അവൾ വീണ്ടും കണ്ണടച്ചപ്പോൾ രോഹിത്തേട്ടൻ്റെ ആ ശാന്തമായ നോട്ടം ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ഉള്ള അവളുടെ ഭാവനയിലെ നോട്ടത്തിന്റെ സുഖം അവർക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു
മെല്ലെ മെല്ലെ അവളുടെ വിരലുകൾക്ക് വേഗം കൂടി വന്നു.. അവളുടെ കുഞ്ഞികുണ്ണയുടെ തലയിൽ ചെറിയ വട്ടങ്ങളായി ഉരസി,
പിന്നെ മുഴുവൻ നീളവും മുറുകെ പിടിച്ച് മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ആകി കൊണ്ടുതന്നെ ഇരുന്നു. പൂറ് നിർത്താതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പൂറിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഉള്ളിൽ കയറിയില്ലെങ്കിലും അവളുടെ കന്തിൽ ഉള്ള പ്രയോഗത്തിൽ അത് ഇടയ്ക്കിടെ ഇറുകി തുറന്നു കിടന്നിരുന്നു , ഒഴിഞ്ഞ ദാഹത്തോടെ. അവളുടെ തുടകൾ വിറച്ച് കട്ടിലിൽ പതിച്ചു. സുഖം ഒറ്റ വിസ്ഫോടനമായിരുന്നില്ല. പതിവ് പോലെ തന്നെ ഒരു തിര. പിന്നെ മറ്റൊന്ന്. പിന്നെ മറ്റൊന്ന്. അങ്ങനെ ഓരോ തിരയിലും ആ കുഞ്ഞികുണ്ണ അവളുടെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ കല്ലുപോലെ കട്ടിയായി സ്പന്ദിച്ചു, ഒരു ലിംഗം സുഖം വരുമ്പോൾ നിന്ന് ചാടുന്നതുപോലെ തന്നെ.
അവൾ മുഖം തലയിണയിൽ അമർത്തി. ശബ്ദം മുഴുവൻ അതിനുള്ളിലേക്ക് വിഴുങ്ങി. ഇടുപ്പ് ഒന്ന് ഉരുണ്ട് വശത്തേക്ക് മറിഞ്ഞു, കൈ പക്ഷേ പൂറിൽ നിന്ന് വിട്ടില്ല. നനവ് വിരലുകളിലൂടെ ഷീറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മുലക്കണ്ണ് അവളുടെ മറ്റേ കൈയിൽ വേദനിക്കുംവിധം കൂർത്ത് നിന്നു. അവസാനത്തെ തിര ഏറ്റവും നീണ്ടതായിരുന്നു. അവളുടെ വയറ് ഇറുകി, കാൽവിരലുകൾ ചുരുണ്ടു, കുഞ്ഞികുണ്ണ അവളുടെ പിടിത്തത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തുടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ പിടിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..
പതുക്കെ സുഖത്തിൻ്റെ ലഹരി ഒന്നു അടങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നെ ശരീരം അയഞ്ഞു വന്നു. കൈ അവിടെ തന്നെ കിടന്നുവെങ്കിലും പിന്നെ അവൾ അമർത്തിയില്ല. പൂമൊട്ട് ഇപ്പോഴും ചെറുതായി തുടിക്കുന്നു. സുഖം കൊണ്ട് കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വെള്ളം വന്നു. ലാപ്ടോപ്പിൻ്റെ സ്ക്രീൻ അടച്ചു വെക്കാതെ, ആ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ, അവൾ അങ്ങനെ തളർന്ന് കിടന്നു.
ശ്വാസം നേരെ വീഴാൻ അവൾക്ക് മിനിറ്റുകൾ വേണ്ടിവന്നു. ലാപ്ടോപ്പ്
ഷട്ട്-ഡൗൺ ചെയ്ത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ച്, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ശരീരവുമായി അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നുകിടന്നു.
ശരീരത്തിലെ ആ കത്തുന്ന കാമത്തീ താൽക്കാലികമായി ശമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ആ വലിയ കിടപ്പുമുറിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അവളുടെ മനസ്സ് വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തതയാൽ വിങ്ങാൻ തുടങ്ങി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ, സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോഴും താൻ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടവളാണെന്ന തോന്നൽ അവളെ വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ യാന്ത്രികമായി തലയിണയ്ക്കടിയിലിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു.
അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. സമയം രാത്രി പത്തേകാൽ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് താൻ അയച്ച മെസ്സേജിന് ശേഷം ഏട്ടൻ ഇതുവരെ മറുപടിയൊന്നും അയച്ചിട്ടില്ല!
എന്തിനാണ് താൻ ഇങ്ങനെ കണ്ണുചിമ്മാതെ ഫോണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. എന്നാൽ ഓരോ മിനിറ്റ് കഴിയുന്തോറും, വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ അയാളുടെ പേരിന് താഴെ ‘Online’ എന്ന് തെളിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് താൻ അക്ഷമയോടെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന സത്യം അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു!
അയാളുടെ ആ ശാന്തമായ വാക്കുകൾക്കായി, ‘മോളൂ’ എന്ന ആ വാത്സല്യത്തോടെയുള്ള വിളിക്കായി തന്റെ മനസ്സ് ദാഹിച്ചുകിടക്കുകയാണ്!
കൃത്യം പത്തരയായപ്പോൾ—കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ചെറിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
സ്ക്രീനിൽ ഏട്ടൻ എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞ നിമിഷം, ശ്വാസംമുട്ടി കിടന്നിരുന്ന ജസ്‌നയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ശുദ്ധവായു ഇരച്ചുകയറിയതുപോലെ വലിയൊരു ആശ്വാസം പടർന്നു!
“ഹലോ മോളൂ… ഞാൻ ഇന്ന് കുറച്ച് മീറ്റിംഗുകളിൽ പെട്ടുപോയി, ഇപ്പോഴാ ഫ്രീയായത്. അവിടെയെന്താ വിശേഷം? അത്താഴമൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ? കല്യാണത്തിന്റെയും യാത്രയുടെയുമൊക്കെ ക്ഷീണം മാറിയോ മോൾക്ക്?”
cute