തു മറ്റൊരു വീട്ടിൽ
ദേവിക കിടപ്പുമുറിയിൽ
രാത്രി പത്തുമണി.
കിടപ്പുമുറിയിലെ ജനലിനരികിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു ദേവിക. അന്നത്തെ ക്ലാസിലെ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. മാളവികയുടെ ചിരി, സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ, ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് യാത്ര പറഞ്ഞ് പോകുമ്പോൾ നൽകിയ ആ പുഞ്ചിരി…
എല്ലാം ദേവികയുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
കുളി കഴിഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് വന്ന അർജുൻ, ചിന്തയിൽ മുഴുകിനിൽക്കുന്ന ഭാര്യയെ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അർജുൻ: ദേവൂ… എന്തുപറ്റി? എന്താണ് ഈയിടെയായി നീ എന്തോ വലിയ ആലോചനയിലാണല്ലോ.
ദേവിക: (തിരിഞ്ഞുനോക്കി ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഒന്നുമില്ല, അർജുനേട്ടാ.
അർജുൻ: ഒന്നുമില്ലാത്ത ആളാണോ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്? ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് വന്നതുപോലും നീ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ. കോളേജിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?
ദേവിക: ഇല്ല, കോളേജിൽ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.
അർജുൻ: പിന്നെ എന്താ കാര്യം? എന്നോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത എന്തെങ്കിലും ആണോ?
ദേവിക കുറച്ചുനേരം അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. എന്തോ പറയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണമെന്നറിയാത്തതുപോലെ അവൾ മൗനമായി നിന്നു. അർജുൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്
കൈയിൽ പിടിച്ചു.
അർജുൻ: എന്താണെങ്കിലും തുറന്നുപറഞ്ഞോ, ദേവൂ. നിൻ്റെ മനസ്സിലുള്ളത് എന്നോട് പറയാൻ നീ എന്തിനാ മടിക്കുന്നത്?
ദേവിക: എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. പക്ഷേ നീ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
അർജുൻ: നീ പറയുന്നത് കേൾക്കാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പ്രതികരിക്കുന്നത്? പറ.
ദേവിക പതുക്കെ കട്ടിലിൻ്റെ അരികിലിരുന്നു. അർജുനും അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു.
ദേവിക: ഞങ്ങളുടെ കോളേജിൽ MBA പഠിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്. പേര് മാളവിക .
അർജുൻ: ആഹാ, നിൻ്റെ സ്റ്റുഡന്റാണല്ലേ? എന്താ അവളുടെ കാര്യം?
ദേവിക: (ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) അതെ. ആദ്യമൊക്കെ അവൾ എനിക്ക് മറ്റുള്ള കുട്ടികളെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവളോട് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നുന്നു.
അർജുൻ: പ്രത്യേക ഇഷ്ടമോ? അതെന്താ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?
ദേവിക: അതാണ് എനിക്കും മനസ്സിലാകാത്തത്, അർജുനേട്ടാ. ക്ലാസിൽ ഒരുപാട് കുട്ടികളുണ്ട്. എല്ലാവരോടും
ഞാൻ ഒരുപോലെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. പക്ഷേ മാളവികയുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ വ്യത്യസ്തമായി തോന്നുന്നു.