വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാൻ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. ഷവറിന് കീഴിൽ തണുത്ത വെള്ളം ഞങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി.
“ഇക്കാ… വെള്ളത്തിന് നല്ല ചൂട്…” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ചു,” ഞാൻ അവളെ സോപ്പുവെച്ച് തേപ്പിച്ചു കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് ചേർത്തു
നിർത്തി.
“മതി മതി… കുളിക്കാനാണോ അതോ ഇവിടെയും തുടങ്ങാനാണോ ഭാവം?” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറുതായി തട്ടി ചിരിച്ചു. ബാത്ത്റൂമിലെ ആ കുളിയും കളിചിരികളും ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു ഉന്മേഷം നൽകി.
കുളി കഴിഞ്ഞ്, മുടിയൊക്കെ നനഞ്ഞ്,
സുന്ദരിയായി അവൾ ഹാളിൽ വന്നിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് ഓഫീസിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ശ്രീരാഗും ഫാസിലും തിരികെ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിയത്.
നനഞ്ഞ മുടിയോടെ ഉഷാറായി ഇരിക്കുന്ന ഹൻസിബയെയും എന്നെയും കണ്ടതും ശ്രീരാഗും ഫാസിലിനും കാര്യം മനസ്സിലായി. അവന്മാർ പരസ്പരം നോക്കി വായ പൊത്തി ആക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
ഇത് കണ്ട രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെ നോക്കി, “നിങ്ങൾ അവന്മാരുടെ ചിരിയൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട,” എന്ന് കൈകൊണ്ട് കാണിച്ചു തന്നു. ഹൻസിബയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് വീണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.
ഫ്രഷായി വന്ന ശേഷം എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഒത്തുകൂടി വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാൻ തുടങ്ങി. ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഹൻസിബയോട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാൻ മുന്നോട്ടുവന്നു.
“ഇത്താ… കുവൈറ്റിലെ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദിവസം ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു? ഈ
വിരഹ നായകൻ കൊണ്ടുപോയ സ്ഥലങ്ങളൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?” ശ്രീരാഗ് ചോദിച്ചു.
“ആ… കുവൈറ്റ് സിറ്റിയും ബീച്ചുമൊക്കെ നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു ശ്രീരാഗേ. എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി,” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അതുശരി, അപ്പോൾ ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള പാവങ്ങളെ വിട്ട് രണ്ടുദിവസം നന്നായി കറങ്ങി അല്ലേ!” ഫാസിൽ കളിയാക്കി. അങ്ങനെ അവന്മാർ ഹൻസിബയോട് കുസൃതി ചോദ്യങ്ങളും തമാശകളും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളും അവരോട് നന്നായി സംസാരിച്ചു ഇണങ്ങി.
അതിനുശേഷം പതിവുപോലെ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഡിന്നർ കഴിച്ചു. അവൾ ഉണ്ടാക്കിയ ചിക്കൻ കറിയും ചോറും എല്ലാവർക്കും ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
“അസ്സൽ നാടൻ ടേസ്റ്റ്! മോളെ, നീ വന്നതിൽ പിന്നെയാണ് ഇവിടെ നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ
പറ്റുന്നത്,” രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അവളെ പുകഴ്ത്തി.
ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ചേട്ടാ… എന്റെ രണ്ട് ദിവസത്തെ ലീവും വർക്ക് ഫ്രം ഹോമും കഴിഞ്ഞു കേട്ടോ. നാളെ മുതൽ ഞാൻ ഓഫീസിൽ വന്നു തുടങ്ങും.”
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും യാത്ര പറഞ്ഞ് റൂമുകളിലേക്ക് പോയി. റൂമിലെത്തി വാതിലടച്ചതോടെ രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ
ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ഒന്നായി. അന്ന് രാത്രിയും തീവ്രമായ പ്രണയത്തോടെ ഞാൻ അവളെ പുൽകി.
സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ അവൾ അവിടുത്തെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് ചെറുതായി മൂളാനും ഒച്ചയുണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി (“ആഹ്… ഇക്കാ… ഉമ്മാ… ഉമ്മാ…”). ആ സുഖനിമിഷങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തളർന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പതിവുപോലെ ഹൻസിബ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കി.
ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകാനായി റെഡിയായി വന്നു. ഭക്ഷണം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെക്കാൻ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി അവളെ ചെറിയ രീതിയിൽ സഹായിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരും റെഡിയായി വന്നു. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഹൻസിബയോട് പറഞ്ഞു:
“മോളെ… ഇന്ന് ഷാജു ഓഫീസിൽ പോയാൽ നീ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്കാകുമല്ലോ.”
“സാരമില്ല ചേട്ടാ… ഇവിടെ കുറച്ച് പണികളൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ. ഞാൻ ടിവിയൊക്കെ കണ്ട് ഇരുന്നോളാം. സമയം പെട്ടെന്ന് പൊയ്ക്കോളും,” അവൾ പറഞ്ഞു.
ഈ സമയം മുഴുവൻ ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെപ്പോലെ ഒരു ആക്കി ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. “ഇത്രയും ദിവസം കൂടെയുണ്ടായിട്ട് ഇന്ന് പാവം ഓഫീസിൽ പോകുവാണല്ലോ” എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു അവരുടെ നോട്ടം. ഞാൻ അത്